 |
| Φωτο: Φροντιστήριον Τραπεζούντας 1919. |
Αναστ. Ευσταθίου: Σπονδή στην ημέρα με ένα απόσπασμα από το νέο μου ιστορικό μυθιστόρημα ... ζεστό ακόμα το μελάνι, συνδαυλίζει τη μνήμη!
«Ανατολική Θράκη, 1914.
Έκανε τη μαμή η κυρα-Ποινή, σκουπίστηκε απ’ τα αίματα και σαν τέλεψε της είπε: «Ευλογημένη αγορομάνα να είσαι. Νά ‘βρει κλαράκι φουντωτό και ριζιμιό λιθάρι».
«Η ζωή άλλα μας είχε τάξει. Κι εμείς οι κουτοί δεν το πήραμε χαμπάρι να φύγουμε πρωτύτερα να γλιτώσουμε από το μένος των Τούρκων» ψιθύρισε η μάνα μην παίρνοντας το βλέμμα της από το νιογέννητο.
Ύστερα είπε στη Θρακιώτισσα ότι τον άντρα και τον πατέρα της τους είχαν διώξει εξορία το τούρκικο ασκέρι του Τοπάλ Οσμάν για το Μπατούμι.
Έμεινε μονάχη της στη Σινώπη με τα δυο αγόρια πού ‘σαν κάτω από είκοσι χρονών και γλίτωσαν. Ο Θεός τα γλίτωσε κι αυτά και δεν τα πήραν οι Τούρκοι να τα πουλήσουν στα χαρέμια των πλουσίων. Δεν αρκούνταν στα νεαρά κορίτσια, ορέγονταν και τα αγόρια.
Οι Λαζοί του Οσμάν έκαψαν ίσαμε είκοσι χωριά κι εξαφανίσαν τους κατοίκους των. Ίσα που πρόλαβαν να σωθούν. Οι άνδρες ανέβηκαν στο βουνό κι έγιναν αντάρτες. Εκείνη με τα αγόρια το ‘σκασαν άγρια μεσάνυχτα.
«Ευτυχώς ήμαστε τυχεροί και πέσαμε στα χέρια καλών ανθρώπων σαν και του λόγου σας. Όμως, φυγέτε όσο είναι καιρός..» της έσφιξε το χέρι ικετευτικά.
Η κυρα-Ποινή σκεφτόταν ότι ήσαν φυτεμένοι σαν τα δέντρα τα ψηλά σε αυτή τη γη. Είχαν ρίζες βαθιές, προγόνους στο χώμα και μνήμες μιας ζωής. Δεν μπορούσαν να την εγκαταλείψουν, έτσι μόνο από τα ακούσματα και τις φήμες ότι οι Τούρκοι διώχνουν τους Πόντιους και θά ’ρθει η σειρά των Θρακιωτών...».
«Σπονδή στην ημέρα με ένα απόσπασμα από το νέο μου ιστορικό μυθιστόρημα ... ζεστό ακόμα το μελάνι, συνδαυλίζει τη μνήμη» γράφει η συγγραφέας από την Ακράτα Αχαΐας Αναστασία Ευσταθίου.
(Από Anastasia Efstathiou, 19 Μαΐου) ·
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου