Είναι η κυβερνώσα έκφραση του χώρου – Η συντεταγμένη συνεννόηση μόνη ρεαλιστική προοπτική για νίκη στις εκλογές, είπε ο Δημ. Μελίδης
Σημεία από τη συνέντευξη του αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δημήτρη Μελίδη, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο 105.5» και στον δημοσιογράφο Κώστα Σαββόπουλο
Για τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών
Είναι δεδομένο ότι ο συγκεκριμένος πρωθυπουργός έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι θα επιλέξει την ημερομηνία των εκλογών όχι με γνώμονα το καλό της χώρας, ούτε με γνώμονα κάποιο γενικότερο καλό. Θα το επιλέξει με βάση το τι προγραμματισμό νιώθει ή σχεδιάζει ο ίδιος και οι επικοινωνιολόγοι του ότι τον συμφέρει καλύτερα για να έχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τον ίδιο.
Απέναντι σε αυτό, εμείς, ως ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, έχουμε πει πάρα πολύ καιρό τώρα ότι εμείς θέλαμε οι εκλογές να έχουν γίνει χθες. Όχι αύριο, ούτε σε ένα δύο μήνες. Θεωρούμε πως, ό,τι είχε να δώσει αυτή η κυβέρνηση, το έδωσε. Επτά χρόνια, τώρα, είχε όλο τον χρόνο, όλη την σταθερότητα, όλη την δυνατότητα, αν είχε κάτι να κάνει για να φτιάξει τη ζωή των πολιτών, να το κάνει. Αντί γι’ αυτό, ζήσαμε σκάνδαλα και μάλιστα κορυφαία σκάνδαλα. Ζούμε μια δυστοπία. Ζούμε αυτή την αδιανόητη ακρίβεια, η οποία δεν σταματάει ποτέ. Είναι ασύλληπτο το γεγονός ότι, όπου και να κοιτάξεις, όπου και να γυρίσεις, η ακρίβεια συνεχίζεται, δεν έχει σταματήσει. Οι τιμές εξακολουθούν να ανεβαίνουν. Έχει ισοπεδωθεί η αγοραστική δύναμη όλων μας όλο αυτό το διάστημα και η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα. Παίζει επικοινωνιακά, κοιτάει να καλύψει το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο. Σημασία όμως έχει ότι πολίτες βιώνουν σήμερα την κατάσταση που σας περιέγραψα. Και νομίζω ότι όσο το δυνατόν πιο γρήγορα κάνει εκλογές, τόσο το καλύτερο για όλους μας και για τη χώρα.
Για τη Συνταγματική Αναθεώρηση
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια ότι δεν διστάζει, με προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού, να παίξει με τους θεσμούς. Η πρώτη του μεταρρύθμιση, όταν ανέλαβε το 2019, ήταν να πάρει την ΕΥΠ και να την πάρει μέσω του επιτελικού κράτους, το νομοθέτημα που διαφήμιζε ως κάτι φοβερό, και τελικά είδαμε τα αποτελέσματα. Να πάρει την ΕΥΠ και να την πάει στο Μέγαρο Μαξίμου. Να την πάει δηλαδή, εκεί όπου θα μπορούσε να ελέγχει ο ίδιος, ως απόλυτος άρχοντας, τα πάντα. Τα αποτελέσματα τα ζήσαμε τα επόμενα χρόνια ως προς το τι έγινε με την ΕΥΠ, μέχρι και σήμερα. Αν κάνουμε μια έρευνα κοινής γνώμης και ρωτήσουμε αν κανείς έχει καταλάβει ποιοι έκαναν τις υποκλοπές, γιατί τις έκαναν κτλ., άκρη δεν θα βγάλουμε, τόσα χρόνια μετά.
Όταν θέλει να εμφανιστεί ως πρωθυπουργός με θεσμική συνέπεια και θεσμική σοβαρότητα και να παίξει ή να εργαλειοποιήσει τους θεσμούς, βλέπουμε ότι δεν διστάζει να το κάνει. Το κάνει και τώρα με την αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν υπάρχει συναίνεση. Και μάλιστα οι προτάσεις που κάνει έχουν τη μορφή γονατογραφήματος.Απορίας άξιο, βέβαια, γιατί η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε να συμβουλευτεί κάποιους συνταγματολόγους πριν κάνει, ας πούμε, την πρόταση να υπάρχει μόνο μία θητεία Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά να εξαιρεί μόνο τον τωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας από αυτό. Βλέπουμε πράγματα τα οποία πραγματικά δημιουργούν αλγεινή εικόνα και απορία.
Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχουμε πει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μπούμε σε κανέναν διάλογο με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και τον συγκεκριμένο πρωθυπουργό για τη συνταγματική αναθεώρηση. Όχι επειδή έχουμε κάποια διάθεση σύγκρουσης, αλλά επειδή οι προθέσεις του είναι αυτές που μόλις σας ανέφερα. Αφετέρου, επειδή και το περιεχόμενο των προτάσεών του όχι απλά δεν μας ικανοποιεί ή δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε, αλλά θεωρούμε ότι θέλει να ανοίξει μία συζήτηση ούτως ώστε να δημιουργήσει, μέσω πλέον και μιας αλλαγής του Συντάγματος, ένα ακόμα πιο σφιχτό και δικό του πλαίσιο ελέγχου ακόμα περισσότερων πραγμάτων από όσα ήδη κάνει.
Θυμόμαστε πόσες δεκαετίες συζητείται το τι θα γίνει με το άρθρο 16. Είδατε να τον σταματάει σε κάτι; Το άρθρο 16 καταρχάς είναι τελείως ξεκάθαρο σε σχέση με το πώς παρέχεται η τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα μας. Δεν τον σταμάτησε αυτό. Μας κατηγορούν ότι συνέχεια τα παρουσιάζουμε όλα μαύρα. Μα είναι δυνατόν να μην μιλήσουμε για όλα αυτά που έχουν γίνει; Είναι δυνατόν να μην πούμε ότι έλεγε ότι θα φέρει το Χάρβαρντ και τελικά το μόνο που άνοιξε ήταν κάποιες σχολές οι οποίες τέλος πάντων -δεν θέλω να κάνω κριτική για την ποιότητα ή όχι των σπουδών- αλλά δεν ακολουθήθηκε η σωστή διαδικασία. Το άρθρο 16 δεν έγινε σεβαστό.
Για τις υποκλοπές
Στο θέμα των υποκλοπών υπάρχουν δύο πολύ βασικά ζητήματα που δεν έχουν αναπτυχθεί στον δημόσιο λόγο. Το ένα είναι ότι, εφόσον έγιναν υποκλοπές, που βρίσκεται όλο αυτό το υλικό; Που, ειδικά αν μιλάμε και για Predator, είναι υλικό μεγέθους gigabyte ή και για terrabyte δεδομένων. Ποιος το έχει στα χέρια του; Και αν το έχει στα χέρια του, τι μπορεί να το κάνει;
Δεύτερο ερώτημα: Εάν τις υποκλοπές τις έκαναν όντως ιδιώτες, όπως μας λένε δεξιά και αριστερά, τότε πραγματικά είναι να αναρωτιέσαι τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα. Αν μπορούσαν οι ιδιώτες δηλαδή να κάνουν τέτοια εκτεταμένη ιστορία και να παρακολουθούν υπουργούς, αρχηγούς κομμάτων, την αντιπολίτευση, ανώτατους αξιωματικούς του Στρατού κλπ. Το άλλο είναι ότι αν δεν ήταν μόνο θέμα ιδιωτών, για ποιο λόγο δεν έχει αποσαφηνιστεί η κατάσταση μέχρι σήμερα.
Αυτά είναι θέματα που, εκτός από θέματα πολιτικής, είναι και θέματα κοινής λογικής. Και δεν βλέπουμε να έχουν υπάρξει απαντήσεις. Η πρώτη κίνηση αυτής της κυβέρνησης ήταν να πάρει την ΕΥΠ και να την πάει στο Μέγαρο Μαξίμου από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Και μετά προέκυψε η ιστορία των υποκλοπών. Η αλληλουχία των γεγονότων είναι πολύ ενδεικτική.
Για την ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου και τις δημοσκοπήσεις
Σε περιόδους που τα πράγματα είναι πολύ ευμετάβλητα και όχι σταθερά, καλό είναι να επικαλούμαστε την κοινή λογική και την ιστορία. Η ιστορία λοιπόν μας δείχνει δύο γεγονότα. Το ένα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι ένα κόμμα το οποίο έχει -ανεξάρτητα ονομασίας- πορεία δεκαετιών. Είναι ένα κόμμα το οποίο κυβέρνησε τη χώρα με μεγάλη επιτυχία από το 2015 μέχρι το 2019 κι έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 κέρδισε τις εκλογές όντας ένα κόμμα το οποίο είχε στο πρόσφατο παρελθόν του μια ανοιχτή γραμμή με πολλές πλευρές του τόξου της Κεντροαριστεράς. Και ήταν ένα κόμμα το οποίο και πολυσυλλεκτικό ήταν και σεβόταν και απόψεις που μπορεί να μην ήταν πάντα οι πλειοψηφικές εντός του κόμματος. Και, γενικότερα, το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, τότε, ήταν και πολύχρωμο και πολυδιάστατο. Έτσι κέρδισε τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Και μάλιστα τις κέρδισε δύο φορές. Και αν βάλουμε και το δημοψήφισμα μέσα, μπορούμε να πούμε ότι κέρδισε τρεις εκλογικές διαδικασίες μέσα σε λίγους μήνες.
Πάμε στο πού βρισκόμαστε τώρα. Υπήρξε η ήττα το 2019 και η ήττα η πολλαπλή του 2023.Θυμίζω ότι αυτή τη στιγμή, αν πάρουμε υπόψη έναν μέσο όρο των δημοσκοπικών ποσοστών που βλέπουμε, η Νέα Δημοκρατία φαίνεται ότι, παρά τις απώλειες που έχει – και θυμίζω ότι απώλειες υπήρξαν και στις ευρωεκλογές του 2024, αφού πήρε 28% από 41% που είχε πάρει την προηγούμενη χρονιά. Τα υπόλοιπα κόμματα -και αυτά που υπάρχουν σήμερα στη Βουλή, αλλά και οι κυοφορούμενες προτάσεις που βλέπουμε- δεν φαίνεται να έχει κάποιο από μόνο του τη δυνατότητα να ξεπεράσει το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό είναι νομίζω σαφές, είναι κάτι που φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις. Και μπορεί τα ερωτήματα όταν αφορούν υπαρκτά κόμματα να είναι απόλυτα -του τύπου «τι θα ψηφίσεις» και εσύ απαντάς το ψηφοδέλτιο- αλλά όταν αφορούν το κόμμα της κ. Καρυστιανού και του κ. Τσίπρα είναι πάλι με κάποιο άλλο ερώτημα. Δηλαδή, είναι μήλα με πορτοκάλια. Σου λένε: Θα το ψήφιζες; Ή ίσως να το ψήφιζες;
Δεν είναι το ίδιο μέτρο σύγκρισης. Γιατί το «ίσως» δεν σημαίνει ότι θα γίνει «θα» και το ανάποδο. Και ποτέ δεν ξέρεις βέβαια τι γίνεται όταν παρουσιαστεί ένα κόμμα. Δεν φαίνεται, λοιπόν, από πουθενά ότι κάτι από όλα αυτά, από μόνο του, μπορεί να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία. Και δεν το λέμε σαν αυτοσκοπό να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία. Το λέμε για να υπάρχει μία πρόταση η οποία θα έχει τη στήριξη των περισσοτέρων που θα κατέβουν να ψηφίσουν στις εκλογές, ούτως ώστε να υπάρξει μία αλλαγή.
Τι έχει πει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ; Έχει πει εδώ και ένα-ενάμιση χρόνο, με πρόεδρο τον Σωκράτη Φάμελλο, πολύ δυνατά και με κάθε τρόπο και σε κάθε τόνο, ότι εμείς, χωρίς να θέλουμε να βάλουμε κομματικούς εγωισμούς μπροστά, λέμε ότι για να μπορέσει να υπάρξει προοδευτική αλλαγή, η απαίτηση είναι να υπάρξει μια κατεύθυνση προς ένα κοινό ψηφοδέλτιο. Εμείς δεν κάνουμε αυτό που όπως κάνει το ΠΑΣΟΚ, που λέει ότι κάνει διεύρυνση και η διεύρυνση που κάνει είναι να φέρνει τον έναν και τον άλλον και αυτό το αποκαλεί διεύρυνση. Εμείς μιλάμε θεσμικά και συντεταγμένα. Να γίνει ο διάλογος με τα κόμματα που υπάρχουν και με προσωπικότητες, με συλλογικότητες, με ό, τι άλλο υπάρξει, αλλά αυτό πρέπει να γίνει συντεταγμένα. Και πρέπει να γίνει με δομική συνέπεια και συνέχεια. Γιατί, όπως καταλαβαίνετε, επειδή και το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών ούτε βέβαιο είναι, ούτε κανείς ξέρει τι θα γίνει, είναι δεδομένο ότι ο καθένας στο τραπέζι αυτό έχει κάτι να συνεισφέρει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία επιμένει και λέει ότι πρέπει να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι της συνεργασίας όσοι θέλουν και όσοι μπορούν, όπως λέει και η απόφαση της Κεντρικής μας Επιτροπής, και να δούμε πώς μπορεί το συντομότερο δυνατό να υπάρξει μία κοινή πρόταση, η οποία θα περιλαμβάνει από όλο το φάσμα της Κεντροαριστεράς σχηματισμούς, προσωπικότητες, συλλογικότητες και οτιδήποτε άλλο χρειαστεί, ούτως ώστε να υπάρξει μία απάντηση που θα έχει πλειοψηφικό ρεύμα. Από τις δημοσκοπήσεις, είναι σαφές ότι κανένας από μόνος του δεν μπορεί. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να βλέπουμε τα δεδομένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου