Πάτρα: Το φαινόμενο του βραστού βάτραχου!

 

Και η δημοτική Αρχή Πελετίδη, της πόλης!

Το φαινόμενο του βραστού βατράχου περιγράφει μια επικίνδυνη συνήθεια: όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει σταδιακά, ο βάτραχος δεν αντιλαμβάνεται έγκαιρα τον κίνδυνο.

Κάπως έτσι κινδυνεύει να λειτουργήσει και η σχέση της Πάτρας με τη δημοτική αρχή του Κώστα Πελετίδη.

Χρόνια τώρα, η ίδια δημοτική αρχή έχει διαμορφώσει το δικό της πολιτικό αποτύπωμα στην πόλη. Το ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο τι διακηρύσσει, ποιες προθέσεις επικαλείται ή σε ποιους αποδίδει τις ευθύνες. Είναι τι αλλάζει ουσιαστικά στην καθημερινότητα των Πατρινών και ποια είναι η μετρήσιμη πρόοδος της πόλης.

Η απάντηση πρέπει να δοθεί με στοιχεία: πόσα έργα ολοκληρώθηκαν και πόσα παραμένουν σε εκκρεμότητα, πόσο μειώθηκαν οι χρόνοι αποκατάστασης σε δρόμους και πεζοδρόμια, πόσες νέες θέσεις στάθμευσης δημιουργήθηκαν, πόσο αυξήθηκαν οι χώροι πρασίνου και πόσες γειτονιές εξυπηρετούνται πλέον από ασφαλείς και προσβάσιμες διαδρομές. Χρειάζεται επίσης να εξετάζονται οι δημοτικοί προϋπολογισμοί και οι απολογισμοί: ποσοστά υλοποίησης, χρονοδιαγράμματα, αναθέσεις, παραδοτέα και αποκλίσεις από τους στόχους.

Στην καθημερινότητα, οι Πατρινοί μπορούν να αξιολογήσουν συγκεκριμένα την κατάσταση:

- την ποιότητα του οδοστρώματος σε κεντρικούς και συνοικιακούς δρόμους,

- τη συχνότητα αποκομιδής απορριμμάτων,

- τον χρόνο ανταπόκρισης σε αιτήματα για φωτισμό ή βλάβες,

-την προσβασιμότητα των πεζοδρομίων

-τη λειτουργία των δημοτικών αθλητικών και πολιτιστικών υποδομών. Αυτά δεν είναι αφηρημένες εντυπώσεις. Μπορούν να αποτυπωθούν με καταγεγραμμένα αιτήματα, ημερομηνίες παρεμβάσεων, αριθμό έργων και ανεξάρτητες μετρήσεις.

Όταν τα προβλήματα επαναλαμβάνονται —όπως λακκούβες που παραμένουν για μήνες, ελλιπής καθαρισμός στις γειτονιές , εμπόδια στα πεζοδρόμια ή καθυστερήσεις σε έργα που έχουν ανακοινωθεί— όταν οι ελλείψεις γίνονται μέρος της καθημερινότητας και όταν οι προσδοκίες περιορίζονται στο «έτσι είναι τα πράγματα», τότε η εξοικείωση με τη στασιμότητα γίνεται πολιτικό ζήτημα.

Η ιδεολογία δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι. Οι εξωτερικές δυσκολίες δεν καταργούν την ανάγκη για απολογισμό. Και η μακροχρόνια παραμονή μιας δημοτικής αρχής στην εξουσία δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη επιτυχίας. Η αξιολόγηση απαιτεί σύγκριση με προηγούμενα έτη, με αντίστοιχες πόλεις και με τους στόχους που η ίδια η δημοτική αρχή έχει θέσει.

Ο Πελετίδης δεν κρίνεται μόνο από όσα λέει ή από όσα καταγγέλλει. Κρίνεται από το αποτέλεσμα της πολιτικής του για την Πάτρα: από τα έργα που ολοκληρώθηκαν, τις υπηρεσίες που βελτιώθηκαν, τα προβλήματα που μειώθηκαν και τις δεσμεύσεις που τηρήθηκαν.

Και οι Πατρινοί δεν πρέπει να κρίνουν την πόλη τους με βάση το τι έχουν συνηθίσει, αλλά με βάση το τι δικαιούνται να απαιτούν: καθαρούς δρόμους, ασφαλή πεζοδρόμια, επαρκή φωτισμό, λειτουργικές υποδομές, διαφάνεια στις δαπάνες και σαφή ενημέρωση για την πορεία κάθε έργου.

Γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο μια πόλη που δεν προχωρά όσο θα μπορούσε. Είναι μια κοινωνία που κινδυνεύει να θεωρήσει ότι αυτός είναι ο φυσιολογικός της δρόμος, ενώ οι δείκτες της καθημερινότητας —η καθαριότητα, η προσβασιμότητα, η ασφάλεια, η υλοποίηση έργων και η ποιότητα των δημοτικών υπηρεσιών— παραμένουν στάσιμοι ή βελτιώνονται χωρίς επαρκή τεκμηρίωση.

Μήπως πρέπει να κοιτάξουμε τη θερμοκρασία; Όχι να συνηθίσουμε το βράσιμο.

Το πρόβλημα λοιπόν , δεν είναι μόνο ότι βράζει η Πάτρα. Είναι ότι μάθαμε να το θεωρούμε φυσιολογικό.

Καλό σας βράδυ.

(Από ανάρτηση του Konstantatos Helias)