Η κυβέρνηση δεν είναι αυτοσκοπός, λένε.

Το ότι, σε αυτή τη φάση, καθοριστική 
για το παρόν και το μέλλον 
των Ελλήνων, η κυβέρνηση είναι 
 ιερός σκοπός, τους αφήνει παγερά αδιάφορους


 
ΠEITE MOY ENAN που μετά την πτώση της κυβέρνησης κατάφερε να θεμελιώσει τη θέση, που με άνεση μας προτείνει, να αρνηθούμε δηλαδή στον ΣΥΡΙΖΑ τη δεύτερη ευκαιρία. Έναν που σας έχει πείσει πως χωρίς τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου τα πράγματα θα ήταν καλύτερα και οι προοπτικές ανάκαμψης περισσότερες. Έναν που να έχει παρακολουθήσει την παγκόσμια ιστορία και να μπορεί να τεκμηριώσει ότι νεκρός μπορείς να αντισταθείς καλύτερα. Και η αλήθεια είναι ότι χωρίς τη συμφωνία θα είχαν γδάρει τον Τσίπρα και θα ανέμιζαν το τομάρι του στην Ισπανία ως παράδειγμα προς αποφυγή. Άλλωστε με αυτό το παράδειγμα ο Αλ. Τσίπρας είχε προειδοποιηθεί αρμοδίως πριν γίνουν οι εκλογές του Ιανουαρίου. Ένας μάλιστα από τους κομιστές της απειλής ήταν και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος.

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ λοιπόν αν έλεγε όχι ο Έλληνας πρωθυπουργός; Η νόμιμη δημοκρατική οδός θα ήταν, επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες, να πάει κατ' ευθείαν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να υποβάλει την παραίτησή του, αφού το 36% που του έδωσε εντολή διακυβέρνησης δεν περιελάμβανε σε αυτήν την άδεια να βγάλει τη χώρα από την Ευρωζώνη, όταν ακόμη περισσότερο η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν συμφωνεί με κάτι τέτοιο, χωρίς μάλιστα να δώσει δημοκρατικά, με κάλπες, έγκριση. Και τι θα γινόταν στις υποχρεωτικές εκλογές που θα ακολουθούσαν; Με τι πρόγραμμα και θέσεις θα παρατασσόταν ο ΣΥΡΙΖΑ ενώπιον του ελληνικού λαού που θα έμενε -στην καλύτερη περίπτωση- διαρκώς στις ουρές των ΑΤΜ; Με πρόταση εξόδου από το ευρώ, όπως λέει ο Λαφαζάνης, χωρίς να υπάρχει σοβαρή μελέτη, διεθνής συσχετισμός και οικονομία τόσο εξωστρεφής ώστε να υφίστανται τα πολύτιμα συναλλαγματικά διαθέσιμα που θα θωράκιζαν τις βασικές παραγωγικές ανάγκες!

ΜΑ Η ΠΡΟΤΑΣΗ αυτή είχε τεθεί 45 (που λέει ο λόγος) φορές στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ και είχε μειοψηφήσει! Απλώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα συντριβόταν στις επικείμενες εκλογές και η νέα οικουμενική κυβέρνηση θα ήλπιζε στη φιλανθρωπία του Σόιμπλε για να επιβιώσει. Κανένα πρόβλημα για τους επαναστάτες. Έχουν κάθε απάντηση σε οποιοδήποτε ερώτημα. Η κυβέρνηση δεν είναι αυτοσκοπός, λένε. Το ότι σε αυτή τη φάση, καθοριστική για το παρόν και το μέλλον των Ελλήνων, η κυβέρνηση είναι ιερός σκοπός, τους αφήνει παγερά αδιάφορους. Στο μεσημεριανό τραπέζι των οικογενειών, η Ζωή θα σερβίρει δημοκρατία και για βραδινό ο Παναγιώτης θα προσφέρει δραχμές!

ΠΩΣ όμως μπορείς να πας σε νέες εκλογές χωρίς πολιτική αιχμή, με την οικονομία της χώρας κατεψυγμένη λόγω των capital controls; Δυστυχώς, ουδόλως ενδιέφερε το σενάριο αυτό τους μπολσεβίκους της ΛΑΕ. Όπως έλεγε και ο Μάο, μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση, αλλά, διάολε -για όσους το αγνοούν-, ζούμε στο 2015, μέλος μιας ηπειρωτικής οικονομίας, σε ένα ενοποιημένο παγκοσμίως οικονομικό σύστημα, και η απομόνωση θα οδηγούσε σε εμφύλιο πόλεμο. Ποια θαυμάσια κατάσταση μπορούσε να προκύψει, όχι για τον Παναγιώτη και τον Λαπαβίτσα, αλλά για τον ελληνικό λαό;

ΑΛΛΑ για να μην πολυλογούμε. Το νεοφιλελεύθερο ευρωιερατείο, πολύ πριν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει την εξουσία, διαβλέποντας τις διαθέσεις της ελληνική κοινής γνώμης, σχεδίαζε την αριστερή παρένθεση, προβλέποντας με ακρίβεια και τις αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Η αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα έπρεπε να αποτύχει ώστε να φοβηθούν οι λαοί της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας και της Ιρλανδίας που ετοιμάζονταν για εκλογές. Άλλωστε το εσωτερικό σαμποτάζ στον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν καθόλου δύσκολο. Ο Αλ. Τσίπρας κατάφερε να γίνει πρωθυπουργός χωρίς σοβαρό κόμμα, αλλά ήταν βέβαιο πως δεν θα μπορέσει να κρατήσει την εξουσία με τέτοιο κόμμα. Ένα κόμμα όπου μέσα του υπήρχαν άλλα κόμματα, εισοδισμός, χάος και κυρίως περιφρόνηση για τη δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας. Ένα κόμμα που θύμιζε σωματείο, η διοίκηση του οποίου προέκυπτε από τις παρατάξεις.

ΟΜΩΣ μέσα σε αυτό το κόμμα βρίσκονται και εξακολουθούν να βρίσκονται οι πλέον πολύτιμες δυνάμεις του ελληνικού λαού. Δυνάμεις δημοκρατικές, με ικανότητες και όραμα, δυνάμεις που κατανοούν τους εθνικούς όρους και τις υποχρεώσεις, όταν μιλάνε και δρουν εξ ονόματος των πολιτών. Δυνάμεις με καθαρό μητρώο και διάθεση να αγωνιστούν για τη δημοκρατική ανασυγκρότηση, σε κάθε τομέα ζωής στην Ελλάδα. Αυτό το κόμμα ή το πολιτικό σχήμα για την ακρίβεια, απαλλαγμένο από την τρέλα του αριστερισμού, έχει την υποχρέωση τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, να βρει και να γοητεύσει τους καλύτερους σε κάθε τομέα πολιτικής για να καταφέρει αυτός ο τόπος να μείνει ανεξάρτητος και ελεύθερος.

ΣΗΜΕΡΑ είναι μέρα αγωνίας για όλους μας, περισσότερο όμως για όσους ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και εξακολουθούν να ελπίζουν σε καλύτερες μέρες. Πριν την κάλπη, όσοι καταφέρουν να σκεφτούν ποιοι και γιατί οργάνωσαν την πτώση της πρώτης αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα δεν θα έχουν πολλούς δισταγμούς για την τελική τους απόφαση. Όπως και να το κάνουμε, είναι εφιαλτικό να επιβραβεύεις με την ψήφο σου εξελίξεις που σχεδιάστηκαν εκτός Ελλάδος και υποστηρίζονται στο εσωτερικό της χώρας κυριολεκτικά από όλο το πολιτικό φάσμα. Οι εθνικές ανάγκες απαιτούν γενναίες αποφάσεις. Καλή ψήφο.

Χρήστου Δημήτρης-avgi.gr
dchristou52@gmail.com