Με τα συνθήματα «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» και «Ούτε σε ξερονήσια ούτε σε φυλακές, ποτέ τους δεν λυγίσανε οι κομμουνιστές» τιμήθηκε ο κομμουνιστής ήρωας Νίκος Πλουμπίδης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
Η σεμνή και συγκινητική εκδήλωση της Τομεακής Οργάνωσης Περιστερίου - Νοτιοδυτικών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκε πίσω από τη Μονή Δαφνίου στο Χαϊδάρι, στον ίδιο τόπο όπου πριν από 72 χρόνια ο Νίκος Πλουμπίδης στάθηκε αλύγιστος μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Μάκη Μακρή, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ και μέλος του Γραφείου της ΚΟ Αττικής. Επίσης, αντιπροσωπείες του Κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και των Παραρτημάτων της σε Αιγάλεω, Χαϊδάρι, Αγία Βαρβάρα, Περιστέρι και Πετρούπολη, της ΠΕΑΦΕ και της ΕΕΔΔΑ, καθώς και αντιπροσωπεία της ΠΕΚΑΜ, στην οποία συμμετείχαν η Γεωργία Μαχαίρα και η Μαρία Αποστολάκου.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, η Γεωργία Μαχαίρα απήγγειλε ποίημα.
Την κεντρική ομιλία έκανε ο Μιχάλης Σελέκος, δήμαρχος Χαϊδαρίου και μέλος της ΤΕ Νοτιοδυτικών Συνοικιών του ΚΚΕ, ο οποίος αναφέρθηκε στη ζωή και την πλούσια κομματική και συνδικαλιστική δράση του Νίκου Πλουμπίδη, του «κόκκινου δασκάλου» που αφιέρωσε τη ζωή του στην πάλη για το δίκιο του λαού.
Ξεχώρισε τη συμβολή του στη μεγαλειώδη κινητοποίηση της 5ης Μάρτη 1943, με την οποία ο λαός της Αθήνας ματαίωσε την επιστράτευση που επιχειρούσαν να επιβάλουν οι ναζί κατακτητές, καθώς και τη δράση του στις δύσκολες συνθήκες της παρανομίας.
Ιδιαίτερα στάθηκε στην αταλάντευτη στάση του Πλουμπίδη μετά τη σύλληψή του, στη σκηνοθετημένη δίκη και απέναντι στην άδικη απόφαση διαγραφής του από το Κόμμα. Παρά την προσπάθεια των αρχών να αξιοποιήσουν αυτήν την απόφαση για να τον στρέψουν ενάντια στο ΚΚΕ, ο ίδιος απάντησε στους στρατοδίκες: «Ματαιοπονείτε αν πιστεύετε ότι θα με κάνετε να στραφώ ενάντια στο Κόμμα μου».
«Τιμή μου είναι η τιμή του Κόμματός μου», δήλωνε, συνοψίζοντας μια στάση ακλόνητης πίστης, αντοχής και αυτοθυσίας. «Θα παραμείνω για πάντα πιστός και θα πεθάνω κομμουνιστής», έλεγε, ενώ γνώριζε ότι τον περίμενε η εκτέλεση.
Ξεχωριστή ήταν η αναφορά στις τελευταίες στιγμές του. Οι εφημερίδες της εποχής έγραψαν ότι εκτελέστηκε «ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», χωρίς να δεχτεί να του δέσουν τα μάτια, αντιμετωπίζοντας αλύγιστος το εκτελεστικό απόσπασμα.
Ο Μ. Σελέκος υπογράμμισε ότι η υπόθεση του Νίκου Πλουμπίδη είναι βαθιά διδακτική για το ΚΚΕ. Το Κόμμα επανεξέτασε συλλογικά την υπόθεσή του και το 1958 τον αποκατέστησε πλήρως, διαπιστώνοντας ότι δεν υπήρχε κανένα στοιχείο που να στηρίζει την κατηγορία σε βάρος του και χαρακτηρίζοντάς την αστήρικτη και άδικη.
Αναφερόμενος στα συμπεράσματα που έχει αντλήσει το ΚΚΕ, σημείωσε ότι μέσα στις σκληρές συνθήκες της ταξικής πάλης μπορούν να γίνουν λάθη, αστοχίες και να αδικηθούν σύντροφοι. «Λάθη μπορεί να κάνουμε. Όμως ποτέ δεν προδώσαμε τον λαό, ποτέ δεν υποστείλαμε τη σημαία της πάλης», τόνισε, προσθέτοντας ότι αυτό επιβεβαιώνεται από τις θυσίες χιλιάδων επώνυμων και ανώνυμων αγωνιστών, που βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν ή έδωσαν τη ζωή τους στους λαϊκούς αγώνες.
Υπογράμμισε ακόμα ότι, όσες συκοφαντίες κι αν επιστρατεύσουν οι αντίπαλοι του ΚΚΕ, δεν μπορούν να το κάνουν να υποστείλει την κόκκινη σημαία, να απεμπολήσει την ιδεολογία του και να γίνει αποδεκτό από το σύστημα. «Η επαναστατική μήτρα του Κόμματος βγάζει ήρωες κάθε εποχή», σημείωσε, φέρνοντας ως παραδείγματα τον Πλουμπίδη, τον Μπελογιάννη, τον Βελουχιώτη, τον Ζαχαριάδη, τον Νικηφορίδη, τον Σουκατζίδη, τη Βασιλακοπούλου, την Ηλέκτρα Αποστόλου και τους 200 της Καισαριανής.
Συνδέοντας την παρακαταθήκη του Νίκου Πλουμπίδη με τα σημερινά καθήκοντα, τόνισε ότι ο καλύτερος τρόπος για να τιμηθεί η μνήμη του είναι η ενίσχυση του ΚΚΕ και η συστράτευση στον αγώνα για να ακυρωθούν τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και την υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού.
Στο μνημείο, που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Κώστας Κλουβάτος χρησιμοποιώντας σπασμένα κομμάτια μαρμάρου από τον τάφο του Πλουμπίδη μετά τον βανδαλισμό του από παρακρατικούς, στεφάνι εκ μέρους του ΚΚΕ κατέθεσε ο Μάκης Μακρής.
Την κατάθεση συνόδευσαν τα συνθήματα «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» και «Ούτε σε ξερονήσια ούτε σε φυλακές, ποτέ τους δεν λυγίσανε οι κομμουνιστές».
Ακολούθησε ενός λεπτού σιγή και οι συγκεντρωμένοι τραγούδησαν το «Επέσατε θύματα», ολοκληρώνοντας τη σεμνή και συγκινητική εκδήλωση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου