Είκοσι άρθρα του Τριαντάφυλλου Μασμανίδη (11ο)

Το Istologio G. Mosxou στην προσπάθειά του να ρίξει φως στην πρόσφατη 20ετία που αποτελεί τυπικό δείγμα μίας εποχής ισχυρών αναταράξεων στο πολιτικό σύστημα, άρχισε από την 25 Ιουνίου την αναδημοσίευση είκοσι άρθρων του Τριαντάφυλλου Μασμανίδη, με την άδεια του συγγραφέα.

 

Ο Οκτώβρης του 2007 είναι αποκαλυπτικός για τις πεσιμιστικές απόψεις που επικρατούν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Οι εκλογές του 2004 έχουν οδηγήσει σε συντριβή το ΠΑΣΟΚ, που έχει παραδώσει «ναρκοθετημένο» ο Κ. Σημίτης στον διάδοχο του Ανδρ. Παπανδρέου, διαβλέποντας ότι έχει αρχίσει η μεταστροφή των πολιτών προς την ΝΔ με το ηχηρό όνομα των Καραμνλήδων. 

Οι εκλογές της 16 Σεπτεμβρίου του 2007 δίνουν νίκη στον Κ. Καραμανλή-ανιψιό  με ποσοστό 41,84% και 152 έδρες (από τις 300) της Βουλής και 41,84%.  

Το ΠΑΣΟΚ λαμβάνει 102 έδρες και 38,10%. Το ΚΚΕ 22 έδρες και 8,15%.

Η ΝΔ ανασυγκροτείται και αναλαμβάνει παράλληλα και την ανασυγκρότηση του κόμματος  στην Β΄ περίοδο. Την ίδια εποχή στο ΠΑΣΟΚ επιδιώκουν την ανασυγκρότηση και ελπίζουν, καθώς τα οικονομικά σκάνδαλα της διαχείρισης της Β΄ περιόδου της ΝΔ, αφήνουν περιθώρια για απώθησή της. 

Επόμενες εκλογές είναι αυτές του 2009 κι ενώ οι οικονομική κρίση των ΗΠΑ του 2008, έχει περάσει στην ΕΕ και κτυπά και την Ελλάδα, ο Κ. Καραμανλής παραδίδει την κυβέρνηση στον αδημονούντα Γ. Παπανδρέου και την ηγετική του ομάδα, μία χώρα υποθηκευμένη, από την 40χρονη εναλλάξ διακυβέρνηση, των δύο μεγάλων κομμάτων..

 Συμπερασματικά...

Του Τριαντ. Ι. Μασμανίδη

11ο

Το Ελληνικό 1989 με προβλημάτισε βαθιά, το Γερμανικό 1989 με προβλημάτισε βαθύτατα.

Από το 1991 ήμουν έτοιμος να επιστρέψω στο ΠΑΣΟΚ, όμως οι εξελίξεις και τα γεγονότα στην “Πειραϊκή - Πατραϊκή” δε μου το επέτρεψαν.

Θα επέστρεφα βέβαια σ’ ένα ΠΑΣΟΚ που δεν είχε καμία σχέση με το κίνημα της δεκαετίας του 1970 και των πρώτων χρόνων της διακυβέρνησής του.

Ο Ανδρέας θεωρητικά τελειωμένος, η εμπροσθοφυλακή του τσαλακωμένη από την 8χρονη διαχείριση και την αντιπαράθεση με την άλλη Αριστερά.

Η άλλη Αριστερά με την ταμπέλα «Συνασπισμός»  τσακισμένη από την πτώση της  κατάρρευσης  με τον κομμουνιστικό “παράδεισο” πρακτικά τελειωμένο να προσπαθεί να ορθοποδήσει μέσα από την αντιπαλότητά του με το ΠΑΣΟΚ. Το αποτέλεσμα ήταν να κυβερνήσει τη χώρα ο Μητσοτάκης ο οποίος όταν η Αριστερά “τρωγόταν” έβγαινε παγάνα!

Μόνο στην Πειραϊκή – Πατραϊκή τη διετία 1990-1992 έστειλε στον τάφο πάνω από 50 βιομηχανικούς εργάτες.

Από τότε μίσησα  όσο  ποτέ άλλοτε τις διχόνοιες της Αριστεράς. Μισώ τον εμφύλιο, μισώ την έχθρα, μισώ τη διάσπαση, δε θέλω την ήττα.

Αγαπώ την ενότητα, αγαπώ την συντροφικότητα, αγαπώ τη δημιουργικότητα, θέλω τη νίκη.

Ότι δεν έκανα τότε αποφάσισα να το πραγματοποιήσω μια δεκαετία αργότερα. Οργανώθηκα στο ΠΑΣΟΚ κάτω από πολύ χειρότερες συνθήκες σε σχέση με το παρελθόν. Ο Σημίτης στα τελευταία της δεύτερης τετραετίας του με ένα ΠΑΣΟΚ κατακουρασμένο γενικώς και χορτασμένο μερικώς να οδηγείται σε μια σίγουρη ήττα, όπως και έγινε το 2004.

Είναι αλήθεια πως δεν περίμενα τόσες πολλές αντιδράσεις, κριτικές παρατηρήσεις, πολεμικές με χαρακτηρισμούς και ακατονόμαστες χυδαιολογίες, από παλιούς συντρόφους και φίλους συναγωνιστές για το “ατόπημά μου”. Τότε ήταν που ένας πονηρός μου είχε πει:

Τώρα πήγες να βολευτείς στο ΠΑΣΟΚ; Τι έκανες 20 χρόνια; Τώρα είναι αργά, έρχεται ο “σεμνά και ταπεινά”. Που να ήξερε ο καλός πονηρός φίλος πως είναι η πολιτική έρημος και η μοναξιά.

Ήμουν “ελεύθερος” δεν είχα τίποτε άλλο να χάσω. Δεν είχα τίποτα να κρύψω. Στον τοπικό Τύπο δημοσιεύθηκαν ανοικτά και καθαρά οι λόγοι που ξαναβρέθηκα στο ΠΑΣΟΚ και ήταν:

α) Η γενική ανακαίνισή του.

β) Η γενική αναθεώρηση των σχέσεων με την άλλη Αριστερά.

γ) Η γενική ανασυγκρότηση του μαζικού Κινήματος.

Βασική προϋπόθεση για να υλοποιηθούν τα παραπάνω ζητούμενα ήταν η αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ.

Αν δεν υπήρχε το ενδεχόμενο ο Γιώργος Παπανδρέου να γίνει αρχηγός , ίσως να μην ξαναγύριζα.

Έχω “ποντάρει” πολλά πάνω του.

Τον αντιμετωπίζω ως μεγαλύτερο αδελφό μου και αντιλαμβάνομαι το βάρος των δυό πολιτικών ογκόλιθων της ιστορίας της χώρας που βρίσκεται στις πλάτες του και τις άδικες συγκρίσεις που δέχεται σε σχέση με άλλες εποχές, άλλες καταστάσεις, άλλα ζητούμενα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου θα ψηφιστεί ξανά για Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με μεγάλο ποσοστό και θα νικήσει.

Ο λαός του ΠΑΣΟΚ τον αγαπά, όλοι οι Έλληνες τον σέβονται και τον εκτιμούν, θα του δώσουν με αβάντα μια τελευταία ευκαιρία γιατί έχει όλες τις προϋποθέσεις να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό.

“O δρόμος είναι δύσκολος και τα σκυλιά λυμένα” για τον σ. πρόεδρο, ας προσέχει!

Έχει χρέος απέναντι στους συνειρμούς που δημιουργεί στον ελληνικό λαό το ονομά του, να συναντήσει την ιστορία και να δικαιωθεί ως ο τρίτος Παπανδρέου ο οποίος ξεπέρασε τους δύο προηγούμενους με την προσφορά του, τόσο στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη, όσο πολύ περισσότερο στη νέα εποχή που έρχεται για την Ελλάδα.

(Εφ. “Τα Γεγονότα”)                                                                    Οκτώβρης 2007