«Διευθέτηση απελευθέρωσης των φυσικών προσώπων – εγγυητών δανειακών συμβάσεων που έχουν συνάψει Βιοτεχνικά Πάρκα»
Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης με τίτλο «Απλούστευση του πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων του ν. 4442/2016 – Ορισμός αρχών για την εφαρμογή του πλαισίου εποπτείας οικονομικών δραστηριοτήτων και αγοράς προϊόντων του ν. 4512/2018 – Ρυθμίσεις για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων για χειροτεχνικά και βιομηχανικά προϊόντα και λήψη αναγκαίων μέτρων για την εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΕ) 2023/2411 – Ενίσχυση της αναπτυξιακής δραστηριότητας και των στρατηγικών επενδύσεων – Απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου για το υπαίθριο εμπόριο και λοιπές διατάξεις»
Θέμα «Διευθέτηση απελευθέρωσης των φυσικών προσώπων – εγγυητών δανειακών συμβάσεων που έχουν συνάψει Βιοτεχνικά Πάρκα (ΒΙΟ.ΠΑ) του ν. 2545/1997»
Α. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
Με την προτεινόμενη διάταξη επιχειρείται η αποκατάσταση σοβαρής ανισορροπίας στις συμβατικές σχέσεις δανεισμού Βιοτεχνικών Πάρκων (ΒΙΟ.ΠΑ) του ν. 2545/1997 (Α’ 254), η οποία έχει προκύψει κατά τα έτη τραπεζικής – οικονομικής κρίσης, όταν φυσικά πρόσωπα κλήθηκαν να αναλάβουν την ιδιότητα του εγγυητή χωρίς να έχουν συμμετάσχει στη σύναψη της αρχικής σύμβασης δανειοδότησης ούτε να έχουν επηρεάσει τους ουσιώδεις όρους αυτής.
Συγκεκριμένα, σε πολλές περιπτώσεις μέλη διοίκησης, νέοι μέτοχοι ή τρίτα πρόσωπα προσχώρησαν μεταγενέστερα σε συμβάσεις εγγύησης, συχνά ως προϋπόθεση για τη συνέχιση της χρηματοδότησης ή την αναδιάρθρωση υφιστάμενων δανειακών υποχρεώσεων των ΒΙΟ.ΠΑ., χωρίς ουσιαστική δυνατότητα διαπραγμάτευσης και χωρίς να αποκομίζουν αντίστοιχο όφελος. Η πρακτική αυτή οδήγησε στην υπέρμετρη επιβάρυνση φυσικών προσώπων με υποχρεώσεις που δεν ανταποκρίνονται στην αρχή της αναλογικότητας ούτε στην έννοια της προσωπικής ευθύνης, όπως αυτή διαμορφώνεται στο εταιρικό δίκαιο των κεφαλαιουχικών εταιρειών.
Η προτεινόμενη αναδρομική απαλλαγή των εν λόγω εγγυητών δικαιολογείται από λόγους γενικότερου δημοσίου συμφέροντος, καθώς αποσκοπεί:
α) στην προστασία της καλόπιστης εμπιστοσύνης των προσώπων που ανέλαβαν εγγυητικές υποχρεώσεις σε μεταγενέστερο χρόνο,
β) στην αποτροπή κοινωνικά και οικονομικά δυσανάλογων συνεπειών, όπως η προσωπική οικονομική εξόντωση φυσικών προσώπων,
γ) και στη διασφάλιση της λειτουργικής διάκρισης μεταξύ της ευθύνης των ΒΙΟ.ΠΑ. και της προσωπικής περιουσίας τρίτων.
Η αναδρομική ισχύς της ρύθμισης κρίνεται αναγκαία, καθώς τα αποτελέσματα της επιβάρυνσης εξακολουθούν να παράγονται μέχρι σήμερα, ιδίως μέσω εκκρεμών δικαστικών διαφορών, μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης και ρυθμίσεων οφειλών. Η ρύθμιση δεν θίγει τον πυρήνα του δικαιώματος της ιδιοκτησίας των τραπεζικών ή πιστωτικών ιδρυμάτων, δεδομένου ότι η πρωτογενής απαίτησή τους κατά των ΒΙΟ.ΠΑ. παραμένει ακέραιη, ενώ περιορίζεται μόνο η πρόσθετη, παρεπόμενη και εξαιρετικού χαρακτήρα ευθύνη τρίτων.
Τέλος, η διάταξη εναρμονίζεται με τις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, καθώς και με τη νομολογία που αναγνωρίζει τη δυνατότητα του νομοθέτη να παρεμβαίνει αναδρομικά σε έννομες σχέσεις ιδιωτικού δικαίου, όταν συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι δημοσίου συμφέροντος και δεν αναιρείται ο πυρήνας θεμελιωδών δικαιωμάτων.
Β. ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΣΘΗΚΗ
Άρθρο … «Διευθέτηση απελευθέρωσης των φυσικών προσώπων – εγγυητών δανειακών συμβάσεων που έχουν συνάψει Βιοτεχνικά Πάρκα (ΒΙΟ.ΠΑ) του ν. 2545/1997»
«1. Εγγυήσεις που έχουν δοθεί από μέλη διοικητικών συμβουλίων Βιοτεχνικών Πάρκων (ΒΙΟ.ΠΑ) του ν. 2545/1997, είτε προσωπικά είτε υπό την ιδιότητά τους ως μέλη των οικείων διοικητικών συμβουλίων, για οφειλές των ως άνω νομικών προσώπων, στο πλαίσιο σύναψης δανεικών συμβάσεων με τραπεζικά ή πιστωτικά ιδρύματα τη χώρας, ανεξαρτήτως αν αυτά τα ιδρύματα λειτουργούν ή τελούν σε εκκαθάριση, καθίστανται ανίσχυρες και οι εγγυητές ελευθερώνονται των εγγυήσεων και των πάσης φύσεως οικονομικών υποχρεώσεων, προς τα τραπεζικά και πιστωτικά ιδρύματα και τους εκκαθαριστές τους. Υφιστάμενες δίκες μεταξύ των μελών των διοικητικών συμβουλίων και των νομικών προσώπων της παρ. 1, εξαιτίας εκδοθεισών διαταγών πληρωμής, συνεπεία των εγγυήσεων που έχουν δοθεί από τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων της παρ. 1 και για τις οποίες έχουν ασκηθεί ανακοπές καταργούνται, οι διαταγές πληρωμής καθίστανται μη εκτελεστές για τους εγγυητές της παρ. 1 και οι διαδικασίες νοούνται ως περαιωμένες, εφόσον παρασχεθεί με κάθε πρόσφορο τρόπο, η σύμφωνη γνώμη του νόμιμου εκπροσώπου του Βιοτεχνικού Πάρκου για την απελευθέρωση – απαλλαγή των εγγυητών, προς τα τραπεζικά και πιστωτικά ιδρύματα και τους εκκαθαριστές τους.
2. Οι απαιτήσεις των τραπεζικών και πιστωτικών ιδρυμάτων και των εκκαθαριστών τους παραμένουν εν ισχύ για τους πρωτοφειλέτες και για δανειακές συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ των Βιοτεχνικών Πάρκων και τραπεζικών και πιστωτικών ιδρυμάτων.»
Αθήνα, 20 Απριλίου 2026
Οι προτείνοντες βουλευτές
Παναγιωτόπουλος Ανδρέας
Αναγνωστοπούλου Αθανασία (Σία)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου