Θεόδ. Κανελλοπουλος για ΝΔ.- Μηχανισμοί αντί ιδεών:

Μια λανθασμένη πορεία της Νέας Δημοκρατίας, ενόψει των εσωκομματικών εκλογών του κόμματος

«Είχα αποφασίσει να μην εμπλακώ στην διαδικασία των εσωκομματικών εκλογών της Νέας Δημοκρατίας στην Αχαΐα, ακόμη και με δημόσια τοποθέτησή μου. Όχι για τα πρόσωπα τα οποία συμμετέχουν και τους εύχομαι καλή επιτυχία, αλλά στην όλη διαδικασία που χρόνια τώρα εφαρμόζεται από το κόμμα. Δεν άντεξα όμως. Η πρόσφατη δημόσια δήλωση-παρέμβαση του ναύαρχος ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού, πρώην αρχηγού Γ.Ε.Ν. Γεώργιος Καραμαλίκη και πρώην πολιτευτή της Νέας Δημοκρατίας, σχετικά με τις εσωκομματικές εκλογές με δικαιώνει για την απόφασή μου να ΜΗΝ συμμετέχω. Όμως η προχθεσινή συνάντησή μου με έναν καλό μου φίλο, πολιτικά αντίπαλο, ο οποίος με ρώτησε ποιον θεωρώ ότι θα εκλεγεί πρόεδρος της οργάνωσης στην Αχαΐα, δηλώνοντας δε ότι έχει γραφτεί και να ψηφίσει την Κυριακή, βγάζοντας μια υποχρέωση με εξόργισε. Και η οργή μου είναι η σημερινή παρέμβαση. Γιατί η εσωκομματική ψήφος δεν μπορεί να είναι υπόθεση της στιγμής. Η επιλογή να επιτραπεί η συμμετοχή όλων των πολιτών, ανεξάρτητα από το αν είναι μέλη ή όχι, αποτελεί ένα επικίνδυνο βήμα που απειλεί να αλλοιώσει την ίδια την έννοια της οργανωμένης κομματικής δημοκρατίας. Το δικαίωμα αυτό πρέπει να ανήκει σε όσους έχουν αποδεδειγμένη σχέση με το κόμμα: στους ανθρώπους που εργάζονται για την παράταξη, που συμμετέχουν, που στηρίζουν και που δεσμεύονται στις αρχές της. Οι εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας θα έπρεπε να αποτελούν πεδίο δημοκρατικής συμμετοχής και γόνιμου προβληματισμού για το μέλλον της παράταξης. Μια ευκαιρία για να ακουστούν απόψεις, να αναδειχθούν νέα στελέχη, να εκφραστούν οι ιδεολογικές αποχρώσεις που συνθέτουν το ευρύ φάσμα της Νέας Δημοκρατίας. Αντί αυτού, ολοένα και περισσότερο κυριαρχεί η λογική των μηχανισμών, των προσωπικών δικτύων, των «ανθρώπων μας» και των εσωτερικών ισορροπιών. Μια νοοτροπία που θυμίζει περισσότερο διοικητική μάχη παρά πολιτική διαδικασία. Η αντιπαράθεση δεν γίνεται με επιχειρήματα και πολιτικές προτάσεις, αλλά με αριθμούς και επιρροές. Αυτό το φαινόμενο υποβαθμίζει τον ρόλο των μελών και απομακρύνει τη βάση από την ουσία της συμμετοχής. Το κόμμα δεν μπορεί να είναι άθροισμα μηχανισμών χωρίς ιδεολογική κατεύθυνση. Η Νέα Δημοκρατία δεν γεννήθηκε για να εξυπηρετεί μικρές ομάδες επιρροής, αλλά για να εκφράζει μια μεγάλη πολιτική ιδέα: τον σύγχρονο φιλελευθερισμό, τη σύνθεση κοινωνικής ευθύνης και εθνικού ρεαλισμού. Η συζήτηση πρέπει να επιστρέψει στην πολιτική. Ποια Νέα Δημοκρατία θέλουμε; Πώς θα απαντήσει στις νέες προκλήσεις της κοινωνίας, της οικονομίας, της τεχνολογίας, της ενεργειακής μετάβασης; Πώς θα μιλήσει ξανά στη νέα γενιά, που μεγαλώνει χωρίς σταθερές και χωρίς εμπιστοσύνη στους θεσμούς; Η εσωκομματική διαδικασία δεν πρέπει να διαιρεί, αλλά να ενώνει. Να δίνει λόγο σε κάθε μέλος που πιστεύει στις αρχές της παράταξης, ανεξάρτητα από το αν ανήκει ή όχι σε κάποιον κύκλο επιρροής. Οι πραγματικές μάχες δίνονται με ιδέες, όχι με λίστες. Η Νέα Δημοκρατία χρειάζεται πολιτικούς με άποψη, όχι διαχειριστές ισορροπιών. Χρειάζεται όραμα, όχι συσχετισμούς. Μόνο έτσι θα ξαναγίνει φορέας ελπίδας και σταθερότητας, αντάξια της ιστορίας και των αγώνων της. Η Νέα Δημοκρατία οφείλει να προστατεύσει την αξιοπιστία των διαδικασιών της. Να επαναφέρει την ουσία της ιδιότητας του μέλους, να θωρακίσει τις οργανώσεις της και να διασφαλίσει ότι η πορεία της παράταξης καθορίζεται από όσους πραγματικά ανήκουν σε αυτήν. Η παράταξη είναι ισχυρή όταν τα θεμέλιά της είναι ισχυρά. Και τα θεμέλια αυτά είναι οι άνθρωποί της – όχι τα νούμερα ενός πίνακα».