Όταν ο πρωθυπουργός ζήτησε από τους αρχηγούς να εκπροσωπηθούν σε κοινή επιτροπή επεξεργασίας των ελληνικών προτάσεων για το ασφαλιστικό, εκείνοι αρνήθηκαν.
Σήμερα, και μετά την ενημέρωσή τους, επί των προτάσεων προς τους δανειστές, από τον υπουργό Εργασίας, οι πολιτικοί αρχηγοί αρνούνται τα πάντα επί παντός. Αυτά...
Κάπως έτσι αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Κάπως έτσι αντιλαμβάνονται τη φύση της αντιπολίτευσης οι ηγέτες της. Αν τώρα, μ' αυτό τον τρόπο, μ' αυτή την πολιτική συμπεριφορά, είναι υπεύθυνοι και γόνιμοι, είναι αποδοτικοί και χρήσιμοι για τη χώρα και για τους πολίτες της, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, ποιος ασχολείται εξάλλου. Το ζήτημα είναι να μην λερώσουν τα χέρια τους, να τα κρατήσουν ανέγγιχτα και καθαρά. Καθαρά πλην απολύτως αχρείαστα για την κοινωνία και τις ανάγκες της. Τις απολύτως επιτακτικές της ανάγκες, όπως για το ασφαλιστικό καλή ώρα.
Μα τα ίδια έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, έμενε απ' έξω και κατήγγελλε, ιδού η ένσταση η συνήθης, η εύκολη. Ακόμη όμως κι αν έκανε τα ίδια ο ΣΥΡΙΖΑ, ποιος είπε ότι δικαιώνεται η συγκεκριμένη στάση ως εκ της ανταποδοτικής επαναλήψεως; Και τι σόι δικαιολογία μπορεί να είναι αυτή, προκειμένου για κόμματα που επέκριναν δριμύτατα τότε τη συγκεκριμένη πόζα του ΣΥΡΙΖΑ;
Και η μεν Ν.Δ. έχει τα άλλοθί της. Δεδομένου ότι, ακέφαλη καθώς είναι επί πεντάμηνο, δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται. Άσε που οι επίδοξοι αρχηγοί ανταγωνίζονται σε αντιπολιτευτικό οίστρο, μπας και τσιμπήσουν τίποτα, ποντάροντας στο θυμικό της εκλογικής τους βάσης. Κι εξάλλου, για τη Δεξιά πρόκειται, που, όσο να 'ναι, με την κυβερνώσα σήμερα Αριστερά την χωρίζει άβυσσος.
Μονομέτωπος ο αγώνας τους
Το πρόβλημα είναι με το ΠΑΣΟΚ και με το Ποτάμι. Τα κόμματα που θέλουν να αυτοπροβάλλονται ως κεντροαριστερά, ως εκσυγχρονιστικά και μεταρρυθμιστικά ή ως σοσιαλδημοκρατικά επί το ευρωπαϊκότερον. Τα κόμματα τα οποία θα περίμενε κανείς να λειτουργούν θετικά διεκδικητικά προς την Αριστερά, ως οι φυσικοί της συμπορευτές. Τα οποία κόμματα σήμερα, έχουν μετατρέψει τον «διμέτωπο» αγώνα των παλαιών κεντρώων ηγετών, σε εντελώς μονομέτωπο. Σ' έναν επίμονα ακραίο, σε υστερικό μονομέτωπο κατά της Αριστεράς. Χωρίς όρους και, προπάντων, χωρίς αρχές. Εκτιμούν, φαίνεται, πως έτσι μπορεί και να ορθοποδήσουν εκλογικά, όταν έρθει η ώρα. Το εύστοχο της προσδοκίας ας το ζυγίσουν με τη λογική τους. Και, πάντως, θα φανεί στον λογαριασμό.Όσο για το ασφαλιστικό, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ακολουθούν κατά πόδας -και επ' αυτού- την αντιπολιτευτική επιχειρηματολογία της Ν.Δ. Την ολοκάθαρα δεξιά επιχειρηματολογία, σημειωτέον. Ενιστάμενα, κατά κύριο λόγο, επί της -ελάχιστης πάντως, κατά μόλις 0,5% - αύξησης των εργοδοτικών εισφορών, σύμφωνα με την κυβερνητική πρόταση. Ότι πλήττεται έτσι, ας πούμε, η ανταγωνιστικότητα και ότι πριμοδοτείται η ανεργία.
Λες και όταν η συγκυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ μείωσε θεαματικά και πλουσιοπάροχα τις εργοδοτικές εισφορές, είδαμε να βελτιώνεται κατ' ελάχιστο η ανταγωνιστικότητα, είδαμε να μειώνεται κατ' ελάχιστο η ανεργία. Βλέπουμε έτσι να γίνεται καραμέλα, τούτες τις μέρες, στο μικρόφωνο και στη γραφίδα των «προθύμων», το δίλημμα «συντάξεις ή ανεργία». Το δίλημμα της πυρκαγιάς που πάει να πει πως ή θα μειωθούν οι συντάξεις ή θα αυξηθεί η ανεργία, διαλέγετε και παίρνετε. Δηλαδή, σε απλά ελληνικά, μη θίγετε τους εργοδότες, γιατί θα διώξουν κόσμο ή θα πάρουν τα μαγαζιά τους και θα μεταναστεύσουν. Κι αυτήν τη λογική την υιοθετεί ανοιχτόκαρδα η καθ' ημάς Κεντροαριστερά. Αποτελεί, βλέπετε, τον κεντρικό άξονα της επιχειρηματολογίας των δανειστών, οπότε εντάξει, κατανοητό.
Πάικος Βασίλης-avgi.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου