Του ΝΑΣΟΥ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Δεν είναι ασυνήθιστο τα παραδοσιακά συγκροτήματα του Τύπου, να αλλάζουν την πολιτική τους γραμμή, ανάλογα με τις πολιτικές εξελίξεις.
Ενόψει μιας τέτοιας αλλαγής φαίνεται ότι βρισκόμαστε και τις τελευταίες ημέρες, με πρωταγωνιστές το MEGA των Βαρδινογιάννη, Μπόμπολα, Ψυχάρη και τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.
Τόσο ο τηλεοπτικός σταθμός όσο και η ναυαρχίδα του ΔΟΛ, η εφημερίδα το ΒΗΜΑ, σταθερά τα τελευταία χρόνια είχαν ταχθεί στο πλευρό της κυβέρνησης, τραβώντας το χορό της αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδας.
Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, οι τηλεθεατές παρατηρούν μια στροφή στην γραμμή του MEGA, σε μια πιο "αντικειμενική κατεύθυνση", με υποχώρηση της σκληρής αντι-ΣΥΡΙΖΑ στάσης.
Αν μάλιστα επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες που θέλουν να εντάσσεται στην ομάδα σχολιαστών του κεντρικού δελτίου του Μεγάλου Καναλιού και ο αρθρογράφος της εφημερίδας Αυγή Θανάσης Καρτερός, τότε θα γίνει πιο φανερή η στροφή του καναλιού.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η εφημερίδα το ΒΗΜΑ που κυκλοφορεί σήμερα (σ.σ.: κυκλοφόρησε χθες Κυριακή) με κεντρικό τίτλο "Η ιστορική ευκαιρία της Αριστεράς"!
Τι συμβαίνει άραγε; Πρόκειται απλά για συμπτώσεις, ή για μια αλλαγή στάσης; Και που οφείλεται αυτή; Μήπως στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που φέρνουν τον ΣΥΡΙΖΑ κοντά στην εξουσία;
Αν αυτό ισχύει, το ενδιαφέρον εντοπίζεται, στην αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ. Θα ανοίξει αγκαλιές για να υποδεχθεί τους "νέους φίλους", ή θα παραμείνει σταθερός στις εξαγγελίες του ότι "το πάρτι των καναλαρχών και εκδοτών-εργολάβων, τελείωσε";
Γιατί ο καθορισμός της πολιτικής στάσης των εν λόγω συγκροτημάτων Τύπου, δεν είναι άσχετος με τις μπίζνες που κάνουν οι ιδιοκτήτες τους με το Κράτος. Και όταν κάνεις μπίζνες με το Κράτος, πρέπει να τα έχεις καλά με την κυβέρνηση. Την όποια κυβέρνηση...
Και οι συγκεκριμένοι εκδότες-καναλάρχες έχουν αποδείξει ότι δεν τούς είναι δύσκολο να μεταβάλλουν πολτική στάση. Είναι οι ίδιοι που αποθέωναν κάποτε τον Σημίτη και εν συνεχεία στράφηκαν εναντίον του.
Με την ίδια ευκολία πήγαν στο πλευρό Καραμανλή, αλλά εν συνεχεία τον οδήγησαν στην έξοδο, αναδεικνύοντας ως λύση την περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου, εναντίον του οποίου στράφηκαν δύο χρόνια μετά, για να τοποθετηθούν στο πλευρό του Σαμαρά.
Άραγε, εγακαταλείπουν τώρα και τον Σαμαρά;
Δεν είναι ασυνήθιστο τα παραδοσιακά συγκροτήματα του Τύπου, να αλλάζουν την πολιτική τους γραμμή, ανάλογα με τις πολιτικές εξελίξεις.
Ενόψει μιας τέτοιας αλλαγής φαίνεται ότι βρισκόμαστε και τις τελευταίες ημέρες, με πρωταγωνιστές το MEGA των Βαρδινογιάννη, Μπόμπολα, Ψυχάρη και τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.
Τόσο ο τηλεοπτικός σταθμός όσο και η ναυαρχίδα του ΔΟΛ, η εφημερίδα το ΒΗΜΑ, σταθερά τα τελευταία χρόνια είχαν ταχθεί στο πλευρό της κυβέρνησης, τραβώντας το χορό της αντι-ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδας.
Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, οι τηλεθεατές παρατηρούν μια στροφή στην γραμμή του MEGA, σε μια πιο "αντικειμενική κατεύθυνση", με υποχώρηση της σκληρής αντι-ΣΥΡΙΖΑ στάσης.
Αν μάλιστα επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες που θέλουν να εντάσσεται στην ομάδα σχολιαστών του κεντρικού δελτίου του Μεγάλου Καναλιού και ο αρθρογράφος της εφημερίδας Αυγή Θανάσης Καρτερός, τότε θα γίνει πιο φανερή η στροφή του καναλιού.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η εφημερίδα το ΒΗΜΑ που κυκλοφορεί σήμερα (σ.σ.: κυκλοφόρησε χθες Κυριακή) με κεντρικό τίτλο "Η ιστορική ευκαιρία της Αριστεράς"!
Τι συμβαίνει άραγε; Πρόκειται απλά για συμπτώσεις, ή για μια αλλαγή στάσης; Και που οφείλεται αυτή; Μήπως στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που φέρνουν τον ΣΥΡΙΖΑ κοντά στην εξουσία;
Αν αυτό ισχύει, το ενδιαφέρον εντοπίζεται, στην αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ. Θα ανοίξει αγκαλιές για να υποδεχθεί τους "νέους φίλους", ή θα παραμείνει σταθερός στις εξαγγελίες του ότι "το πάρτι των καναλαρχών και εκδοτών-εργολάβων, τελείωσε";
Γιατί ο καθορισμός της πολιτικής στάσης των εν λόγω συγκροτημάτων Τύπου, δεν είναι άσχετος με τις μπίζνες που κάνουν οι ιδιοκτήτες τους με το Κράτος. Και όταν κάνεις μπίζνες με το Κράτος, πρέπει να τα έχεις καλά με την κυβέρνηση. Την όποια κυβέρνηση...
Και οι συγκεκριμένοι εκδότες-καναλάρχες έχουν αποδείξει ότι δεν τούς είναι δύσκολο να μεταβάλλουν πολτική στάση. Είναι οι ίδιοι που αποθέωναν κάποτε τον Σημίτη και εν συνεχεία στράφηκαν εναντίον του.
Με την ίδια ευκολία πήγαν στο πλευρό Καραμανλή, αλλά εν συνεχεία τον οδήγησαν στην έξοδο, αναδεικνύοντας ως λύση την περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου, εναντίον του οποίου στράφηκαν δύο χρόνια μετά, για να τοποθετηθούν στο πλευρό του Σαμαρά.
Άραγε, εγακαταλείπουν τώρα και τον Σαμαρά;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου