Για ριζική επανίδρυση οικονομικής, χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής

Φωτογραφία Αρχείου.

Πιο αναγκαία από πότε η πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την Ευρωζώνη

ΣΤΟ 1,5% ΤΟΥ ΑΕΠ ετησίως ανέρχεται το κόστος για την ευρωζώνη από την απουσία ευρωπαϊκών θεσμών και πολιτικών για την οικονομική διακυβέρνηση της ΟΝΕ, σύμφωνα με την επενδυτική τράπεζα Natixis[1]

 Σε άρθρο στους Financial Times στις αρχές του 2012, ο επιφανής Γάλλος καθηγητής οικονομικών Ζαν Πολ Φιτουσί απέδωσε την κρίση χρέους στην Ευρώπη σε πολιτικά αίτια, διατυπώνοντας την άποψη ότι «η κρίση στην Ευρώπη είναι περισσότερο το αποτέλεσμα ενός ελλειμματικού Συντάγματος παρά ένα οικονομικό πρόβλημα»[2]. Πρόσφατα, το τμήμα ερευνών της επενδυτικής τράπεζας Natixis προχώρησε σε ποσοτική εκτίμηση του αναπτυξιακού κόστους που προκαλεί η απουσία επαρκών θεσμών και πολιτικών για τη διακυβέρνηση του ευρώ. Σημείο αφετηρίας για τον εν λόγω προβληματισμό αποτελεί η σύγκριση της οικονομίας των Η.Π.Α με την οικονομία της ευρωζώνης.

Διαπιστώνεται ότι, ενώ μια σειρά από μακροοικονομικά μεγέθη των Η.Π.Α παρουσιάζουν δυσμενέστερη εικόνα σε σύγκριση με την Ευρώπη, η αμερικανική οικονομία σημειώνει εντούτοις καλύτερες αναπτυξιακές επιδόσεις. Το παράδοξο αυτό αποδίδεται, σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομολόγο της Natixis Φιλίπ Αρτίς, στις θεσμικές ανεπάρκειες που χαρακτηρίζουν την ΟΝΕ. Συγκεκριμένα, προκύπτουν οι ακόλουθες εκτιμήσεις όσον αφορά το αναπτυξιακό κόστος για την ευρωπαϊκή οικονομία:

          Η επιβράδυνση του ευρωπαϊκού ΑΕΠ που προκύπτει από την αύξηση των επιτοκίων και την υποχώρηση της εγχώριας ζήτησης υπολογίζεται σε 0,5%, εξαιτίας της απουσίας θεσμών κοινού δανεισμού και ενός ευρωπαϊκού προϋπολογισμού ικανού να διασφαλίσει τις αναγκαίες μεταβιβάσεις πόρων μεταξύ χωρών-μελών.

          Η γενίκευση και η ένταση των πολιτικών λιτότητας προκαλεί με τη σειρά της μια απώλεια της τάξης του 0,8% ετησίως, γεγονός που οφείλεται στην έλλειψη συντονισμού της δημοσιονομικής πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Συνολικά, το αναπτυξιακό κόστος για την ευρωζώνη λόγω της απουσίας θεσμών και πολιτικών ανέρχεται σε 1,5% του ΑΕΠ ετησίως.

http://cib.natixis.com/flushdoc.aspx?id=64018

---

[1] P. Artus, “What is the cost in terms of growth for the euro zone, compared with the United States, as a result of the inadequacy of euro-zone institutions?”, Flash Economics 327, 16/5/2012, Natixis Economic Research.

[2] http://www.nytimes.com/2012/02/29/opinion/europes-austerity-mirage.html

«Εγκληματίας» για την Αλέκα Παπαρήγα ο ΣΥΡΙΖΑ

Παπαρήγα: Αντεπίθεση λαέ κατά του ΣΥΡΙΖΑ

Γιατί αφήνει τον λαό ανοργάνωτο και αφοπλισμένο !

Όσοι λένε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος πτώχευσης εγκληματούν, υποστήριξε χθες για τον ΣΥΡΙΖΑ η Αλ. Παπαρήγα, στο πλαίσιο περιοδείας της στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ενώ, βαδίζοντας στον ίδιο δρόμο που χάραξε η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ και οδηγεί τον Περισσό στην περιχαράκωση και την απομόνωση, είπε πως το «όχι στο Μνημόνιο, όχι στα αντεργατικά μέτρα» και το «πάση θυσία μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση» είναι δυο πράγματα ασυμβίβαστα.

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ συνεχίζοντας την πολεμική της κατά του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξε πως: «Ο κίνδυνος της άναρχης ή προγραμματισμένης πτώχευσης είναι υπαρκτός, καθώς η κρίση επεκτείνεται, βαθαίνει στην Ευρωζώνη. Βλέπετε σε τι κατάσταση είναι η Ισπανία. Όποιοι τρομοκρατούν τον λαό με την πτώχευση για να παραλύσει δεν πρέπει να πάρουν ούτε μια ψήφο».

«Αυτοί όμως, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, που λένε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος πτώχευσης εγκληματούν γιατί αφήνουν τον λαό ανοργάνωτο και αφοπλισμένο». Παράλληλα, ανέφερε πως «ο λαός πρέπει να συνειδητοποιήσει την ανάγκη αποδέσμευσης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι μόνο έξοδο από την Ευρωζώνη, αλλά απαλλαγή από τις δεσμεύσεις της Ε.Ε. Είναι ασυμβίβαστη η φιλολαϊκή ανάπτυξη με την παραμονή στην Ε.Ε.».

Σε ό,τι αφορά το ΚΚΕ και πώς βλέπει τον ρόλο του την επομένη των εκλογών, είπε πως «πρέπει να είναι πανίσχυρο στη Βουλή, να αξιοποιήσει τη δυνατότητα στην επόμενη Bουλή, που θα είναι κινούμενη άμμος, να υπάρξουν κάποιοι νόμοι που να ανατρέπουν κάτι, έστω και ένας νόμος φιλολαϊκός να βγει είναι θετικό. Και πάνω απ' όλα πρέπει να οργανωθεί ο λαός για να διεκδικήσει το ψωμί του στο ενδεχόμενο της άναρχης πτώχευσης».

Καμιά προσευχή για το ΚΚΕ

Υπό το άγρυπνο βλέμμα του Ζαχαριαδισμού

Του Γ. ΑΝΑΝΔΡΑΝΙΣΤΑΚΗ

H εικοσαετής προσπάθεια της ηγεσίας του ΚΚΕ να σβήσει αρχικώς τον ΣΥΝ και εν συνεχεία τον ΣΥΡΙΖΑ από τον πολιτικό χάρτη, να ταπεινώσει τους ρεφορμιστές, να πατήσει στο κεφάλι το φίδι του οπορτουνισμού, θα ήταν αρκετή για να νεκρώσει τα συναισθήματά μου και να μην νιώθω, όπως νιώθουν πολλοί και πολλές, την παραμικρή αγωνία και δυσαρέσκεια για την επικείμενη εκλογική κατάρρευση του κόμματος του οποίου ηγείται η κ. Παπαρήγα.

Τι να πρωτοθυμηθώ, τις επιθέσεις, τις συκοφαντίες, την περιφρόνηση (μέχρι και τον Μανώλη Γλέζο πιάνουν στο στόμα τους στελέχη και στελεχάκια), τις χωριστές συγκεντρώσεις, ακόμη και όταν (6^η Μαΐου 2010) η λαϊκή ενότητα θα μπορούσε να γκρεμίσει το Μνημόνιο, όπως γκρέμισε το ασφαλιστικό του Γιαννίτση; Ή μήπως να θυμηθώ το «ο ΣΥΡΙΖΑ χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων» που ξεστόμισε η γ.γ. έξω από το Μαξίμου τον Δεκέμβρη του 2008;

Η νέκρωση των συναισθημάτων μου γίνεται ακόμη βαθύτερη, όταν επισκοπώ την ιδεολογία της ηγεσία του ΚΚΕ, το κόλλημα με τα καθεστώτα του σοβιετικού δήθεν κομμουνισμού, την αποκατάσταση του Στάλιν και του Ζαχαριάδη, τον αντιευρωπαϊσμό, τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, τα 96% των συνεδρίων, γενικώς τη δυσανεξία έναντι της δημοκρατίας. Μέχρι και τον Βελουχιώτη αποκατέστησε η ηγεσία, λες και ο Άρης είχε ανάγκη από το συγχωροχάρτι της Αλέκας, του Μαΐλη και του Κουτσούμπα.

Ακόμη κι έτσι όμως, θα μου είχαν απομείνει κάποια ίχνη συμπάθειας, αν η ηγεσία του ΚΚΕ δεν κρατούσε σήμερα αυτή την αδιανόητη στάση έναντι του ενδεχόμενου να σχηματιστεί κυβέρνηση από την Αριστερά. Τώρα που υπάρχει, για πρώτη και ίσως για τελευταία φορά, η ευκαιρία, όχι για να πανηγυρίσουν ο Τσίπρας, ο Δραγασάκης, ο Θεωνάς, αλλά για να πάρει ανάσα ο χειμαζόμενος λαός, τώρα το ΚΚΕ αποφάσισε να ανακηρύξει τον ΣΥΡΙΖΑ σε υπ' αριθμόν ένα εχθρό, μιλώντας για νέο ΠΑΣΟΚ, για αυταπάτες, ακόμη και για απατεώνες.

Την ώρα που η Αριστερά γράφει ιστορία, η ηγεσία του ΚΚΕ βρίσκεται απέναντι, είναι με αυτούς που προσπαθούν να εμποδίσουν το γράψιμο: «Η ουρά που αυξάνει φτύνοντάς τον ας λυσσάει, με τον ζουρλό μανδύα και με τα ηλεκτροσόκ να τον κλονίσει, θα λάβει ό,τι της αξίζει».