Τρία βήματα του ΠΑΣΟΚ ως Δημοκρατική Συμπαράταξη

Ο σχηματισμός της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είναι το όχημα μέσα στο οποίο η Φώφη Γεννηματά προσδοκά να ξεκολλήσει το ΠΑΣΟΚ από την τελευταία θέση στο Κοινοβούλιο και να το οδηγήσει παραπάνω από το 4,68% που έλαβε στις εκλογές του Ιανουαρίου.

Όμως τα τρία βασικά βήματα που επιχειρεί προς τα εμπρός ισοδυναμούν με τρία... μισά βήματα, λόγω των προσκομμάτων που εμπεριέχουν.


- Η συμπαράταξη με τη ΔΗΜ.ΑΡ. ήταν απαραίτητη για να φανεί ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει ένα κάποιο βήμα διεύρυνσης. Ακόμα κι αν αυτή η διεύρυνση είναι εξαιρετικά περιορισμένη εξαρχής, καθώς την απόφαση για σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ δεν ακολούθησε καν σύσσωμο το στελεχιακό δυναμικό του κόμματος, που έλαβε 0,5% στην περασμένη κάλπη, με μερικές εκατοντάδες μελών να αποχωρούν, με επικεφαλής τον Φ. Κουβέλη.

- Βασικότερο στοιχείο της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ είναι να προσελκύσει τους απομακρυσμένους πάλαι ποτέ ψηφοφόρους του και να απευθυνθεί ιδιαίτερα και στους οπαδούς του Γ. Παπανδρέου. Το κατά πόσο η επιστροφή στελεχών είτε από το ΚΙΔΗΣΟ είτε όχι είναι επιτυχημένη θα φανεί με τη σημερινή παρουσίαση των ψηφοδελτίων. Ωστόσο, και αυτή η προσπάθεια να απευθυνθεί στο "παπανδρεϊκό" κοινό ξεκίνησε με μεγάλα εμπόδια. Διότι ο τρόπος που απέτυχε η συνεργασία ΠΑΣΟΚ - ΚΙΔΗΣΟ (με αλληλοκατηγορίες για το ποιος φταίει) δεν είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσει υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Δεδομένου δε ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν έδωσε έστω και υπό αυτές τις συνθήκες μια ένδειξη προς τους ψηφοφόρους του να στηρίξουν το εγχείρημα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, δεν μπορεί να προεξοφληθεί ότι αυτοί δεν θα μετακινηθούν προς άλλους χώρους και ειδικότερα προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η επίθεση του ΠΑΣΟΚ προς τον Αλ. Τσίπρα, που τον ταυτίζει με "παλαιοκομματισμό", και η ταυτόχρονη επίθεση προς τη Δεξιά που εκπροσωπεί ο Ευ. Μεϊμαράκης, είναι η προσπάθεια της Φ. Γεννηματά να μπει "σφήνα" και να διεκδικήσει μερίδα των προοδευτικών ψηφοφόρων που παραμένουν αναποφάσιστοι και προβληματισμένοι.

- Παράλληλα, θέλει να απευθυνθεί και στον χώρο της μεταρρυθμιστικής Κεντροαριστεράς (η απουσία του Κ. Σημίτη από την επέτειο της 3ης Σεπτέμβρη δεν βοηθά ιδιαίτερα), έναν χώρο που εκφράστηκε με τις εκδηλώσεις του "Ναι" στο δημοψήφισμα. "Άνοιγμα" στη "δεξαμενή" αυτή έχει επιχειρήσει και ο Ευ. Μεϊμαράκης που μάλλον θα απομακρύνει το εκσυγχρονιστικό κομμάτι της όσο θα πολώνει τον λόγο του υπέρ της Δεξιάς πλησιάζοντας στην 20ή Σεπτέμβρη. Είναι όμως και ο χώρος που προσπαθεί να επιβληθεί και απευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά ο Στ. Θεοδωράκης.

Η προσπάθεια να προσεγγίσει αυτό το κοινό ξεκίνησε την Παρασκευή, με τη συμμετοχή ως τρίτης συνιστώσας στη Δημοκρατική Συμπαράταξη των Κινήσεων Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία. Πρόκειται για συν-λειτουργία κινήσεων του κεντροαριστερού χώρου, των ίδιων κινήσεων που τόσα χρόνια αναζητούν θέση στο πολιτικό σκηνικό και αναδείχτηκαν ως ο (στενός) κύκλος της ελληνικής Κεντροαριστεράς κυρίως με το εγχείρημα -που απέτυχε- της Ελιάς. Σε αυτή την κατεύθυνση συγκροτήθηκε και η Επιτροπή Ανασυγκρότησης της Σοσιαλδημοκρατίας με επικεφαλής τον Γ. Μανιάτη, συμμετέχοντας εκ μέρους της ΔΗΜ.ΑΡ.

Η θέση για τις κυβερνήσεις συνεργασίας

Κεντρικό ρόλο στον προεκλογικό λόγο της Φ. Γεννηματά κατέχει και το ζήτημα των συνεργασιών. Από τις Σέρρες την Παρασκευή απάντησε σε υψηλούς τόνους προς τον Αλ. Τσίπρα, αναφέροντας ότι το ΠΑΣΟΚ "δεν έχει βαρίδια", "από αυτά μας απάλλαξε ο ίδιος και τα πήρε στο κόμμα του", προσθέτοντας ότι "αναζητεί σανίδα σωτηρίας" γιατί "είναι έκπληκτος από την κατάρρευση του κόμματός του". Ως ένα από αυτά τα "βαρίδια" ο Αλ. Τσίπρας είχε κατονομάσει και τον Ευ. Βενιζέλο.

Έτσι, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να υπερασπιστεί και τον Ευ. Βενιζέλο, τον μεγάλο εσωκομματικό αντίπαλότης, που εξαιρεί τον εαυτό του από το κόμμα με το οποίο είναι υποψήφιος, δηλώνοντας ότι "είναι υποχρέωσή του να βοηθάει το ΠΑΣΟΚ αλλά και να εκφράζεται με έναν τρόπο που το υπερβαίνει και αφορά το εθνικό συμφέρον, τον ευρύτερο χώρο της Δημοκρατίας".

Το ΠΑΣΟΚ προτείνει κυβέρνηση εθνικής ενότητας με τη συμμετοχή και του δεύτερου κόμματος. Η Χαρ. Τρικούπη προκρίνει πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σε περίπτωση νίκης της Ν.Δ. θα ήταν δύσκολο να συμμετάσχει εφόσον ετίθετο ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση, παραπέμπουν την όποια συζήτηση για μετά την κάλπη, ανάλογα με τα εκλογικά δεδομένα και θέτοντας πάντα ως προϋπόθεση για ενδεχόμενες κυβερνητικές συνεργασίες τη συμφωνία επί πραγματικών θέσεων.

Λιονάκης Νίκος-avgi.gr