Διατροφικές διαταραχές: Δύο γυναίκες μιλούν για τις αόρατες μάχες τους

Η κα Σταθοπούλου Ανδρονίκη Ρόζα- Ψυχολόγος, Ανάσα.

 

Η Ειδικός ψυχολόγος κα. Ρόζα Σταθοπούλου, της ΑΝΑΣΑ,  εξηγεί πώς αντιμετωπίζονται!

Η Σήλια και η Αναστασία μοιράζονται τις ιστορίες τους και τη διαδρομή τους στη μάχη με τη βουλιμία και την υπερφαγία και η κα. Ρόζα Σταθοπούλου, εξειδικευμένη ψυχολόγος αναλύει τις «αόρατες» πλευρές των διατροφικών διαταραχών και δείχνει το δρόμο προς τον εντοπισμό και την αντιμετώπισή τους.

Μία ζυγαριά που αποτελεί μέτρο αξίας και ένα πιάτο που δημιουργεί ενοχές αντί για απόλαυση. Οι διατροφικές διαταραχές δεν αφορούν μία ακραία «μειοψηφία» ούτε έχουν πάντα ορατά σημάδια. Πολλές φορές κρύβονται πίσω από φαινομενικά «φυσιολογικές συμπεριφορές», από δίαιτες χωρίς τέλος και από μία καθημερινότητα στην οποία το σώμα επικρίνεται με σκληρό και άδικο τρόπο. 

Οι Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα ψυχικής υγείας της σύγχρονης εποχήςαρότι συχνά συνδέονται με την εικόνα του σώματος και την εμφάνιση, στην πραγματικότητα πρόκειται για ψυχικές διαταραχές, που σχετίζονται με βαθύτερες συναισθηματικές διεργασίες.

Η ψυχολόγος, εκπαιδευόμενη ψυχαναλύτρια και επιστημονικά υπεύθυνη του Κέντρου Ημέρας της Ανάσα, Σταθοπούλου Ανδρονίκη Ρόζα, εξηγεί ότι η τροφή συχνά λειτουργεί ως μέσο έκφρασης συναισθημάτων και εσωτερικών συγκρούσεων και όχι απλώς ως βιολογική ανάγκη.

 
Όπως αναφέρει, ο όρος «διατροφικές διαταραχές» παραπέμπει μεν στη διατροφή, όμως στην ουσία πρόκειται για ψυχικές διαταραχές με πολύπλοκη αιτιολογία. Σήμερα συναντώνται συχνότερα τρεις βασικές μορφές: η διαταραχή επεισοδιακής υπερφαγίας, η ψυχογενής βουλιμία και η ψυχογενής ανορεξία.

Στην πρώτη περίπτωση το άτομο καταναλώνει επανειλημμένα μεγάλες ποσότητες τροφής σε σύντομο χρονικό διάστημα, κάτι που συχνά οδηγεί σε σημαντική αύξηση βάρους.

Στη βουλιμία εμφανίζονται επίσης υπερφαγικά επεισόδια, τα οποία συνοδεύονται από αντισταθμιστικές συμπεριφορές, όπως αυτοπροκαλούμενος εμετός ή χρήση καθαρτικών.

Η κα Σταθοπούλου Ανδρονίκη Ρόζα- Ψυχολόγος, Ανάσα.

Στην ανορεξία, αντίθετα, παρατηρείται έντονος περιορισμός της τροφής, πολύ χαμηλό σωματικό βάρος και έντονος φόβος πάχυνσης, ενώ συχνά το άτομο έχει διαστρεβλωμένη εικόνα του σώματός του. Είναι σημαντικό να αναφερθεί πώς η ψυχογενής ανορεξία θεωρείται μία από τις πιο επικίνδυνες ψυχικές διαταραχές, καθώς παρουσιάζει από τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας.

«Μόνο όταν το σώμα μου βάραινε αρκετά, ηρεμούσε το μέσα μου»

Η Σήλια Σαρέσκου 26 χρονών παλεύει χρόνια με τη σχέση της με το φαγητό και με υπερφαγικά επεισόδια που κρύβουν πολύ ενοχή από πίσω. «Η σχέση μου με το φαγητό δεν ήταν ποτέ μια απλή σχέση με την τροφή. Από πολύ νωρίς συνδέθηκε με το συναίσθημα και με μια ανάγκη για πληρότητα που συχνά δεν μπορούσα να βρω αλλού» εξηγεί.
 
 Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, το φαγητό είχε έναν τρόπο να τη μουδιάζει  και όπως λέει «μόνο όταν το σώμα μου βάραινε αρκετά, ηρεμούσε το μέσα μου, μέσα σε μια εσωτερική αστάθεια έγινε κάτι σταθερό, ένας εύκολος τρόπος να βρίσκω προσωρινή ανακούφιση όταν όλα έμοιαζαν δύσκολα».

Πηγή: www.protothema.gr/