ΑΛΛΑΓΗ EMAIL

Οι φίλοι αναγνώστες μπορεί να στέλνουν τα μηνύματά τους στο εμέηλ στο οποίο θα προτιμούσε ο διαχειριστής να τα λαμβάνει. Παράλληλα επειδή η Maicrosoft μας λογόκρινε και μπλόκαρε το μαιηλ gmosxos1@hotmaihl. com άνοιξε και ισχύει πλέον το εμέηλ gmosxos23.6.1946@gmail.com το οποίο μπορείτε να χρησιμοποιείτε .ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 6938.315.657 & 2610.273.901
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΙΜΗΜΟΝΙΑΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΙΜΗΜΟΝΙΑΚΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Με συγκέντρωση στην πλατ. Γεωργίου Πάτρας διαμαρτυρήθηκε το ΠΑΜΕ

Και ο βουλευτής του ΚΚΕ Καραθανασόπουλος παρών.
Παρούσα και η νέα γενιά.
Αλλά και η Λαϊκή Επιτροπή Αγώνα Προσφυγικών.
Απάντηση των εργαζομένων στα σχέδια της συγκυβέρνησης

«H πίεση που ασκούν οι κινητοποιήσεις, οι απεργίες, η δύναμη της αντίστασης και των αγώνων, τους ανησυχεί. Τους βάζει εμπόδια στη διαχείριση της κρίσης προς όφελος των μονοπωλίων, των επιχειρηματιών, των εφοπλιστών. Οι αγώνες που έχουμε κάνει δεν πάνε χαμένοι. Πιέζουν, δυσκολεύουν, καθυστερούν μέτρα. Οι κινητοποιήσεις του λαού, ανέτρεψαν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Μπορούν να ανατρέψουν κάθε κυβέρνηση της πλουτοκρατίας».
Τα παραπάνω διακηρύχθηκαν από το βήμα των ομιλητών στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Πλ. Γεωργίου.
Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη σε εγρήγορση και αγώνα. Καμιά αναμονή και κα-θυστέρηση στην απάντηση που πρέπει να δοθεί. Ή θα υποταχτούμε και θα τα σαρώσουν όλα, ή θα τους πάρουμε στο κυνήγι. Να μην αφήσουμε τις ζωές μας, στις τύχες των βιομηχάνων και του πολιτικού προσωπικού τους.
Κανένας εργάτης, νέος, άνεργος δεν περισσεύει σε αυτή τη μάχη. Η απάντηση θα πρέπει να δοθεί σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά και χώρο εκπαίδευσης. Η επίθεση που επιχειρούν να εξαπολύσουν να τους γυρίσει μπούμερανγκ.
Το συλλαλητήριο να αποτελέσει σταθμό για την κλιμάκωση του αγώνα και προετοιμασία για πανελλαδική, γενική απεργία. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να μην αφεθεί καμιά πρωτοβουλία στις δυνάμεις που πάνε μαζί με τον ταξικό αντίπαλο. Καμία εμπιστοσύνη.

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011

Γ. Δημαράς: Υπάρχει έδαφος και ανάγκη συνεργασίας... με την Αριστερά


Γιάννης Δημαράς: Ένοιωσα μεγάλο κίνδυνο μόνον που άκουσα την λέξη Μνημόνιο.
Αρχή φόρμας
Τέλος φόρμας
 
Συνέντευξη στον ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Η ανάγκη συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων που συμφωνούν και θέτουν πρωταρχικό στόχο την ανατροπή της πολιτικής του Μνημονίου είναι λαϊκός πόθος. Ποιά είναι τα εμπόδια και πώς μπορεί να ξεπεραστούν; Ρωτήσαμε τον Γιάννη Δημαρά, πρόεδρο του Άρματος Πολιτών, αναμένοντας με ενδιαφέρον τη γνώμη του. "Δεν έχει συμφωνηθεί επίσημα κάτι ακόμη, απαντά και συμπληρώνει": "Αυτό θα μπορούσε να γίνει ως μια ευρύτερη συμμαχία, με το κάθε κόμμα να διατηρεί την αυτονομία του. Ο καθένας έχει τις αρχές του, τη δομή του, τη διακήρυξή του και αυτά όλα πρέπει να συγκλίνουν. Δεν είναι τόσο εύκολο, αλλά τίποτα δεν είναι ανέφικτο μπροστά στον κίνδυνο που αντιμετωπίζει σήμερα η πατρίδα μας και αυτό πρέπει να είναι ο κυρίαρχος στόχος μας". Η συνέντευξη αναλυτικά:

* Όταν στα πρώτα δείγματα γραφής της κυβέρνησης Παπανδρέου η συνείδησή σου δεν σε άφησε να πεις ναι στο Μνημόνιο, μπορούσες να φανταστείς την ακολουθία των γεγονότων;
Ένιωσα τότε τον μεγάλο κίνδυνο και μόνο με τη λέξη Μνημόνιο, ένα συμβόλαιο με ξένους δανειστές, το οποίο ουδείς γνώριζε επί της ουσίας τι ακριβώς όριζε . Η εμπειρία άλλων χωρών με το ΔΝΤ δεν ήταν και η καλύτερη... Ένιωσα ότι παγιδεύουν την πατρίδα μας και τους συμπολίτες μας στο όνομα των χρεών και ήμουνα σίγουρος ότι έρχονται χειρότερες μέρες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα επιλύονταν τα οικονομικά μας προβλήματα. Δεν ήταν δυνατόν να μαντέψω όλες τις μετέπειτα εξελίξεις, ούτε να φαντασθώ τέτοια ανικανότητα διαχείρισης της κρίσης από την παρούσα κυβέρνηση. Ωστόσο η συνείδησή μου έλεγε όχι, προκειμένου να μπορώ να κοιτάω τους συμπολίτες μου στα μάτια και να μην συνυπογράψω τα «άδικα μέτρα» που εξήγγειλε με περισσή θρασύτητα ο πρωθυπουργός, ο οποίος θα μπορούσε να πάρει σωστά και «δίκαια μέτρα» άμεσα, χωρίς καθυστερήσεις. Είμαι υπερήφανος για την απόφασή μου, αλλά συνάμα πολύ ανήσυχος για το μέλλον.

* Είναι απλώς ανίκανοι και ανάλγητοι ή αυτό ήταν εξ αρχής το σχέδιό τους, ρωτάει ο απλός πολίτης που υποψιάζεται, τόσο από τις αποκαλύψεις Στρος Καν όσο και από τις πρόσφατες με την ΕΛΣΤΑΤ, ότι οργανώθηκε συνωμοσία για την έναρξη αυτού του νεοφιλελεύθερου πειράματος.
Γ. Δημαράς: Στο απυρόβλητο οι σφετεριστές.

Ειλικρινά τα έχω χαμένα με τους βηματισμούς της κυβέρνησης και είμαι πολύ προβληματισμένος με όλη την πληροφόρηση που έχουμε από τότε μέχρι σήμερα και στην οποία αναφέρεστε. Αν συνεκτιμήσει κανείς το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν πήρε έγκαιρα μέτρα κατά της φοροδιαφυγής, δεν μείωσε τις κρατικές δαπάνες, δεν βοήθησε στην τόνωση της αγοράς, δεν προχώρησε σε αναπτυξιακά μέτρα και ότι οι σφετεριστές του δημόσιου πλούτου παραμένουν στο απυρόβλητο, ενώ αντίθετα τιμωρείται βάναυσα η κοινωνία, μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του. Θαρρώ ότι πρέπει να υπήρξε εξ αρχής σχέδιο συμβολαίου με το ΔΝΤ και το Μνημόνιο. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η προσπάθεια εξόντωσης των Ελλήνων μισθωτών και συνταξιούχων με αλλεπάλληλα εκβιαστικά διλήμματα και κινδυνολογία και επιπλέον να δίδεται το δικαίωμα στους Γερμανούς για τη μόνιμη απειλή των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Εδώ συντελείται εθνική προδοσία.

* Τι απαντάς όταν απλοί πολίτες σε ρωτούν για τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που συνεχίζουν να στηρίζουν αυτήν την κραυγαλέα πλέον καταστροφική πολιτική;
Είμαι σε εξαιρετικά δύσκολη θέση . Θεωρούσα και θεωρώ ότι υπάρχουν ακόμη κάποιοι βουλευτές στο ΠΑΣΟΚ που πιέζονται αφόρητα και που έρχονται συνεχώς σε μεγάλο δίλημμα. Ωστόσο το ζητούμενο δεν είναι σήμερα, σε αυτές τις τραγικές μέρες που ζούμε, να είσαι «πρόβατο στο μαντρί», να γαντζώνεσαι στην κομματική σου καρέκλα και να υπερψηφίζεις τα πλέον άδικα, παράλογα και αντιλαϊκά μέτρα για το καλό της χώρας σου. Δεν γίνεται να εκχωρείς την αξιοπρέπεια των Ελλήνων στους τοκογλύφους και την τρόικα, με πρόσχημα ότι αυτή είναι η μόνη λύση για την έξοδο από την κρίση. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι αυτή η λύση οδηγεί την Ελλάδα σε μεγαλύτερο αδιέξοδο και τη μετατρέπει σε προτεκτοράτο της γερμανοκρατούμενης Ευρώπης.

* Σε ενοχλούν οι αναφορές των κυβερνητικών στελεχών πως όλα τα κάνουν για τη σωτηρία της πατρίδας;
Με προσβάλλουν ως Έλληνα πολίτη και ως πολιτικό και μάλιστα με ενοχλεί η αλαζονεία και η ψυχρή αντιμετώπιση κάποιων, ο δήθεν λαϊκισμός ορισμένων και τα λόγια συμπόνιας προς την κοινωνία που αγγίζουν τα όρια της ειρωνείας. Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου φάσκει και αντιφάσκει από τη μία μέρα στην άλλη. Ούτως ή άλλως, ο κ. πρωθυπουργός με ψέματα διεκδίκησε τη διακυβέρνηση της χώρας, με ψευδείς υποσχέσεις. Τότε μας παγίδεψε όλους . Τον πιστέψαμε. Εκτιμήσαμε ότι θα λύσει τα προβλήματα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αν, παρά ταύτα, ήθελε να πιστέψουμε ότι ήταν ειλικρινής και δεν γνώριζε την κατάσταση, όφειλε και οφείλει να ακολουθήσει τη δημοκρατικότερη λύση, την εκλογική διαδικασία, προκειμένου να αποφασίσει ο ελληνικός λαός αν συμφωνεί με τις λύσεις που ο ίδιος επέλεξε. Αποφασίζει και διατάζει, ερήμην του λαού, για τη «σωτηρία» της Ελλάδας; Μία «σωτηρία» που οδηγεί ολοταχώς τη χώρα μας πιο βαθιά στην κρίση και τα αδιέξοδα. Γιατί αυτό είναι το συμπέρασμα του κόσμου και είναι σαφές ότι θα αποτυπωθεί στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Προφανώς αυτό φοβούνται στην κυβέρνηση και δεν επιθυμούν τη λύση της κάλπης χρησιμοποιώντας και πάλι δικαιολογίες. Πόσο εύκολα, αλήθεια, μας «απείλησε» με άμεσες εθνικές εκλογές ο κ. Πρωθυπουργός, τις παραμονές των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, όταν επιθυμούσε διακαώς να πάρει τη θέση του περιφερειάρχη Αττικής πρόσωπο της επιλογής του; Η τεχνική των εκβιαστικών διλημμάτων είναι ιδίωμα αυτής της κυβέρνησης.

* Οι ευθύνες του δικομματισμού, όχι μόνο στην εκδηλούμενη σήμερα οικονομική κρίση, είναι τεράστιες. Πλην όμως η κρίση αξιών και ήθους, η επιβράβευση της μαγκιάς ως δρόμου ανέλιξης και επιτυχίας αφαιρεί σήμερα από την κοινωνία την ενέργεια να αντιδράσει μπροστά στον κίνδυνο. Πώς και ποιος μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες επανεκκίνησης, της δημιουργικής δημοκρατικής συμμετοχής ως απάντηση στην απάθεια και τον ατομισμό;
Οι ευθύνες του δικομματισμού είναι τεράστιες για τη σημερινή κατάσταση. Η κρίση αξιών και ήθους έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετά χρόνια και, δυστυχώς, η διαφθορά είναι εκείνη που έχει διαβρώσει μέρος του κοινωνικού ιστού. Η μαγκιά, έτσι όπως έχει καταγραφεί σε επίπεδο ανέλιξης, έχει άμεση σχέση με τη διαφθορά και το πελατειακό κράτος. Η «μαγκιά» και η αντίσταση του Έλληνα όμως για την πατρίδα του είναι «σαν το καζάνι που βράζει»... Οι Έλληνες υπόκεινται σε απίστευτη ψυχολογική πίεση με το «τσεκούρι» της πτώχευσης πάνω από το κεφάλι τους και τη συνεχή αγωνία ενός «θρίλερ» για την επόμενη δανειακή δόση. Πρόκειται για ένα παιχνίδι κάμψης του ηθικού των πολιτών και υποταγής στα συμβόλαια που έχουν συμφωνηθεί, με αντάλλαγμα τη σταδιακή οικονομική τους εξόντωση χωρίς αντιδράσεις. Ας μην ξεχνούν όμως τα ξένα τραπεζικά και άλλα λομπίστικα κέντρα ότι οι Έλληνες υπερασπίστηκαν με αίμα την πατρίδα τους και τα δικαιώματά τους. Απευχόμαστε όλοι μία οδυνηρή κοινωνική έκρηξη, αλλά ας έχουν αυτοί οι κύριοι κατά νου ότι έχει σωρευτεί πολύς θυμός και αγανάκτηση στον κόσμο. Η υπομονή έχει πάντα όρια.

* Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει οικονομικό προτεκτοράτο. Η ανάγκη συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων που συμφωνούν και θέτουν πρωταρχικό στόχο την ανατροπή της πολιτικής του Μνημονίου είναι λαϊκός πόθος. Ποια είναι τα εμπόδια και πώς μπορεί να ξεπεραστούν;
Είναι αλήθεια ότι διατυπώνεται από πολλούς η ανάγκη συσπείρωσης των προοδευτικών δυνάμεων και, προφανώς αυτό θα συνιστούσε μία δυναμική αντίσταση απέναντι στην πολιτική του Μνημονίου. Δεν μπορώ να γνωρίζω για στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που κατά καιρούς αποστασιοποιούνται, αλλά στην πράξη συστρατεύονται με την κυβέρνηση. Γνωρίζω για στελέχη του ΠΑΣΟΚ που αντιστάθηκαν εξ αρχής θαρραλέα και μπορώ να μιλήσω επίσης και για το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών, το οποίο έχει πολλές συναντήσεις και συζητήσεις με τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, με στελέχη αρκετών κομμάτων. Δεν έχει συμφωνηθεί επίσημα κάτι ακόμη. Αυτό θα μπορούσε να γίνει ως μια ευρύτερη συμμαχία με το κάθε κόμμα να διατηρεί την αυτονομία του. Ο καθένας έχει τις αρχές του, τη δομή του, τη διακήρυξή του και αυτά όλα πρέπει να συγκλίνουν. Δεν είναι τόσο εύκολο, αλλά τίποτα δεν είναι ανέφικτο μπροστά στον κίνδυνο που αντιμετωπίζει σήμερα η πατρίδα μας και αυτό πρέπει να είναι ο κυρίαρχος στόχος μας.

* Ο Αλέξης Τσίπρας έχει δημοσίως απευθύνει το κάλεσμα για αυτή τη συνεργασία. Υπάρχει έδαφος και τι πρέπει να γίνει για να ξέρει ο κάθε εταίρος σε τι συμφωνεί και σε τι διαφωνεί;
Όπως ανέφερα και στο προηγούμενο ερώτημα, ναι, αυτό είναι αλήθεια και υπάρχει έδαφος, αρκεί να οριστεί μια κοινή συνισταμένη, που δεν είναι άλλη από την αληθινή και ουσιαστική σωτηρία της Ελλάδας, αρκεί να μην καταστρατηγηθούν τα όρια και τα οράματα της κάθε παράταξης. Αν και κατά πόσο αυτό είναι εφικτό θα φανεί την κατάλληλη στιγμή.
 (Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΥΓΗ στις 02-10-2011)



Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011

Ποιοι είναι οι προμηθευτές του χαρτιού;


 «Mε το ψηφιακό σχολείο και τη συνεργασία εκπαιδευτικών, γονέων και φορέων θα αντιμετωπίσουμε την προσωρινή έλλειψη βιβλίων». Το είπε η κ. Άννα Διαμαντοπούλου, η υπουργός Παιδείας που κατόρθωσε να αφήσει τα παιδιά χωρίς βιβλία όχι μόνο κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, αλλά ώς τον Νοέμβρη.
Τα ερωτήματα έχουν διατυπωθεί από πολλές πλευρές. Συνεισφέρω τα ακόλουθα:

1. Πόσα παιδιά έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο στις κρίσιμες κατά τους παιδαγωγούς πρώτες τάξεις του δημοτικού; Με ποιο ψηφιακό σχολείο; Είναι καλά η γυναίκα;
2. Το επιπλέον κόστος για την εκτύπωση των πρώτων κεφαλαίων από το Εθνικό Τυπογραφείο συνάδει με την οικονομική κατάσταση της χώρας (όπως οι συνάδελφοί της υπουργοί ισχυρίζονται); Ποιος θα πληρώσει γι' αυτό (ρητορικό ερώτημα);
3.     Η μέθοδος της καθυστέρησης ενός διαγωνισμού για την όποια προμήθεια, ώστε να επακολουθήσει η ανάθεση στον «εκλεκτό», είναι παλαιό σπορ στο οποίο διακρίθηκαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ κατά την κατασκευή έργων για τους Ολυμπιακούς και όχι μόνον.

Γιατί δεν μας λέει η κ. Διαμαντοπούλου ποιους είχε προκρίνει σαν αναδόχους το υπουργείο της, το σκεπτικό με το οποίο το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε παράνομη την επιλογή και σε ποιον τελικά ανατέθηκε απευθείας λόγω «πίεσης χρόνου»;

ΚΛ. ΤΣΑΟΥΣΙΔΗΣ

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011

Μας προκαλείτε, κ. Σόιμπλε


Του Στέλιου Παππά(*)

Ο κ. Σόιμπλε εγκαλεί τα κράτη που έχουν προβλήματα να εκχωρήσουν κυριαρχικά δικαιώματα στην Ε.Ε. Η δήλωση αυτή μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει στους λαούς της Ευρώπης. Ο κ. Σόιμπλε φαίνεται πως έχει λησμονήσει ότι η Ε.Ε. είναι ένωση κρατών αλλά και λαών. Ότι η ενοποίηση των λαών δεν προχωράει διότι την μπλοκάρουν οι κυρίαρχες δυνάμεις που σήμερα τη διοικούν, με αποτέλεσμα να υπάρχει τεράστιο δημοκρατικό έλλειμμα. Ότι, αν το δημοκρατικό έλλειμμα είχε αντιμετωπιστεί, η Ε.Ε. δεν θα ήταν σήμερα εξαρτημένη από τις τοκογλυφικές λογικές της χρηματαγοράς και οι ηγέτες της δεν θα έπαιζαν τον ρόλο του ατζέντη.
Αλλά και η ένωση κρατών αντιμετωπίζεται κυρίως ως ενοποίηση αγορών και όχι ως ένωση ισοτίμων μελών. Όμως ούτε αυτή τη μορφή της ένωσης δεν θέλουν να υπερασπιστούν ο κ. Σόιμπλε και η Γερμανίδα καγκελάριος. Αν ήθελαν, θα συνηγορούσαν στην αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού, στην ενοποίηση των φορολογικών συστημάτων και στην ενίσχυση περιφερειακών προγραμμάτων ώστε να αποτρέπονται οι ανισορροπίες που προκαλεί η ενοποίηση της αγοράς. Αν ήθελαν, θα συνηγορούσαν στο ότι το χρέος και το έλλειμμα στην Ευρωζώνη είναι ενιαία και είναι κοινή υπόθεση και κοινή ευθύνη όλων για να αντιμετωπιστούν.
Αν ήθελαν, δεν θα απειλούσαν με αποβολή από την Ευρωζώνη, σε μια αποθέωση επανεθνικοποίησης πολιτικών που πρέπει να αντιμετωπίζονται σε επίπεδο Ε.Ε. Προκλητικά ζητάει εκχώρηση κυριαρχίας. Αλήθεια τίνος έναντι τίνος; Εκχώρηση δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών; Ή μήπως εκχώρηση κυριαρχίας στη συντηρητική κυβέρνηση της Γερμανίας; Είναι φανερό ότι η κ. Μέρκελ επιδιώκει να παίζει τον ρόλο αφεντικού στην Ε.Ε. Άλλωστε και τα προνόμια που ζητάει για το επενδυτικό γερμανικό πρόγραμμα στην Ελλάδα αποικιακές συμβάσεις θυμίζουν.
Αυτήν όμως την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων οι λαοί της Ευρώπης δεν πρόκειται να την εκχωρήσουν, όσο κι αν υπάρχουν πρόθυμοι κυβερνήτες προς τούτο. Οι λαοί της Ευρώπης ζητούν περισσότερα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, ζητούν εξάλειψη των δημοκρατικών ελλειμμάτων, ζητούν την δική τους Ευρώπη και όχι μείωση της κυριαρχίας τους, όπως κυνικά μας προκαλεί ο κ. Σόιμπλε.
Η συντηρητική γερμανική κυβέρνηση είναι η τελευταία που νομιμοποιείται να εκστομίζει τέτοιες προκλήσεις, γιατί μας φέρνει στο μυαλό συμπεριφορές του παρελθόντος που στοίχισαν μεγάλες ανθρωποθυσίες στους λαούς της Ευρώπης και πρώτα απ' όλους στον φίλο γερμανικό λαό, ο οποίος, μαζί με όλους τους άλλους λαούς της Ευρώπης, βιώνει σήμερα τις συνέπειες τις νεοφιλελεύθερης παραφροσύνης.

(*) Ο Στέλιος Παππάς είναι μέλος της Επιτροπής Ευρωπαϊκής Πολιτικής του ΣΥΝ

Ανεπαρκής η μεταρρύθμιση του 6ου κεφαλαίου του Πτωχευτικού Κώδικα


(Φωτογραφία Αρχείου).

Επίσχεση εργασίας είναι η απάντηση των εργαζομένων στις πτωχεύσεις που απειλούν ως κονιορτός!
 
Στην επικαιρότητα βρίσκεται τις τελευταίες εβδομάδες το ζήτημα της πτώχευσης επιχειρήσεων και της προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε αυτές, με αφορμή την υιοθέτηση νομοθετικών πρωτοβουλιών που αναλαμβάνονται, τόσο στην Αργεντινή, όσο και στην Ελλάδα.
Στην πρώτη περίπτωση, μόλις πρόσφατα υιοθετήθηκε από την αργεντινή κυβέρνηση ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο προς όφελος των εργαζομένων σε χρεοκοπημένες επιχειρήσεις.

Πλέον: α) οι εργαζόμενοι διαθέτουν ένα ισχυρό δικαίωμα στον έλεγχο των οικονομικών της επιχείρησης, β) δύνανται να συμμετέχουν στη διάσωση της επιχείρησης «αξιοποιώντας» τις μισθολογικές απαιτήσεις τους προς αυτόν το σκοπό (για αγορά εγκαταστάσεων και μέσων παραγωγής) και γ) σε κάθε περίπτωση απολαμβάνουν διετούς «δικαστικής ασυλίας» έναντι των πιστωτών της επιχείρησης με σκοπό τη διευκόλυνση της ανασύστασης της επιχείρησης.

Με την εξέλιξη αυτή είναι απολύτως ικανοποιημένοι οι εκπρόσωποι του κινήματος της αυτοδιαχείρισης των επιχειρήσεων, δεδομένου ότι θεσπίζεται ένα ενιαίο και καθολικό εθνικό πλαίσιο ρύθμισης του καθεστώτος λειτουργίας των επιχειρήσεων από τους εργαζόμενούς της, στο οποίο δύνανται να υπαχθούν άμεσα περίπου 280 περιπτώσεις, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας (βλ. σχετικά
και την ιστοσελίδα http://www.autogestion.coop/spip.php?article106 ).

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η πρόσφατη κατάθεση ενός νομοσχεδίου σχετικά με την μεταρρύθμιση του 6ου κεφαλαίου του πτωχευτικού κώδικα το οποίο προβλέπει διαδικασίες αποφυγής της πτώχευσης μιας επιχείρησης, κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση.
Η αναθεώρηση της διαδικασίας του γνωστού και ως άρθρου 99 δεν εξασφαλίζει στο ελάχιστο τα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ σε κανένα στάδιο δεν προβλέπεται η συμμετοχή αυτών στην προσπάθεια διάσωσης της επιχείρησής τους. Η εν λόγω νομοθετική παρέμβαση πραγματοποιείται σε μια περίοδο η οποία συνοδεύεται από βροχή αιτήσεων υπαγωγής στο άρθρο 99 και από εισηγμένες επιχειρήσεις
("Καθημερινή", 17/7, Προτάσεις της ΓΣΕΕ με βάση το Σ/Ν στην ιστοσελίδα http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/634389/Article.aspx ).

Οι προμηθευτές όταν θα αντιληφθούν τους κινδύνους για κούρεμα των απαιτήσεών τους, θα αρνούνται να προμηθεύσουν με πίστωση την κινδυνεύουσα επιχείρηση, από το φόβο ότι θα κουρευτούν οι απαιτήσεις τους και θα απαιτούν άμεση εξόφληση με μετρητά, που θα επιταχύνει το τέλος των εμπορικών κύρια επιχειρήσεων.
Επίσης οι εργαζόμενοι που δεν ρισκάρουν κεφάλαια, αλλά θα κινδυνεύουν να χάσουν δεδουλευμένα, λόγω και της ελλιπούς προστασίας από τη σκοπιά της εργατικής νομοθεσίας, πολύ γρήγορα θα καταφεύγουν σε επίσχεση εργασίας, ποινική προστασία του μισθού τους κλπ, το οποίο επίσης θα επιταχύνει το τέλος των επιχειρήσεων έντασης εργασίας.
Είναι προφανές ότι ένα κίνημα νομοθετικής κάλυψης πρακτικών διεκδίκησης της λειτουργίας επιχειρήσεων στα όρια της πτώχευσης από τους εργαζόμενούς τους δεν θα αργήσει να κάνει την εμφάνισή του και στη χώρα μας.