Στα 152 ανήλθαν τα εργατικά δυστυχήματα για το 2025

– Η απάντηση Μαρινάκη στην ερώτηση του documentonews.gr.- Υποκαταγραφή: Ασέβεια απέναντι σε νεκρούς και τραυματίες.– Η απάντηση Μαρινάκη στην ερώτηση του documentonews.gr

«Ακόμη 3 εργατικά δυστυχήματα σημειώθηκαν από τις 4 Σεπτεμβρίου μέχρι σήμερα ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό για το 2025 στα 152, δηλαδή σε 8 μέρες από την ερώτησή μας στην Ενημέρωση των πολιτικών συντακτών για το τι κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη για την μάστιγα των δυστυχημάτων», αναφέρει σε ρεπορτάζ στο documentonews.gr ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Βαλαβάνης. «Παράλληλα όσο η χώρα μας τρέχει με σπασμένα τα φρένα προς ένα νέο ρεκόρ νεκρών εργαζομένων ο Παύλος Μαρινάκης είχε απαντήσει με μισόλογα στην ερώτηση του συναδέλφου Αντιλιάν Κοτζάι (στις 4/9) για τα εργατικά δυστυχήματα. Υπενθυμίζεται πως την 1η Σεπτεμβρίου ισοφαρίσαμε τα 149 εργατικά δυστυχήματα του 2024 (αριθμός ρεκόρ). Από 1/1/2025 μέχρι και σήμερα (12 Σεπτεμβρίου) συνολικά 152 εργαζόμενοι έχουν σκοτωθεί και 235 έχουν τραυματιστεί σοβαρά, σύμφωνα με την διαρκή και ανεξάρτητη έρευνα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ). Ας δούμε αναλυτικά ποια ήταν η στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη εκ μέρους του κυβερνητικού εκπροσώπου και τι ισχύει σχετικά με την υποκαταγραφή των εργατικών δυστυχημάτων, διότι το χάσμα μεταξύ των καταγραφών της ΟΣΕΤΕΕ και της Επιθεώρησης Εργασίας είναι μεγάλο και έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον και εκτός των συνόρων. Συλλυπητήρια και παιχνίδι αριθμών Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, είχε την ατυχία να απαντήσει για τα δυστυχήματα για τα οποία δεν λέει κουβέντα η αρμόδια Υπουργός. Όχι πως ήξερε ακριβώς το τι γίνεται στους χώρους εργασίας, αλλά περίμενε τη σχετική ενημέρωση από το Υπουργείο Εργασίας. Αξίζει να τονίσουμε πως έστω και μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο να κάνει κάποιος με τις λέξεις «εργατικό δυστύχημα» ή «ατύχημα» θα βρει δεκάδες άρθρα του τοπικού και αθηναϊκού τύπου με τις ημερομηνίες που καταγράφηκαν τα συμβάντα. Ας δούμε όμως πρώτα τι απάντησε ο Παύλος Μαρινάκης στο ερώτημά μας που έγινε με αφορμή τον θάνατο 62χρονος λιμενεργάτη στον ΟΛΠ: «Καταρχάς συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος. Κάθε συνάνθρωπος μας που χάνεται, ειδικά την ώρα που πάει να ζήσει την οικογένειά του, είναι κάτι που είναι ό,τι πιο τραγικό υπάρχει. Δεν υπάρχουν λόγια νομίζω, να το περιγράψεις. Ακόμα και ένας να χανόταν μέσα σε ολόκληρο το χρόνο, θα έπρεπε να δούμε τι παραπάνω μπορούμε να κάνουμε. Θα μου επιτρέψετε, η γενική διαπίστωση που κάνατε περί διαλυμένου εργασιακού συστήματος ή διαλυμένου ΕΣΥ είναι εντελώς αντίθετη με την ίδια την πραγματικότητα. Σήμερα μόνο παρέθεσα κάποια στοιχεία για τις υπερωρίες, οι οποίες δηλώνονται για τους ανθρώπους, τους συμπολίτες μας, οι οποίοι πλέον δουλεύουν σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης για τις αποδοχές τους που και αυτή είναι μια σημαντική διάσταση, απάντησε και υπουργός η κυρία Κεραμέως και εγώ σε προηγούμενες ενημερώσεις για τα πολλά fake news που έχουν ακουστεί για το τελευταίο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, για όσα λέγονται και γράφονται και μάλιστα μπορώ να πάρω και σχετική ενημέρωση επί των ατυχημάτων ή των δυστυχημάτων για να δούμε και για το συγκεκριμένο πεδίο τι ακριβώς απαντάει το Υπουργείο». Σε απόλυτη γραμμή Κεραμέως ο Π. Μαρινάκης θεωρεί πως ενώ έχουμε 152 νεκρούς εργαζόμενους είναι «μια σημαντική διάσταση» το ότι δηλώνονται οι υπερωρίες. Πάλι καλά η αστική του ευγένεια του επέβαλε να πει «συλλυπητήρια» για τον λιμενεργάτη Παντελή Γεωργίου. Ως προς το ΕΣΥ και την «εντελώς αντίθετη με την ίδια την πραγματικότητα» εικόνα δεν αξίζει να σχολιάσουμε περαιτέρω. Κάθε Κυριακή τα γράφουν αναλυτικά οι συνάδελφοι Μικαέλα Σάβα και Κώστας Παναγιώτου. Στην δε ενημέρωση από το Υπουργείο Εργασίας που προστέθηκε μετά στον ιστότοπο της Ενημέρωσης των Πολιτικών Συντακτών: «**** Τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα σύμφωνα με τις επίσημες εκθέσεις της Επιθεώρησης Εργασίας για το 2021 ήταν 46, για το 2022 ήταν επίσης 46, για το 2023 ήταν 47, ενώ το 2024 ήταν 48. Στο πρώτο εξάμηνο του 2025 η Επιθεώρηση Εργασίας έχει καταγράψει και διερευνά 22 θανατηφόρα ατυχήματα. Επομένως την τελευταία τετραετία, δηλαδή εποχή μετά την οικονομική κρίση και την επιδημία του κορονοϊού, κατά την οποία παρουσιάζεται αλματώδης ανάπτυξη στην οικονομία και εκρηκτική αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας στην χώρα), τα εργατικά ατυχήματα παρουσιάζουν αξιοσημείωτη αριθμητική σταθερότητα. Αντιθέτως, κατά την πενταετία 2005 – 2009, την εποχή δηλαδή μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες και πριν την κρίση, εποχή δηλαδή αντίστοιχης οικονομικής ανάπτυξης με τη σημερινή, ο μέσος όρος των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων αρμοδιότητας της Επιθεώρησης Εργασίας ήταν 96. Παράλληλα, η χώρα μας παρουσιάζει μια πολύ καλή εικόνα συγκριτικά με τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ένωσης. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκής Στατιστική για τα εργατικά ατυχήματα μεταξύ των χωρών της ΕΕ η χώρα μας βρίσκεται μεταξύ των 4 χωρών που παρατηρούνται τα λιγότερα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα. Η αποτυπωμένη στο ραβδόγραμμα 2 μελέτη αφορά την πενταετία 2018 – 2022, σημειώνουμε δε ότι τα στοιχεία της Ένωσης για το διάστημα 2022-2024 τα οποία δεν έχουν ακόμη αποτυπωθεί επισήμως, είναι αντίστοιχα, παρά το γεγονός ότι και το εργατικό δυναμικό έχει αυξηθεί κατά 500.000 εργαζομένους και η παραγωγική δραστηριότητα έχει αυξηθεί». Παράθεση αριθμών από την υποστελεχωμένη Επιθεώρηση Εργασίας, μια σύγκριση με τα καλά χρόνια της Ολυμπιάδας και ένα «θα σας ειδοποιήσουμε» όταν αποτυπωθούν τα στοιχειά της ΕΕ για το διάστημα 2022-2024. Ως προς τα στοιχεία από την ΕΕ που αναφέρθηκε θα θέλαμε να μας απαντήσει ο Π. Μαρινάκης γιατί κλιμάκιο της Eurostat έχει επισκεφτεί 2 φορές την Επιθεώρηση; Μήπως δεν τα βρίσκουν στα νούμερα; Όπως και να έχει αυτή ήταν η «απάντηση» του Υπουργείου Εργασίας. Αξίζει να τονίσουμε πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη και οι Υπουργοί Εργασίας της έχουν καταγγελθεί τόσο από τα Σωματεία και συνδικάτα όλων των βαθμίδων για υποκαταγραφή των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Η μεγάλη διαφορά με την διαρκή και ανεξάρτητη έρευνα της ΟΣΕΤΕΕ αποδεικνύει περίτρανα το χάσμα μεταξύ των κυβερνητικών ισχυρισμών και της πραγματικότητας, η οποία είναι αιματηρή στις οικοδομές, τα λατομεία, τα χωράφια και τον τουριστικό κλάδο της χώρας. Υποκαταγραφή: Ασέβεια απέναντι σε νεκρούς και τραυματίες Το δε πρώτο εξάμηνο του 2025, στο οποίο αναφέρεται η ενημέρωση δεν είχαμε 22 νεκρούς που κατέγραψε η Επιθεώρηση, αλλά 114 νεκρούς εργαζόμενους σύμφωνα με την ΟΣΕΤΕΕ. Δηλαδή μέσα σε 181 μέρες, περίπου κάθε 1,5 μέρα ένας άνθρωπος έχανε τη ζωή του εν ώρα εργασίας στην Ελλάδα. Αυτός ο ρυθμός δεν λέει να κοπάσει αφού και σήμερα (12/9) αν διαιρέσουμε τον αριθμό των δυστυχημάτων (152) με τις 255 μέρες του 2025 θα διαπιστώσουμε πως η Ελλάδα έχει φτάσει στο να έχει ανά 1,5 μέρα (1,6 συγκεκριμένα) και από 1 εργατικό δυστύχημα. Ως προς τους σοβαρά τραυματίες η συχνότητα των σοβαρών τραυματισμών είναι ακόμα χειρότερη αφού σε 255 μέρες έχουμε 235 τραυματισμούς, δηλαδή περίπου 1 ανά ημέρα. Τι κι αν η χώρα μας έχει βγει από τα Μνημόνια και οι κοινωνικοί εταίροι ζητούν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) και ελέγχους στην αγορά εργασίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με ενορχηστρωτή την Νίκη Κεραμέως διαλύει εντελώς το 8ωρο, θεσμοθετεί το 13ωρο και φέρνει μια νέα πραγματικότητα με ωράρια εργασίας που θυμίζουν τις… βαμβακοφυτείες του 19ου αιώνα. Παράλληλα η υπερεργασία και οι χαμηλοί μισθοί σε συνδυασμό με την δυνατότητα που δόθηκε σε συνταξιούχους να εργάζονται έχει οδηγήσει στο να σκοτώνονται και άνθρωποι άνω των 65 ετών που προσπαθούν να συμπληρώσουν την πενιχρή σύνταξή τους. Περίπου 1 στους 3 από τους 152 νεκρούς εργαζόμενους είναι άνω των 65 ετών, σύμφωνα με την ΟΣΕΤΕΕ που μιλάει ανοιχτά για «ανθρωπιστική κρίση» στους χώρους εργασίας. Ο Ανδρέας Στοϊμενίδης, πρόεδρος της ΟΣΕΤΕΕ και Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία μιλώντας στο documentonews.gr τονίζει ότι η Κομισιόν παρακολουθεί το θέμα και εξηγεί ότι η υποκαταγραφή: «Κρύβει το πραγματικό πρόβλημα της ανθρωποθυσίας στους χώρους εργασίας, το οποίο εάν δε διαστασιολογηθεί σωστά, δεν θα αντιμετωπιστεί και θα συνεχίζει να κλιμακώνεται. Είναι ασέβεια απέναντι στους ανθρώπους που πεθαίνουν, τραυματίζονται ή αρρωσταίνουν στη δουλειά. Η ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας αποφεύγει επιδεικτικά τον κοινωνικό διάλογο με τη συμμετοχή των Συνδικάτων και η υποκαταγραφή των εργατικών δυστυχημάτων και η μη καταγραφή των επαγγελματικών ασθενειών έχουν ήδη κινητοποιήσει την Κομισιόν σε υπηρεσιακό και πολιτικό επίπεδο. Για να παρουσιαστεί μία εικόνα ευημερίας στην εργασία δεν καταγράφονται τα εργατικά ατυχήματα ή δυστυχήματα ή παρουσιάζονται σε άλλες εκθέσεις (διαίρεση) όταν αυτά συμβαίνουν σε λατομεία, μαρμαράδικα ή τα θύματα είναι εργαζόμενοι με μπλοκάκια, αυτοαπασχολούμενοι, ανασφάλιστοι ή καταγράφονται ως τροχαία όταν μετακινούνται προς και από την εργασία. Η πιο εμφατική περίπτωση υποκαταγραφής στη χώρα μας είναι οι αγροτικές εργασίες. Στην Κύπρο γίνονται προληπτικοί έλεγχοι και υπάρχει πλήρης καταγραφή όλων των περιστατικών, ενώ στην Ελλάδα ο αγροτικός κλάδος είναι ανεξερεύνητο black box (μαύρο κουτί) δίχως καμία καταγραφή. Μπορούμε να βοηθήσουμε την Πολιτεία για την αντιμετώπιση όλων αυτών των ανθρωπιστικών και εργασιακών θεμάτων με τις προτάσεις μας και την τεχνογνωσία μας. Αρκεί να υπάρχει από την πλευράς της πολιτική βούληση». Μέχρι να βρεθεί η «πολιτική βούληση» από την Νίκη Κεραμέως η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχωρά «σταθερά, τολμηρά, μπροστά» προς ένα νέο ρεκόρ εργατικών δυστυχημάτων, αφού οι 110 μέρες που υπολείπονται για να κλείσει το 2025 δεν επιτρέπουν να είμαστε αισιόδοξοι. Κοινός φόβος των συνδικάτων, ενώσεων, σωματείων και ομοσπονδιών είναι το να φτάσουμε τους 200 νεκρούς εργαζόμενους το 2025. Αν γίνει αυτό θα είναι μια αποκλειστική πρωτιά Μητσοτάκη που μας έχει κάνει να συνηθίζουμε στον θάνατο».