Ευχαριστούμε για τη δικαίωση, κ. Μητσοτάκη!

 

«Tώρα πείτε μας και για τα τιμολόγια ρεύματος των πολλών που αυξήθηκαν 20%»

Ανακοίνωση Τομέα Ενέργειας και Φραγκίσκου Παρασύρη, υπεύθυνου Κ.Τ.Ε. Ενέργειας ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής για το βίντεο του Πρωθυπουργού

Ο κ. Μητσοτάκης, λίγες μόλις ώρες μετά τη χθεσινή ανακοίνωσή μας, βγήκε να επιβεβαιώσει πανηγυρικά τα δύο πράγματα που το ΠΑΣΟΚ λέει εδώ και δύο χρόνια: Πρώτον, ότι το σταθερό τιμολόγιο της ΔΕΗ μπορούσε να είναι φθηνότερο. Δεύτερον, τα σταθερά τιμολόγια να είναι η βάση για εκατομμύρια καταναλωτές.

Δεν περιμέναμε, ομολογουμένως, να μας δικαιώσει τόσο γρήγορα και τόσο απερίφραστα. Τον ευχαριστούμε για την ειλικρίνεια. Μένουν, όμως, τρία ερωτήματα, στα οποία απέφυγε επιμελώς να απαντήσει:

Πρώτον: γιατί τώρα;

Αν η «ισχυρή ΔΕΗ» μπορούσε να απορροφήσει το κόστος και να προσφέρει φθηνότερο σταθερό τιμολόγιο, γιατί δεν το έκανε επί δύο χρόνια; Γιατί, όταν άλλοι πάροχοι προσέφεραν φθηνότερα σταθερά τιμολόγια, η κυβέρνηση απέρριπτε την τροπολογία του ΠΑΣΟΚ;

Η απάντηση, δυστυχώς είναι μια: γιατί τώρα έρχονται εκλογές.

Δεύτερον: γιατί μόνο η μισή αλήθεια;

Ο πρωθυπουργός δεν είπε ούτε λέξη για τις αυξήσεις της τάξης του 20% στο κυμαινόμενο πράσινο τιμολόγιο της ΔΕΗ,  εκεί όπου βρίσκεται η μεγάλη πλειονότητα των καταναλωτών.

Μίλησε για το φθηνό τιμολόγιο των λίγων και αποσιώπησε την ακρίβεια που συνεχίζουν να πληρώνουν πάνω από 3 εκατομμύρια νοικοκυριά.

Τρίτον: ποια ακριβώς «ασπίδα»;

Το ίδιο το επιχείρημα του κ. Μητσοτάκη τον εκθέτει. Αν χρειάστηκε μια «ισχυρή ΔΕΗ» για να πέσουν σήμερα οι τιμές, τότε εύλογα προκύπτει το ερώτημα: τι έκανε αυτή η ίδια «ισχύς» τα δύο προηγούμενα χρόνια;

Και εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη ειρωνεία. Η κυβέρνηση που μείωσε τη συμμετοχή του Δημοσίου στη ΔΕΗ και αποδυνάμωσε τον δημόσιο έλεγχο, η κυβέρνηση που επί χρόνια ύμνησε την «απελευθέρωση της αγοράς», εμφανίζεται ξαφνικά ως υπέρμαχος της κρατικής παρέμβασης.  Ο κ. Μητσοτάκης λέει «καταφέραμε και κρατάμε τις τιμές χαμηλά»,  λες και είναι ο ίδιος ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ.

Η πολιτική του όμως ήταν η αντίθετη: να παρουσιάζει τον ανταγωνισμό ως τη λύση για όλα. Τώρα, όταν τον βολεύει πολιτικά, ο ανταγωνισμός μπορεί άνετα να παραμερίζεται. Και εδώ δεν πρόκειται απλώς για αντίφαση· πρόκειται για κάτι θεσμικά ανεπίτρεπτο, να κατεβαίνει ο ίδιος στην αρένα της αγοράς και να διαφημίζει το προϊόν ενός συγκεκριμένου παρόχου, τη στιγμή που οφείλει να είναι ο εγγυητής των ίσων όρων για όλους.

Ο εμπαιγμός δεν κρύβεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα της τελευταίας στιγμής. Οι πολίτες  βλέπουν τι πληρώνουν στους λογαριασμούς τους. Και  ο λογαριασμός στις κάλπες θα είναι βαρύς για την Κυβέρνηση.