ΑΛΛΑΓΗ EMAIL

Οι φίλοι αναγνώστες μπορεί να στέλνουν τα μηνύματά τους στο εμέηλ στο οποίο θα προτιμούσε ο διαχειριστής να τα λαμβάνει. Παράλληλα επειδή η Maicrosoft μας λογόκρινε και μπλόκαρε το μαιηλ gmosxos1@hotmaihl. com άνοιξε και ισχύει πλέον το εμέηλ gmosxos23.6.1946@gmail.com το οποίο μπορείτε να χρησιμοποιείτε .ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 6938.315.657 & 2610.273.901

Τετάρτη 13 Μαΐου 2026

Πήγαν στο σχολείο με μαύρα ρούχα και λευκά λουλούδια!

Ηλιούπολη: Κρίσιμες ώρες για τη 17χρονη στο ΚΑΤ – Βουβός θρήνος στο σχολείο

 

Οι συμμαθητές τα άφησαν στο θρανίο της 17χρονης και παρέμειναν αμίλητοι, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν αυτό που συνέβη!

Συγκλονισμένη η σχολική κοινότητα από το διπλό συμβάν της Ηλιούπολης και με αφορμή την ακραία ψυχική κατάσταση που οδήγησε στο απονενοημένο διάβημα δύο 17χρονες μαθήτριες, παρακολουθεί από χθες άφωνη τα όσα έρχονται στο φως της δημοσιότητας. 

 Το Υπουργείο μιλά για συνδρομή από κλιμάκια ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, που προσέτρεξαν στο πλευρό μαθητών και καθηγητών και ζητά να μην προτρέξουν οι πολίτες σε εξαγωγή προωρων συμπερασμάτων, αλλά η επιστολή που άφησε η 17χρονη, τα λέει όλα: 

 

«Μαμά και μπαμπά, τρία χρόνια τώρα είμαι σε μια κατάσταση κατάθλιψης. Και μπορεί αυτός ο κόσμος να έχει τα ωραία του, αλλά ίσως ένας άλλος κόσμος να είναι καλύτερος. 

 

Φέτος είναι η χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά. Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά και έτσι θα καταλήξω με μια δουλειά, που δεν θα μου δίνει λεφτά. 

 

Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό. 

 

Μαμά και μπαμπά, δεν θέλω πια να ζω. Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα».

Η επιστολή της 17χρονης δείχνει το σάπιο εκπαιδευτικό σύστημα, που κοιτά να βγάλει αριστείες μαθητών, λες και οι υπόλοιποι είναι άχρηστοι. Μα αυτό καλλιεργούν στην ανεμοπαρμένη φαντασία τους, αυτή που με βάση την δήθεν αξιοκρατία του σχολείου, που παράγει (σημ.: ναι παράγει λες και είναι εργοστάσιο, μαθητές!) και μέσω αυτών ζητούν να καταξιωθούν στην κοινωνία, που καλείται μέσα από τις διαδικασίες του συστήματος να αποφανθεί ο κύριος κατσιμητσούλιας με τη συμβία του:

Α, το δικό μας σχολείο βγάζει άριστους μαθητές, αλλά και το παιδί μας είναι έξτρα πριμ μαθητής, του 20 και πάνω. Κι αν δεν φθάνει εκεί, πω πω τι θρήνος! Ρίχνει ξέπλεκα τα μαλλιά της η μητέρα και ολοφύρεται! Κι απόκοντα οι εμπόροι της Παιδείας αυτοδιαφημίζονται, πως αυτοί μόνον κατέχουν τον τρόπο να αριστεύουν οι μαθητές του δικού τους φροντιστηρίου!    

Όλο αυτό είναι μία υποκρισία, που βαραίνει στις ψυχές των παιδιών. Μια αεροβασία, που συντρίβεται σαν βρισκόμαστε προ αποκαλύψεως! Μην γελιόμαστε. Λείπει η φροντίδα της πολιτείας για την Παιδεία, όπως λείπει για την Υγεία, την Ασφάλεια (βλέπε ντρονς) την κοινωνική ευημερία, για τους ανοικτούς δρόμους που είναι απαραίτητη στην νέα γενιά για την καταξίωσή της στον επαγγελματικό ή και στον επιστημονικό τομέα. Κι επιτέλους λείπει η κατανόηση ότι δεν θα γίνουν όλοι ατομικοί επιστήμονες. Χρειάζονται στην κοινωνία μας και τα επαγγέλματα της καθημερινότητας.

Ολόκληρη αυτής της φαινάκης, θύματα είναι τα δύο κορίτσια, που που ωθήθηκαν να απαξιώσον ότι πιο πολύτιμο είχαν. Την ζωή τους.

 

Μαυροφορεμένοι κρατώντας λευκά λουλούδια προσήλθαν οι συμμαθητές στο σχολείο

Βαρύ είναι το κλίμα και στο σχολείο όπου φοιτούσαν τα δύο κορίτσια. Συμμαθητές τους προσήλθαν σήμερα στις τάξεις συντετριμμένοι, πολλοί φορώντας μαύρα ρούχα και κρατώντας λευκά λουλούδια.

Άλλοι άφησαν λουλούδια στο θρανίο της 17χρονης που έχασε τη ζωή της, ενώ αρκετοί παρέμειναν αμίλητοι, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν αυτό που συνέβη. Στα πρόσωπα μαθητών και εκπαιδευτικών αποτυπώνεται το ίδιο αναπάντητο ερώτημα, καθώς η απώλεια ενός παιδιού και η μάχη μιας δεύτερης μαθήτριας στη ΜΕΘ έχουν βυθίσει τη σχολική κοινότητα σε βαθιά θλίψη.

Στο σχολείο ενεργοποιήθηκε από την πρώτη στιγμή το πρωτόκολλο ψυχοκοινωνικής υποστήριξης του Υπουργείου Παιδείας. Κλιμάκια ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών βρίσκονται κοντά σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, προκειμένου να βοηθήσουν τη σχολική κοινότητα να διαχειριστεί το σοκ.

Οι πληροφορίες που έχουν γίνει γνωστές μέχρι στιγμής δείχνουν ότι οι δύο 17χρονες αντιμετώπιζαν προσωπικές δυσκολίες, ωστόσο οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τέτοιες υποθέσεις δεν επιτρέπουν εύκολες ερμηνείες ή βιαστικά συμπεράσματα. Η ψυχική δυσφορία στην εφηβεία μπορεί να παραμένει αθέατη, ακόμη και από ανθρώπους που βρίσκονται πολύ κοντά σε ένα παιδί.

 

Μεταφέρθηκαν αρχικά στο Ασκληπιείο Βούλας, όπου παρασχέθηκε ιατρική συμβολή

Οι δύο μαθήτριες μεταφέρθηκαν αρχικά στο Ασκληπιείο Βούλας, όπου το ιατρικό προσωπικό κατέβαλε εκτεταμένες προσπάθειες για να τις κρατήσει στη ζωή. Η μία από τις δύο ανήλικες υπέκυψε περίπου μία ώρα μετά την εισαγωγή της, ενώ η δεύτερη επανήλθε, διασωληνώθηκε και στη συνέχεια κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά της στο ΚΑΤ.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, η 17χρονη νοσηλεύεται στη ΜΕΘ με πολλαπλές και σοβαρές κακώσεις. Οι γιατροί παρακολουθούν συνεχώς την κατάστασή της και αναμένουν τη σταθεροποίησή της, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν στις επόμενες ιατρικές παρεμβάσεις που απαιτούνται.

Στο ΚΑΤ η αγωνία παραμένει μεγάλη, καθώς η 17χρονη δίνει την πιο δύσκολη μάχη, ενώ συγγενείς, φίλοι και συμμαθητές περιμένουν με κομμένη την ανάσα κάθε νεότερη ενημέρωση.

 

Η τραγωδία ανοίγει ξανά τη συζήτηση για την ψυχική υγεία των εφήβων

Το συμβάν της Ηλιούπολης έκρουσε τον κώδωνα της επόμενης τραγωδίας. Και ανέδειξε την κατάσταση έλλειψης  ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε όλα τα σχολεία. Αλλά γιαυτά χρειάζονται κονδύλια που δεν θα τα ωφελούνται τα αρπαχτικά του ΟΠΕΚΕΠΕ.  Κι ακομη τα ευρωπαϊκά κονδύλια να κατευθύνονται με προτεραιότητα στην Παιδία, που σήμερα έχει ελλείψεις χίλιες δυό. 

Η υπόθεση της Ηλιούπολης φέρνει ξανά στο προσκήνιο την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης της ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων. Η απώλεια μιας 17χρονης και η μάχη της φίλης της στη ΜΕΘ δεν αποτελούν μόνο μια οικογενειακή και σχολική τραγωδία, αλλά και μια σκληρή υπενθύμιση ότι οι μηχανισμοί πρόληψης, έγκαιρης αναγνώρισης και παρέμβασης πρέπει να ενισχυθούν.

Γονείς, εκπαιδευτικοί και σχολικές κοινότητες χρειάζονται σταθερή υποστήριξη, ενημέρωση και πρόσβαση σε ειδικούς, ώστε σημάδια έντονης ψυχικής επιβάρυνσης να μη χάνονται μέσα στη σιωπή, την ντροπή ή τον φόβο.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

 «Τρία χρόνια τώρα είμαι σε μια κατάσταση κατάθλιψης»

Δεν υπάρχουν σχόλια: