Ενεργειακή ρήτρα διαφυγής, αλλά για ποιους;

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ρωτάει: Πού θα κατευθυνθεί κάθε ευρώ και ποιο θα είναι το όφελος για την κοινωνία;

Το «πράσινο φως» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έλαβε η Ελλάδα για την ενεργοποίηση της ενεργειακής ρήτρας διαφυγής, εξέλιξη που αναμένεται να επικυρωθεί στη συνεδρίαση του Ecofin και ανοίγει τον δρόμο για επενδύσεις που προσεγγίζουν το 1 δισ. ευρώ έως το 2028. 

 

Σε δήλωσή του, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης χαρακτήρισε την απόφαση ιδιαίτερης πολιτικής και οικονομικής σημασίας, τονίζοντας ότι επιβεβαιώνει την αξιοπιστία της χώρας και τη δυνατότητά της να διαμορφώνει ευρωπαϊκές πολιτικές. Όπως ανέφερε, η ενεργειακή ρήτρα διαφυγής επιτρέπει την υλοποίηση κρίσιμων επενδύσεων για τη μείωση του ενεργειακού κόστους, την ενίσχυση της ενεργειακής αυτονομίας και τη στήριξη πολιτών και επιχειρήσεων όταν απαιτείται.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:

«Ήδη από τις 7 Αυγούστου, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είχε επισημάνει ότι η ενεργειακή ρήτρα διαφυγής δεν αποτελεί νέο ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό εργαλείο ούτε εγγυάται χαμηλότερους λογαριασμούς για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Η θετική σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δημιουργεί πρόσθετο δημοσιονομικό περιθώριο για ενεργειακές επενδύσεις, χωρίς να απαλλάσσει τον κρατικό προϋπολογισμό από το κόστος τους. Πρόκειται για δημοσιονομική ευελιξία και όχι για δωρεάν ευρωπαϊκούς πόρους.

Οι εκτεταμένες περικοπές παραγωγής ΑΠΕ αναδεικνύουν τις καθυστερήσεις στην ανάπτυξη της αποθήκευσης και των ηλεκτρικών δικτύων. Απαιτούνται συγκεκριμένες επενδύσεις για την αξιοποίηση της καθαρής ενέργειας, την εξοικονόμηση, τη στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών και τη δίκαιη μετάβαση των λιγνιτικών περιοχών.

Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει πού θα κατευθυνθεί κάθε ευρώ, ποιοι θα είναι οι δικαιούχοι, με ποια κριτήρια θα επιλεγούν τα έργα και ποιο θα είναι το πραγματικό δημοσιονομικό και κοινωνικό όφελος. Να διασφαλίσει ότι οι πόροι θα στηρίξουν πρόσθετες επενδύσεις, χωρίς να αποκλειστούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι ενεργειακές κοινότητες, οι μικροί παραγωγοί και τα οικονομικά ασθενέστερα νοικοκυριά.

Η δημοσιονομική ευελιξία δεν μπορεί να αποτελεί λευκή επιταγή, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από διαφάνεια, σαφή χρονοδιαγράμματα, μετρήσιμους στόχους και δημόσιο έλεγχο, ώστε κάθε ευρώ να αποδίδει πραγματικό όφελος στην κοινωνία και να συμβάλλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους».