«Κάπου, κάπου ήταν ολόκληροι οι σκελετοί τους, όπου τους έτρωγαν τα αγριοπούλια ή έλιωναν μόνοι τους μέσα στα ναρκοπέδια»!
ΓΙΑ ΣΑΣ ΠΟΥ ΠΕΣΑΤΕ
Του αγνώστου ποιητή, στρατιώτη Δημ. Κώη
Καημένα παιδιά που πέσατε στις μάχες της Ηπείρου
στα πλάγια της Μουργκάνας, του Γράμμου και του Πύργο.
Και στ' άλλα τα υψώματα. τα χιονοσκεπασμένα,
που ο βοριάς ο παγερός ουρλιάζει μανιασμένα.
Αφανείς, σεις ήρωες, ανώνυμοι λεβέντες,
π' αφήσατε τα κορμιά σας στα βράχια και στις πέτρες.
Κοντά στο μνήμα σας ποτέ, η άμοιρή σας μάνα,
όχι ποτέ δε θάρθει, πικρό να χύσει κλάμα.
Ας κλάψουν σιμά σας τώρα, αντίς για τις μανάδες,
τ' άγρια νεκροπούλια και του βουνού Νεράϊδες.
Το θλιβερό το μήνυμα, σπίτια σας ας πάει
ο παγερός βοριάς, όταν σκληρά φυσάει
Κι ας μην βρέξει ποτέ
το μαύρο σύννεφο που σκιάζει
και ο δυνατός ο άνεμος ποτέ ας μη σκορπίσει
το χώμα το μακάριο, όσους από σας σκεπάζει!
8 Αυγούστου 1949, Ποίημα αδημοσιεύτο.
Ο ίδιος, ο ποιητής εξηγεί τα οικτρά αποτελέσματα του εμφυλίου, που η σημερινή γενιά των ελληνόπουλων δεν έζησε. Και γράφει παρακάτω, όντας φαντάρος στον Ελληνικό Στρατό, προερχόμενος από το Μακρονήσι, που είχε σταλεί εξόριστος, από την κυβέρνηση του Ναπ. Ζέρβα.
Είχε φθάσει το 1948 εν μέσω Εμφυλίου, το κλιμάκιο της Στρατολογίας στο χωριό του, Σκούρα Αχαΐας, αποτελούμενο από λοχαγό και άλλους στρατεύσιμους του Υγειονομικού και καλούσε τη σειρά του για εξέταση από το περιοδεύον.
Ρώτησε κάποια στιγμή ο Λοχαγός: Μήπως κάποιος από τους νέους είχε καταταχθεί στην ΕΠΟΝ στην κατοχή; Κι ο πατέρας του, άνθρωπος αθώος, πρόεδρος του χωριού , έσπευσε να κάνει το «καθήκον» του. Ναι απαντάει στον λοχαγό, ο γιος μου ήταν στην ΕΠΟΝ, του 12ου Συντάγματος ΕΛΑΣ. (σημ.: πολεμούσε δηλαδή κατά των ναζί).
Τον αρπάζουν λοιπόν και τον κατατάσσουν στρατιώτη στην Μακρόνησο, τόπο βασανιστηρίων εκατό χιλιάδων ανθρώπων, από τα ανθρωπόμορφα τέρατα του στρατιωτικού καθεστώτος της δεξιάς, σε όλη τη διάρκεια του Εμφυλίου. Τέρατα δηλαδή, που στην Κατοχή συνεργάζονταν με τους Γερμανούς!
Τον στέλνουν στην συνέχεια, στα βουνά Γράμμος, Βίτσι, Μουργκάνα να πολεμήσει κατά του Δημοκρατικού Στρατού. Χιλιάδες οι νεκροί κι από τις δύο πλευρές.
Και γράφει στο ημερολόγιο του ο Δημ. Κώης, ο στρατιώτης-ποιητής:
«Ναι παρουσιάζω κάποια μικρή εικόνα των καθημερινών σκηνών στις πλαγιές και στα βράχια του Γράμμου, τότε στον Εμφύλιο Πόλεμο.
Πόσοι, μα πόσοι, νέοι όλοι, 20 έως 23 χρόνων, σκοτώθηκαν και έμειναν άταφοι. Σκόρπια κόκαλα, που τα πατάγαμε με τις αρβύλες μας, καθώς περπατάγαμε. Κι ήταν σκόρπια τα κόκαλά τους γιατί τους είχαν διαλύσει τα σκυλιά και τα τσακάλια. Κάπου, κάπου ήταν ολόκληροι οι σκελετοί τους, όπου τους έτρωγαν τα αγριοπούλια ή έλιωναν μόνοι τους μέσα στα ναρκοπέδια»!
Με αφορμή τα παραπάνω, σκέφτηκε κανείς, ότι ξεκίνησαν χιλιάδες νέοι από τα χωριά τους αφήνοντας μάνες κι αδελφές, κήπους και νοικοκυριά απροστάτευτα για να πολεμήσουν πρώτα ενάντια στον καταχτητή και μετά να πέσουν στα χέρια των ντόπιων μιλιταριστών για εξορία και αποστολή στα βουνά του Εμφυλίου.
«Βίτσι: Θλίψη.
Γράμμος: Τάφος.
Μουργκάνα: Κλάμα»,
γράφει σε μία αποστροφή άλλου ποιήματός του με τίτλο. «Το Βίτσι, ο Γράμμος πέσανε».
Και στις 29 Αυγούστου 1949, σημειώνει: «Ύψωμα ''Γύφτισσα'' Γράμμου. Χτες Κυριακή 28 Αυγούστου είκοσι ένα αεροπλάνα τύπου Χερντάιβς, καθέτου εφορμήσεως, βομβάρδισαν και πολυβόλησαν τα τρομερά όχηρά των ανταρτών (του Δημοκρατικού Στρατού). Ο όγκος Γράμμος είχε όψη ηφαιστείου σε ώρα εκρήξεων».
(Σημειώνω ότι στο Γράμμο οι αμερικανοί ''σύμβουλοι'' για πρώτη φορά έκαναν ρίψη βομβών φωσφόρου Ναπάλμ, όπου δημιουργούσαν κόλαση πυρός. Γιαυτό και η παρομοίωση του ποιητή, με ηφαίστιο σε ώρα εκρήξεων. Ήσαν όπλα απαγορευμένα, αλλά ποιος υπολόγιζε τι απαγορεύσεις σε έναν αδελφοκτόνο πόλεμο; Και κυρίως ο ποιητής δεν γνώριζε τι θα πει Ναπάλμ. Τις ίδιες απαγορευμένες βόμβες χρησιμοποίησαν οι Αμερικάνοι αργότερα και στην επέμβασή τους στο Βιετνάμ!).
Ο Δημήτρης Κώης, ο άγνωστος ποιητής, μαραγκός στο επάγγελμα, με λίγες γραμματικές γνώσεις, που δεν εμφανίστηκε ποτέ στα ελληνικά γράμματα το συγγραφικό του έργο, μου εμπιστεύτηκε αντίγραφό του και έφυγε από την ζωή, πλήρης ημερών και με την βαθιά πίστη ότι πρόσφερε στην κοινωνία το αγωνιστικό καθήκον του κατά την αντιδικτατορική του δράση, μέσα από την παράνομη οργάνωση ΔΕΚΑ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου