Σεβασμός στην πατρική οικία-μνημείο του Κωστή Παλαμά

 

Το σπίτι που γεννήθηκα κι αν το ρυπαίνουν βάνδαλοι...

Μόνον πολιτισμό και αξιοπρέπεια δεν δείχνει αυτή η ρυπαρώδης πρακτική! Παρά μόνον ντροπή  και καταισχύνη!

Το ποιήμα «Το σπίτι που γενήθηκα» που γράφτηκε  από τον ποιητή της πόλης μας Κωστή Παλαμά, πιθανόν το 1913 και τυπώθηκε σε συλλογή στις 20 Αυγούστου 1928, αναφέρεται στο κτίριο της φωτογραφίας που ρυπαρογράφησαν απολίτιστοι νέοι, στο όνομα της επίδειξης, τι ακριβώς δεν γνωρίζει κανείς! Επαναστατικότητας, αμάθειας, έλλειψης κουλτούρας, αγνόησης της επαναστατικοτητάς του ίδιου του ποιητή που μιλά για τον γύφτο λαό και τον καλεί να ορθώσει το κορμί του. 

Όπως και νάχει πάντως μόνον πολιτισμό και αξιοπρέπεια δεν δείχνει αυτή η ρυπαρώδης πρακτική! Μόνον ντροπή  και καταισχύνη.

Συνεργείο φαίνεται να πασχίζει για την αποκατάστασταση της ενφάνισής του.

Διαβάστε παρακάτω το ποίημα που μαρτυρεί την νοσταλγία του ποιητή για το σπίτι που έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Πάτρα και το αποχωρίστηκε σε ηλικία μάλλον 6 ετών, λόγω μετάθεσης του πατέρα του:

 

Το σπίτι που γεννήθηκα

Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι, στοιχειό είναι και με προσκαλεί· ψυχή, και με προσμένει.

Το σπίτι που γεννήθηκα ίδιο στην ίδια στράτα στα μάτια μου όλο υψώνεται και μ’ όλα του τα νιάτα.

Το σπίτι, ας του νοθέψανε το σχήμα και το χρώμα· και ανόθευτο και αχάλαστο, και με προσμένει ακόμα.

Της πόρτας του η παλαιική κορόνα, ω! νά η καμάρα! Μόνο οι χορδές τής λείπουνε, για να γενεί κιθάρα

να συνοδέψει του σπιτιού τ’ ολόχαρο τραγούδι 10 προς το παιδί· γυρίζω ανθός, δροσιά, ξεπεταρούδι,

πάω στη φωλιά, στη γάστρα μου, στο πρωί μου, στο μαγνήτη, στη ζέστα της μητέρας μου, στο πατρικό άγιο σπίτι.

Ας ήρθαν τα γεράματα κι ας κύλησαν οι χρόνοι· απ’ το ψιμύθρι του αλλασμού κι απ’ του χαμού τη σκόνη

και απείραχτο και ανέγγιχτο στη Μοίρα αγνάντια στέκει, κι από τον κήπο του για μέ χλωρά στεφάνια πλέκει.

Του κάκου οι έγνοιες, οι καιροί, πληγές καρδιών και τόπων. Τα μάτια μου άλλα, κι άλλα ειναι τα μάτια των ανθρώπων.

Από την ισκιερή εμπατή στη φωτισμένη σάλα με τ’ ακριβό ρολόι χρυσό στην κρυσταλλένια γυάλα,

όλα βαλμένα ρυθμικά, γιορτιάτικα ντυμένα, προσώπατα, αντικείμενα, με καρτερούν εμένα.

Στο πλάι της δούλας της πιστής η αρχόντισσα γιαγιά μου και η ρήγισσα της προκοπής η μάνα μου, ω χαρά μου!

το στερνογέννητο καρπό στην αγκαλιά, και πέρα μπρος σε χαρτιά το φάντασμα γνοιασμένο του πατέρα.

και μέσ’ απ’ τους ανασασμούς του ρόδου και του δυόσμου και δουλευτής και φυτευτής του κήπου ο αδερφός μου.

Και πιο βαθιά, κατάβαθα, σαν άλλου κόσμου πλάση, νά! Ολόρθο, αξήγητο, κρυφό, στον κήπο ένα κοράσι.

Του πρώτου πόθου το ιερό προφήτεμα, η παιδούλα! Στη χαραυγή μου γέλασμα, στη δύση μου τρεμούλα.

Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι. Στοιχειό, και σαν απάτητο, με ζει και με προσμένει.

 

Με την ευκαιρία διαβάστε και το αίτημα της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος, προς τον δήμαρχο Πατρέων Πελετίδη:

 

ΑΙΤΗΜΑ- ΕΚΚΛΗΣΗ- ΠΡΟΤΑΣΗ

Εταιρείας Λογοτεχνών Ν. Δ. Ελλάδος

1.Αξιότιμο Κύριο Κώστα Πελετίδη

Δήμαρχο Πατρέων

Κοινοποίηση:

α. Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου

β. Επιτροπή Ονοματοθεσίας Δήμου

 

Κύριε Δήμαρχε,

Η ονομασία της οδού, ως Κορίνθου ,επί της οποίας βρίσκεται το σπίτι που γεννήθηκε ο Εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς, δεν έχει σήμερα κανένα ιδιαίτερο συμβολισμό , πλην της κατεύθυνσης της, που οδηγούσε η οδός αυτή μέχρι σήμερα, προς Κόρινθο.

Η Εταιρεία μας με το από 21 Μαρτίου 2015 έγγραφό της είχε προτείνει όπως γίνει μετονομασία της οδού και δοθεί το όνομα του ποιητή του Ολυμπιακού Ύμνου μια και μ’ αυτή την ονομασία αποκτά ιδιαίτερη αξία, σημασία και νόημα.

Θέλουμε να σημειώσουμε ακόμη ότι παρόμοια απόφαση μετονομασίας είχε λάβει την 22 Ιουνίου 1943 η Διοικούσα Επιτροπή του Δήμου Πατρέων.

(βλέπε σελ 235 του βιβλίου του ιστορικού της πόλεως Βασίλη Λάζαρη με τίτλο: « Η Πατραϊκή Δημαρχία στο Β’ Τέταρτο του 20ου Αιώνα 1926-1951»

Μάλιστα μετά τη μελετώμενη ρύθμιση της κυκλοφορίας σύμφωνα με την οποία η κίνηση των οχημάτων επί της οδού θα έχει κατεύθυνση από Αθήνα προς Αρχαία Ολυμπία , η μετονομασία της , σε Λεωφόρο Κωστή Παλαμά θα έχει εκτός της σημαντικής σχέσης της με την επ’ αυτής κατοικία που γεννήθηκε ο Εθνικός μας βάρδος, θα οδηγεί νοερά και γεωγραφικά προς τον ιερό χώρο της Άλτης της Αρχαίας Ολυμπίας κοιτίδας των αρχαίων και σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.

Πέραν τούτων, ήδη το ιστορικό σπίτι επί της οδού και στον αριθμό 241 που γεννήθηκε ο ποιητής του Ολυμπιακού Ύμνου με δαπάνες του ευπατρίδη συμπολίτη Αθανασίου Στεφανοπούλου , επισκευάστηκε και στεγάζει προς τιμήν του τη ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ « ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ» όπου και γίνονται αρκετά χρόνια τώρα πληθώρα πνευματικών εκδηλώσεων .

Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει η διέλευση και η τιμητική στάθμευση της Ολυμπιακής Φλόγας , τιμητικά στο σημείο αυτό της οδού, για την απόδοση της πρέπουσας τιμής στον δημιουργό του Ολυμπιακού Ύμνου.

Αυτή η προοπτική θα δώσει Οικουμενικότητα και διεθνή αναγνώριση της πόλης μας χάριν στο συμπολίτη δημιουργό.

Κατόπιν τούτων διατυπώνουμε το αίτημα- πρόταση και έκκληση σε σας κ. Δήμαρχε, κ. Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου , και μέλη της Επιτροπής ονοματοθεσίας να προχωρήσετε στην ικανοποίηση του παραπάνω αιτήματος το οποίο αποτελούσε και εκπλήρωση απόφασης της Διοικούσας Επιτροπής του Δήμου μας της 22-6-1943.

 

Πάτρα 13η Ιουνίου 2026

 

Ο Πρόεδρος                       Η Γεν. Γραμματέας

Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης   Μάρθα Βασκαντήρα 

____________

Η φωτογραφία είναι από ανάρτηση της Εταιρείας Λογοτεχνών ΝΔ Ελλάδος.