Αναστασία Σαπουνά, αναπλ. Γραμμ. ΣΥΡΙΖΑ, στο Mega News:

 

 Μηχανισμός παραγωγής σκανδάλων και μοιράσματος χρήματος το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη

Σημεία από τις τοποθετήσεις της αναπληρώτριας Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αναστασίας Σαπουνά, στον τηλεοπτικό σταθμό Mega News και στους δημοσιογράφους Τζωρτζίνα Μαλλιαρόζη και Βασίλη Σφήνα

Για τη καθημερινότητα των σκανδάλων και την ανάγκη πολιτικής αλλαγής

Προφανώς το επιτελικό κράτος δεν έχει πετύχει αυτό που ευαγγελιζόταν το 2019 ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είναι ένας μηχανισμός παραγωγής σκανδάλων από τη μία με τις παρακολουθήσεις και από την άλλη ένας μηχανισμός μοιράσματος χρήματος, να σας θυμίσω ότι ήδη από το 2020 μέσα στην πανδημία είχαμε τρομερά (κυριολεκτικά) φαινόμενα, με τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε η κυβέρνηση την ελευθερία, που δόθηκε σε δημοσιονομικό επίπεδο. Να θυμίσω τα δισεκατομμύρια που δόθηκαν εκείνη την εποχή, υποτίθεται για να αντιμετωπιστεί η πανδημία. Δυστυχώς αυτή η λογική δεν έχει σταματήσει σε εκείνη την εποχή, αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Για πολλούς μήνες ακόμη θα ασχολούμαστε με τα σκάνδαλα της ΝΔ και εκτιμώ ότι πάμε και σε εκλογές, οι οποίες θα κινούνται γύρω από την παραγωγή των σκανδάλων και από την διασπάθιση δημοσίου χρήματος.
Για τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από την πρώτη στιγμή είναι διατεθειμένος να συνεργαστεί με το σύνολο της προοδευτικής αντιπολίτευσης, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο μέτωπο πολιτικής αλλαγής και εντός της Βουλής και εκτός της Βουλής. Και όπως πολύ καλά γνωρίζετε, ο Σωκράτης Φάμελλος, από την πρώτη στιγμή έχει μιλήσει για αυτό που επιβεβαίωσε και η τελευταία μας Κεντρική Επιτροπή: την ενότητα και την ανασύνθεση, προφανώς σε μια κοινή βάση προγραμματική. Άλλωστε θεωρώ ότι εδώ και πάρα πολύ καιρό όλη η αντιπολίτευση μιλά με κοινές θέσεις όπως το 35ωρο.

Για την πρόταση του 35ωρου και την ανάγκη στήριξης της οικονομίας

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε έρευνα της Eurostat, όπου η Ελλάδα εμφανίζεται για πολλοστή φορά δεύτερη από την κορυφή σε εργατοώρες. Που σημαίνει ότι υπολειπόμαστε πάρα πολύ σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 35ωρο μπορεί να υλοποιηθεί. Υπάρχει πιθανόν δυσκολία στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Για να τα βάλουμε όλα στο τραπέζι: Η μικρή και πολύ μικρή επιχείρηση έχει πρόβλημα να υλοποιήσει ακόμη και αυτό που λέμε κατώτατο μισθό. Για ποιο λόγο; Γιατί έχει πολύ μεγάλα κόστη λειτουργίας. Η ενέργεια, τα καύσιμα, τα λοιπά κόστη προμηθευτών είναι πολύ υψηλά, ενώ υπάρχουν πολλές μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες έχουν σωρεύσει οφειλές  στον ΕΦΚΑ, στην εφορία αλλά και στις τράπεζες. Πολλοί δεν έχουν καταφέρει ακόμα να πάρουν αυτό, που προτείνουμε εδώ και πολύ καιρό: Μια δεύτερη ευκαιρία. 

Η αγορά ζητάει από την κυβέρνηση ήδη μετά την έξοδο από την φάση του κορωνοϊού μια ευρύτατη ρύθμιση. 

Στη ΔΕΘ ο Σωκράτης Φάμελλος πρότεινε ρύθμιση 120 δόσεων, στα πατήματα της ρύθμισης Βαλαβάνη, με μείωση ακόμη και κεφαλαίου για αυτή την πολύ δύσκολη περίοδο, που ήταν κλειστά τα καταστήματα.

Για να επανέλθω στις έρευνες της Eurostat, είμαστε δεύτεροι σε εργατοώρες, τελευταίοι σε αγοραστική δύναμη και είμαστε δεύτεροι στο πλήθος των πολιτών που ζουν σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. 

Αυτό δείχνει μια τεράστια κρίση στο σύνολο των πολιτών της ελληνικής κοινωνίας και προφανώς επτά χρόνια τώρα έχουμε επτά χρόνια σκάνδαλα, μεταφορά δημοσίου χρήματος σε συγκεκριμένα χέρια και μια κοινωνία η οποία όσο πάει και φθίνει.

Υπάρχει και μια συζήτηση που έχει ξεκινήσει και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως Ευρωκοινοβουλίου, για το πώς μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να φέρει λιγότερες ώρες εργασίας με ίδιες ή και καλύτερες αμοιβές. 

Τι θέλουμε να πούμε με αυτό; Ότι η τεχνολογική εξέλιξη, η οποία θα ακουμπήσει επιστημονικά πεδία, αλλά και πεδία εντάσεως εργασίας, μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας. 

Αυτό όμως δεν θα πρέπει να κοστίσει ούτε σε θέσεις εργασίας, ούτε σε αμοιβές. Θα πρέπει μέρος της νέας υπεραξίας, που δημιουργείται να μπορέσει να πάει και στους πολίτες, να μπορέσει να πάει και στους εργαζόμενους.

Για τη κατάσταση στα νοσοκομεία των νησιών

Θα μιλήσω λίγο προσωπικά έχοντας ζήσει στην Άνδρο, μεγαλώνοντας τρία παιδιά και έχει τύχει να μπω στο ελικόπτερο στον έβδομο μήνα της κύησης με τοκετό βλέποντας τον γιατρό να ωρύεται για να έρθει το ελικόπτερο και να πρέπει κάποιος στο ΕΚΑΒ να κρίνει ποιο είναι πιο επείγον περιστατικό το δικό μου, ή ένα τροχαίο στην Πάρο. Αυτά συνέβαιναν το 2012. Πρόσφατα στην Άνδρο χάθηκε μια συμπολίτισσα μας, γιατί δεν πρόλαβε να φτάσει εγκαίρως στο νοσοκομείο της Σύρου. 

Κάθε ζωή έχει μεγάλη αξία. Οι άνθρωποι στην Άνδρο μαζεύουν υπογραφές και αγωνίζονται, γιατί εκεί υπάρχει απλά ένα Κέντρο Υγείας υποστελεχωμένο. Εάν οποιοσδήποτε ώρα και στιγμή χρειαστεί ένα χειρουργικό περιστατικό, δεν υπάρχει τρόπος να βοηθηθεί. 

Και δεν είναι μόνο οι μόνιμοι κάτοικοι, είναι και οι επισκέπτες. Ξεκινάει άλλη μια τουριστική σεζόν. Υπάρχουν θανατηφόρα τροχαία σε όλα τα νησιά και σε μικρότερα νησιά, που υπάρχει ένας γιατρός σε ένα περιφερειακό ιατρείο. Δεν γίνεται να μην σεβόμαστε ούτε τον ντόπιο κάτοικο, ούτε τον επισκέπτη. Εάν είμαστε σοβαροί ως χώρα, θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι ανάμεσα στα πολλά πράγματα, που πρέπει να γίνουν για να έχει κίνητρο ο νέος άνθρωπος να πάει στην περιφέρεια να κάνει οικογένεια εκεί είναι τα οικονομικά, οι υποδομές, η παιδεία και πρωτίστως η υγεία. 

Αυτό που συνέβη την περίοδο των μνημονίων ήταν καταστροφικό για το σύνολο της περιφέρειας. Ειδικά στις νησιωτικές περιοχές έκλεισαν πάρα πολλές δημόσιες υπηρεσίες, φύγανε οι οικογένειες. Εγώ ήμουν στην ΔΟΥ Άνδρου και η υπηρεσία μου έκλεισε. Έδωσα έναν πάρα πολύ μεγάλο αγώνα με πολλούς συναδέλφους και την τοπική κοινωνία και τους δημάρχους για να καταλάβει κεντρικά η κυβέρνηση των μνημονίων, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, ότι δεν γίνεται να αφήνεις την περιφέρεια στο έλεος χωρίς πραγματικό αποτέλεσμα. 

Το 2015-2019 ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να πάρει την υγεία, η οποία βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού και να την φέρει σε ένα ασφαλές σημείο. Η προσπάθεια όμως ανακόπηκε το 2019.