Του ΝΤΙΝΟΥ
ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ
«Αναμφίβολα, όλη η ιστορική εμπειρία
επιβεβαιώνει την αλήθεια ότι ο άνθρωπος δε θα 'χε πετύχει το εφικτό αν δεν είχε
ξανά και ξανά προσπαθήσει να φτάσει το ανέφικτο»
O Μαξιμίλιαν Καρλ Έμιλ Βέμπερ, (21 Απριλίου 1864 - 14 Ιουνίου 1920) ήταν Γερμανός κοινωνιολόγος και πολιτικός οικονομολόγος, του οποίου
οι ιδέες επηρέασαν την κοινωνική θεωρία, την κοινωνική έρευνα και το σύνολο της
επιστήμης της κοινωνιολογίας (καμιά σχέση με
τον ακροδεξιό- γερμανό πολιτικό Μάνφρεντ Βέμπερ που «έφτυσε» στην Ευρωβουλή τη
χώρα μας).
H παραδοχή είναι μία, έχουμε νέο μνημόνιο,
σκληρό και ανελέητο, στα μέτρα και τις προδιαγραφές που ήθελαν οι δανειστές.
Οι δανειστές, δεν πρόκειται περί εταίρων, επέβαλαν τη
θέλησή τους αναγκάζοντας την Κυβέρνηση να αποδεχθεί όλα όσα εξαρχής επεδίωξαν
και από την πλευρά τους εκκρεμεί ή έγκριση ενός νέου προγράμματος 3ετούς
διάρκειας ύψους 54 δις, και η δέσμευση για αναδιάρθρωση του χρέους ή οποία
πάντως δεν θα γίνει άμεσα, ή μη μόνον αν συζητηθεί συνολικά το χρέος όλων των
χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν αντίστοιχο πρόβλημα.
Η εναλλακτική λύση θα ήταν η ρήξη, μια ρήξη που θα μας
δημιουργούσε πολλαπλά προβλήματα για ένα απροσδιόριστο διάστημα, αν και όχι
πολύ μεγάλο όπως λένε οι αναλυτές.
Η κυβέρνηση επιδίωξε το ανέφικτο, να επιβάλει στους
δανειστές τη θέληση του Ελληνικού λαού και τις δικές της κόκκινες γραμμές. Και
εδώ η ευθύνη της είναι μεγάλη διότι υποτίμησε ή δεν εκτίμηση πόσο ανηλεές είναι
αυτό το σύστημα.
Φευ, το οικονομικο-πολιτικό κατεστημένο δεν έχει ούτε
ηθικούς φραγμούς, ούτε κοινωνικές ευαισθησίες, υπηρετεί στρατηγικά στόχους και
σκοπούς που υπερβαίνουν τους λαούς με δικτατορικό τρόπο.
Η ισχυροποίηση αυτού του συστήματος περνά μέσα από τα
οικονομικά συμφέροντα που το καθοδηγούν, από την ιδεολογική ομογενοποίηση των
πάλαι ποτέ προοδευτικών δυνάμεων –σοσιαλιστές- αλλά και την μοιρολατρία από
πλευράς κοινωνίας, στην ουσία οι κοινωνίες είναι ηττημένες.
Αυτή η Κυβέρνηση δεν είχε εντολή για ρήξη, αυτή κυβέρνηση
δεν έχει εντολή να είναι παρένθεση, έχει εντολή, όπως επιβεβαιώθηκε με το 61,3%
του ΟΧΙ, να κάνει τα αδύνατα δυνατά.
Οφείλει μέσα σε αυτό το νέο μνημονικό πλαίσιο να αποδείξει
ότι το ανέφικτο είναι δυνατό, να αλλάξει δηλαδή αυτή τη χώρα οχυρώνοντάς
της κάθε μέρα απέναντι σε κάθε επιβουλή είτε προέρχεται από τη Γερμανία είτε από τον…
Άρη.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το ασφυκτικό, καλείται να
αποδείξει ότι έχει το σθένος, και την πολιτική βούληση να στήσει τη χώρα στα πόδια
της, εξυγιαίνοντας κάθε έκφανση και πτυχή της πολιτικής, κοινωνικής και
οικονομικής ζωής.
Οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται τον μονόδρομο, αρκετοί
διαφωνούν και ενδοκυβερνητικά, για την «προσχώρηση» στις θέσεις των δανειστών.
Έχουν δίκιο, τις συνέπειες της ρήξης δεν εξηγούν επαρκώς. Ίσως θα ήταν χρήσιμο
να γίνει και με δεδομένη την εμπειρία του
κλεισίματος των τραπεζών.
Αν «ευοδωθεί» η συμφωνία ο Γολγοθάς είναι μπροστά αλλά και η ευκαιρία να επιδιωχθεί το ανέφικτο
στο εσωτερικό της χώρας, παρότι και στο εσωτερικό οι αντιδράσεις, οι
διαστρεβλώσεις, η κινδυνολογία, η υπονόμευση κλπ θα είναι ισχυρότατα. Η διαφορά
βρίσκεται στο γεγονός ότι η «ομαλοποίηση» της κατάστασης με τους δανειστές
επιτρέπει στην κυβέρνηση να εφαρμόσει, με την στήριξη των πολιτών τομές και
αλλαγές που δεν έχουμε διανοηθεί.
Παράλληλα , μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο να
δημιουργήσει ένα ισχυρό δίχτυ ασφαλείας για το τμήμα του πληθυσμού που
βρίσκεται στα όρια του.
Αυτή είναι η τελευταία γραμμή άμυνας αυτής της κοινωνίας
και αυτού του Λαού, η εμπιστοσύνη που δείχνουν προς την κυβέρνηση και καλείται
να την τιμήσει.
Τελειώνοντας, δεν είναι βέβαιο ότι θα επιτευχθεί
συμφωνία, ο κ. Σόιμπλε ελέγχει το 1/3, 100 περίπου βουλευτές του Γερμανικού
κοινοβουλίου, και πιθανότατα θα θελήσει να κάνει επίδειξη ισχύος τορπιλίζοντας την
ψήφιση της. Ίσως οι προσωπικές του φιλοδοξίες, οι ανθελληνικές θέσεις αλλά και οι μακροπρόθεσμες
στοχεύσεις του ακροδεξιού μπλοκ αποτελέσουν τη θρυαλλίδα για την ύπαρξη την
ευρωζώνης.
Όχι ότι η κ. Μέρκελ θα είχε αντίρρηση αλλά έχει άλλου
είδους δεσμεύσεις ως ηγέτης της
Γερμανίας αλλά και ένας από τους βασικούς παίκτες στην παγκόσμια σκακιέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου