Έφυγε από την ζωή ο αγαπητός Τάκης Παπασπυρόπουλος

 

«Σε ποιά θάλασσα αρμενίζεις...»

Καλό ταξίδι στο φως καρδιάς μου!», είναι το κατευόδιο της συζύγου του Ντίνας Πεταλά!

 

Έφυγε από την ζωή, αφήνοντας δυσαναλήρωτο κενό  ο αγαπητός Τάκης Κωνστ. Παπασπυρόπουλος, χτυπημένος από πολυπαθητικούς παράγοντες. Για τον χαμό του αγαπημένου συζύγου της, με τον οποίο έζησαν μία ολόκληρη ζωή, η γνωστή συνδικαλίστρια της Αριστεράς  Ντίνα Πεταλά έγραψε στην προσωπική της σελίδα στο facebook, τα παρακάτω:

«Σε ποιά θάλασσα αρμενίζεις.......

Καλό ταξίδι στο φως καρδιά μου!».

Ακόμη δεν έχει γίνει γνωστή η ημέρα της κηδείας της σορού του.

 

ΗΤΑΝ ΓΙΟΣ ΤΟΛΜΗΡΟΥ ΔΗΜ. ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ 

Ο αείμνηστος υπήρξε γιος συνταξιούχου δημοτικού υπαλλήλου που υπηρέτησε στα δύσκολα μετακατοχικά χρόνια στον Δήμο Πατρέων, ο οποίος εμφορούμενος από αντιφασιστικές ιδέες, κατήγγειλε, μαζί με άλλους συναδέλφους του, τον διορισμένο από τους Ναζί, νομάρχη Αχαΐας Γ. Πανταζή, που μηχανεύονταν επιστροφή του στην δημαρχιακή θέση,  ότι εδώρισε στον απερχόμενο ιταλό διοικητή Άλντι το μοναδικό εκμαγείο της μορφής του Πατρέα, που φυλάσονταν στον Δήμο Πατρέων.

Ήταν καταγγελία  προερχομένη από τους Κωνστ. Κυριακόπουλο των Οικον. Υπηρεσιών και του Γεωργ. Βασιλόπουλου των Τεχν. Υπηρεσιών, όπως και των Τμηματαρχών Α΄ Κωνστ. Παπασπυρόπουλου και Β΄ Διογένη Παπούλια.

Ο Γεωργ. Πανταζής, υπήρξε φιλοναζιστής. Ήταν έμπορος, ηπειρωτικής καταγωγής, ο οποίος υπηρετούσε ως μυστικός πράκτορας της γερμανικής κατασκοπευτικής υπηρεσίας Μπουντ και παρέμεινε έως τις 3 Οκτωβρίου 1944, παραμονή απελευθέρωσης της Πάτρας. Πρόκειται για τον επ' αδελφή γαμβρό του Χάουπτ, προξένου της Γερμανίας στην Πάτρα και φανατικού Χιτλερικού.

Ο Γ. Πανταζής, όταν οι Πατρινοί πέθαιναν από την πείνα «περιπάτη κάτωθι του Δημαρχείου, ακόμη και υπό τα όματα των δημοτικών υπαλλήλων, έχων "αγκαζέ" διοικητάς των καραμπινιέρων». Έξω από το δημαρχιακό γραφείο του δε, διατηρούσε ενόπλους σωματοφύλακες για να τον φυλάσσουν.

Ακόμη όταν αποχωρούσε ο Ιταλός στρατηγός Άλντι, στρατιωτικός διοικητής Πάτρας, μέχρι την αντικατάστασή του  εκ μέρους του Γερμανού Περιφερειακού Διοικητή Νοϊμάιστερ, ο Γ. Πανταζής, διέταξε τους δημοτικούς υπαλλήλους, να προσέλθουν στην αίθουσα τελετών του δημαρχείου, όπου:

«μέσω του γαλλομαθούς εμπίστου του, δημοτικού τότε υπαλλήλου, του κ. Βερροίου, διετράνωσε τα αισθήματα βαθείας λύπης της πόλεως δια τον αποχωρισμόν, διαβεβαιώσας ότι αι ευχαί της τον συνοδεύουν κλπ. Εις επιστέγασμα (δε) εδώρισεν είτα ιδιοχείρως ως Δήμαρχος εις τον εν λόγω εχθρόν της Ελλάδος ένα σπάνιον καλλιτέχνημα -το μοναδικόν εκμαγείον του Πατρέως- ανηρτημένον από ετών εις το Δημαρχείον, έργον του αειμνήστου καλλιτέχνου Διδυμιώτατου».

Τα παραπάνω είναι λίγα μόνον από τα κατορθώματα του διορισμένου δημάρχου Γ. Πανταζή, ο οποίος με δημοσίευμά του προσπάθησε να τα σκεπάσει, για να λάβει την απάντηση ανώτατων υπαλλήλων του Δήμου Πατρέων. Ήτοι του Κωνστ. Κυριακόπουλου των Οικον. Υπηρεσιών και του Γεωργ. Βασιλόπουλου των Τεχν. Υπηρεσιών, όπως και των Τμηματαρχών Α΄ Κωνστ. Παπασπυρόπουλου και Β΄ Διογένη Παπούλια.

Η πρώτη σελίδα από το Υπόμνημα-καταγγελία εις βάρος του γερμανοτραφούς διορισμένου δημάρχου Πατρέων Γ. Πανταζή, τεσσάρων ανώτερων διοικητικών υπαλλήλων του Δήμου Πατρέων!

 

Οι παραπάνω, νωρίτερα στις 4 Ιανουαρίου 1946 κι ενώ η χώρα έχει απελευθερωθεί είχαν αποστείλει  υπόμνημα στους Πρόεδρο Κυβερνήσεως, Υπουργό Εσωτερικών, Νομάρχη Αχαΐας και Δήμαρχο Πατρέων, με το οποίο, έσπευσαν να προλάβουν πιθανό διορισμό του Γ. Πανταζή ως δημάρχου Πατρέων, με το οποίο του καταλογίζονταν οικονομική συνεργασία με τον εχθρό και πλείστες άλλες λωποδυσίες εις βάρος του δημοτικού ταμείου, όπως αυτό του «παρακρατήματος» που είχαν επιβάλλει, οι Γερμανοί κατακτητές, «επί των εξαγομένων εκ Πατρών τροφίμων», το οποίο επεκτάθηκε στη συνέχεια και επί των διερχομένων.  

Κι αυτά δήθεν από ενδιαφέρον για την διατροφή του πατραϊκού λαού. Στην ουσία όμως αυτό το δικαίωμα πέρασε στα χέρια του Γ. Πανταζή, που όσα τρόφιμα παρακρατούνταν, τα αποθήκευε στις αποθήκες του ισογείου του Δημαρχείου και με προσωπικά του σημειώματα, προς τους εμπίστους του υπαλλήλους, που αποτελούνταν από ολόκληρο εσμό, τα διαχειρίζονταν κατά την επιθυμία του. Η αιτιολογία του δε, γι αυτή την επονείδιστη πράξη ήταν πως το δικαίωμα του το παραχώρησαν οι Γερμανοί «δια την ανακούφιση των πτωχών» και «των Φιλανθρωπικών Ιδρυμάτων».

Ακόμη δε και όταν οι καταχτητές πληροφορήθηκαν για την έκκλητη διαχείριση του Γ. Πανταζή και ανεκάλεσαν το μέτρο του «παρακρατήματος», αυτός  συνέχιζε δικαιολογούμενος «ότι το ζήτημα ήτο ζωτικόν» για τους φτωχούς!

Επίσης το ιταλικό προξενείο Πατρών με απόφασή του επίταξε αυτοκίνητο της Ηλεκτρικής Εταιρείας Αιγίου το οποίο με την αποχώρηση των Ιταλών τον Σεπτέμβριο του 1943, ο Γ. Πανταζής εζήτησε από τους Γερμανούς αυτό το όχημα, δήθεν για τις ανάγκες του Δήμου Πατρέων και τελικά ευρέθη το όχημα να έχει οικειοποιηθεί από τρίτο πρόσωπο, το οποίο το ενοικίαζε στον Δήμο εισπράττοντας τίμημα, που κατέληγε στα θυλάκια του Δημάρχου!

Επίσης κατεχράσθη σημαντική χρηματική δωρεά του συμπολίτη Θεόδ. Μαζαράκη, προς το Δημοτικό Νοσοκομείο Πατρών τον Μάιο του 1943, επιπροσθέτως οικειοποιήθηκε 1,5 τόνους ριζιού από το ίδρυμα, ως πρόεδρος του Αδελφάτου που το διοικούσε και οκάδες ζάχαρη από τις αποθήκες του Δήμου. Οι δε αργομισθία επί δημαρχίας του, είχε λάβει σκανδαλώδη έκταση. «Εσμός από υπαλλήλους, εργάτας και υπηρέτας, εμισθοδοτείτο εκ του Δημοτικού Ταμείου». «Μεταξύ των αργομίσθων αυτών ημπορεί τις ν' αλιεύσει... έναν αστυφύλακα, έναν Ιταλό υπήκοον, μίαν αρσακειάδα κλπ».

Αυτός είναι εν περιλήψει ο βίος και η πολιτεία του Ηπειρώτη Δημάρχου Πατρέων με το βαρύ όνομα, του οποίου τα κατορθώματα περιλαμβάνονται στο υπόμνημα των τολμηρών ανώτερων υπαλλήλων του Δήμου Πατρέων!

______________

Το υπόμνημα που προέρχεται από το οικογενειακό αρχείο του αείμνηστου, βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας και περιλαμβάνεται στο υπό έκδοση βιβλίο, υπό την συγγραφή του Γιώργου Δημ. Μόσχου,  για τους νεκρούς της κατοχικής πείνας στην Πάτρα.