«Κάγκελα, παντού κάγκελα, με τα μυαλά στα κάγκελα»

 

 

«Δεσμά» στους κατοίκους για το καλό τους!

Φυλάκιση της Γνώσης και των διαμένοντων της παρακείμενης οδού Σωτηριάδου με την συμβολή Δήμου Πατρέων, Αρχ. Υπηρεσίας και Υπ.Πο.

 

Με επιστολή τους προς τον Σύλλογο Αρχαιολόγων, οι κάτοικοι της οδού Σωτηριάδου περιγράφουν μια δύσκολη καθημερινότητα, υποστηρίζοντας ότι η πρόσβαση στα σπίτια τους γίνεται πλέον μόνο μέσω ενός στενού μονοπατιού, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ασφάλεια και την εξυπηρέτησή τους, από το 2022, όταν κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών αποκαλύφθηκαν σημαντικά ευρήματα, με αποτέλεσμα η Αρχαιολογική Υπηρεσία να αποφασίσει ότι ο δρόμος δεν θα αποδοθεί ξανά στην κυκλοφορία, αλλά θα αποτελέσει τμήμα του αρχαιολογικού χώρου, του Ρωμαϊκού Ωδείου.

Σύμφωνα με τους κατοίκους, ο Δήμος Πατρέων παραχώρησε τη χρήση της οδού στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και τον Μάρτιο του 2025 η Αρχαιολογική Υπηρεσία προχώρησε, όπως αναφέρουν, στην οριστικοποίηση της κατάληψης της οδού Σωτηριαδου και στη μετατροπή της σε αρχαιολογικό χώρο.

Οι κάτοικοι κάνουν λόγο για σοβαρές επιπτώσεις στην καθημερινότητά τους, καθώς από τον δρόμο δεν μπορούν πλέον να διέλθουν ασθενοφόρα, πυροσβεστικά οχήματα, απορριμματοφόρα, συνεργεία κοινής ωφέλειας, αλλά ούτε οχήματα μετακόμισης ή μεταφοράς οικοδομικών υλικών.

Παράλληλα, σε επιστολή τους που δημοσιεύει η εφημερίδα Πελοπόννησος (ρεπορτάζ Παναγιώτης Ρηγόπουλος) υποστηρίζουν, ότι οι περιουσίες τους έχουν απαξιωθεί και ότι αισθάνονται εγκλωβισμένοι στα ίδια τους τα σπίτια.

Η υπόθεση έχει ήδη πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης. Οι κάτοικοι έχουν καταθέσει αίτηση ασφαλιστικών μέτρων και περιμένουν την δικαστική κρίση.

Στην επιστολή τους επισημαίνουν ακόμη ότι το κτηματολόγιο εξακολουθεί να εμφανίζει την οδό ως δημοτικό δρόμο, παρά το γεγονός ότι η Αρχαιολογική Υπηρεσία προχώρησε στη μετατροπή της σε αρχαιολογικό χώρο.

Ζητούν, τέλος, από τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων να εξετάσει την υπόθεση και να συμβάλει στην εξεύρεση μιας λύσης που θα διασφαλίζει την προστασία των αρχαιοτήτων, χωρίς όμως να καταργεί το δικαίωμα των κατοίκων στην ασφαλή και απρόσκοπτη πρόσβαση στις κατοικίες τους.

Παράλληλα, μέσω της εφημερίδας “Πελοπόννησος”, διαμηνύουν ότι δεν πρόκειται να σταματήσουν τον αγώνα τους, μέχρι να δοθεί οριστική λύση στο πρόβλημα και να διασφαλιστεί η ασφαλής πρόσβαση στις κατοικίες τους.

 

Πρόταση του Istologiou G. Mosxou:

Θα μπορούσε να δοθεί λύση, που θα ικανοποιούσε εξ ημισείας κατοίκους και ανάδειξη των αρχαιολογικών ευρημάτων, εάν αποφασίζονταν η κάλυψη με διαφανές υάλινο δάπεδο των ευρημάτων, ώστε και αυτά να διασφαλίζονται από κακοποίηση και η κάτοικοι να ικανοποιούσαν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους. Να απαγορεύονταν η διέλευση και παραμονή σε βαρέα και ελαφριά οχήματα και παντός τύπου δίκυκλα και να μετατρέπονταν σε πεζόδρομο.

 

«Κάγκελλα, παντού κάγκελλα και τα μυαλά στα... κάγκελλα»!

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα της αρχαιότητας, όπως το ποτάμι του Ηριδανού στην Αθήνα,  στο οποίο αναφέρονται αρκετές πηγές της αρχαιότητας. Από τον Κριτία του Πλάτωνα, και τα Αττικά του Παυσανία κλ.π.

Ο Ηριδανός ήταν ποταμός της Αρχαίας Αθήνας, και παραπόταμος του Ιλισού. Πήγαζε από τον Λυκαβηττό και διέσχιζε την αρχαία πόλη των Αθηνών και επί εκατοντάδες χρόνια, ενώ επάνω στην πλατεία του Μοναστηρακίου οι διαβάτες, που την πατούσαν, αγνοούσαν ότι κάτω από τα πόδια τους κυλούσε το μικρό αλλά πλούσιο σε νερά ποτάμι, ο Ηριδανός.

Αποκαλύφθηκε αυτό το τμήμα του αρχαίου ποταμού Ηριδανού το 1992, κατά τη διάρκεια των πρώτων ερευνητικών και σωστικών ανασκαφών για την κατασκευή του Μετρό της Αθήνας (στις οδούς Φιλελλήνων, Όθωνος και στην περιοχή του Συντάγματος). Σήμερα σκεπασμένο με διαφανές υλικό, αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού από χιλιάδες επισκέπτες του κέντρου της πόλης που διέρχονται από το σημείο, της πλατείας στο Μοναστηράκι.

Εάν υπήρχε όραμα και διάθεση για προσφορά στη γνώση από τους αρμόδιους, συν την οικονομική στήριξη, θα μπορούσαν να εξετάσουν το μέτρο αυτό.

Το να βάζουμε «κάγκελα, παντού κάγκελα με τα μυαλά στα κάγκελα», όπως αναφέρει ο γνωστός στιχουργός, δεν είναι και ότι το καλύτερο. Εάν είναι για χτίσιμο φυλακών «ναι» είναι ότι πρέπει. Όχι όμως για έργα που προσφέρουν γνώση στην κοινωνία!