Ούτε οι μάχες έχουν κριθεί, ούτε οι επιθέσεις εναντίον μας θα τελειώσουν

Η δημιουργία δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας με την αξιοποίηση αντίστοιχων προγραμμάτων, που οδηγεί σε μια σχετική, μεν, αλλά ελπιδοφόρα μείωση της απαράδεκτα υψηλής ανεργίας, είπε ο ΓΓ της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Ρήγας.

Ομιλία Πάνου Ρήγα στον Ε&ΕΣ Πατρών, τη Δευτέρα 4-4-2016

Παρακάτω παρατίθεται ολόκληρη η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, που βρέθηκε στην Πάτρα, στην αίθουσα του Ε&ΕΣ Πατρών και μίλησε, στις 4-4-2016, σε εκδήλωση της ΝΕ Αχαΐας του κόμματος, στην κατάμεστη κόσμου αίθουσα.

Πάνος Ρήγας, στην ομιλία του αναφέρθηκε στην οικονομική και πολιτική κρίση, στο Προσφυγικό ζήτημα, στην Καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής κ.α.  

Ειδικότερα μιλώντας για τη συμφωνία είπε:

«Από τη μεριά μας, θα συνεχίσουμε να λέμε αυτό που από την πρώτη στιγμή της δύσκολης συμφωνίας του περασμένου Ιουλίου ισχυριστήκαμε: Ότι, δηλαδή, δεν θεωρούμε αναγκαία τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, εφόσον μάλιστα εμμένει με αυτό τον προκλητικό τρόπο στις ακραίες θέσεις του».

Αλλά και για την ασταθή κατάσταση στη Μ. Ανατολή, της οποίας δεχόμαστε τις επιπτώσεις, ο Πάνος Ρήγας εκτίμησε, ότι:

«Οι επεμβάσεις και οι πολεμικές συρράξεις για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και τη χάραξη νέων γεωπολιτικών ισορροπιών στη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική ενίσχυσαν την εδραίωση εξτρεμιστικών, φονταμενταλιστικών κινημάτων και τρομοκρατικών οργανώσεων στην ευρύτερη περιοχή. Η υποτίμηση δε της ισχύος και του βαθμού εξάπλωσης των βίαιων αυτών σχεδίων οδήγησε στην τρίτη πτυχή της πολύπλευρης κρίσης, την κρίση ασφαλείας που γενικεύεται».

Αναλυτικότερα ο Π. Ρήγας είπε:

 «Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

Βιώνουμε μια εξαιρετικά κρίσιμη και κομβική περίοδο για την Ελλάδα και την Ευρώπη και για τη μελλοντική πορεία του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος εν γένει. Η πολύμηνη αδυναμία της Ευρώπης να προβάλλει μία απάντηση για το προσφυγικό πρόβλημα, η άρνηση των ηγετών της να παραδεχτούν ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές έχουν δημιουργήσει μία κρίση που τη βιώνουν όλοι οι λαοί της, και η σταθερή άνοδος των αντι-Ευρωπαϊκών δυνάμεων, συνθέτουν μία ζοφερή εικόνα.

Οι Αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο έχουν το ιστορικό χρέος να δώσουν τη μάχη για την κατάκτηση της ηγεμονίας των ιδεών τους. Η ελπίδα πρέπει να νικήσει το φόβο, ο ανθρωπισμός να επικρατήσει του μίσους και η δημοκρατία να κυριαρχήσει απέναντι στον αυταρχισμό, την ακροδεξιά και τους νεοναζί.

Η Ευρώπη βιώνει σήμερα μια τριπλή κρίση:

1. Κρίση οικονομική και κοινωνική. Η ιδεοληπτική εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου παραδείγματος τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει στη διάλυση του κοινωνικού κράτους, την απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων και τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.

2. Κρίση προσφυγική, με τη μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμών μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Τα κύματα απελπισμένων ανθρώπων που εγκαταλείπουν τις εστίες τους όπως όπως και ξενιτεύονται στο άγνωστο δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αποτέλεσμα των παράλογων επιλογών και επεμβάσεων ξένων δυνάμεων σε χώρες και λαούς της Μέσης Ανατολής. Η συνεχιζόμενη κρίση στη Μέση Ανατολή αποτελεί, μεταξύ άλλων, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της χρεοκοπίας της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, που, αντί να αφιερώνεται στο σχεδιασμό και την προώθηση ενός οδικού χάρτη ειρήνευσης στην περιοχή, συνεχίζει την πεπατημένη του μιλιταρισμού και του ιμπεριαλισμού.

Η επιδείνωση της κρίσης αυτής είχε σαν αποτέλεσμα, όπως είναι λογικό, την εξάπλωσή της και στο γειτονικό ευρωπαϊκό έδαφος και μάλιστα με τρόπο ωμό.

Μετά από χρόνια μετάδοσης τρομακτικών και παράλογων εικόνων τυφλής βίας από τη Μέση Ανατολή, τους τελευταίους μήνες βιώνουμε σοκαριστικές στιγμές και στην Ευρώπη. Τα τρομοκρατικά χτυπήματα του ISIS σε Παρίσι και Βρυξέλλες σκόρπισαν αίμα, πόνο και θάνατο. Σκόρπισαν όμως και φόβο, που οδηγεί σε μίσος.

Και προτού αφήσουμε τις καταστάσεις αυτές να γίνουν συνήθειά μας, θα πρέπει ν' αναζητήσουμε απαντήσεις στο βασικό ερώτημα: Τι είναι αυτό που οδηγεί νέους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης, να ακολουθούν τον ισλαμοφασιμό και να επιστρέφουν στις χώρες τους, στις πόλεις τους ως μακελάρηδες;

Οι επεμβάσεις και οι πολεμικές συρράξεις για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών και τη χάραξη νέων γεωπολιτικών ισορροπιών στη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική ενίσχυσαν την εδραίωση εξτρεμιστικών, φονταμενταλιστικών κινημάτων και τρομοκρατικών οργανώσεων στην ευρύτερη περιοχή. Η υποτίμηση δε της ισχύος και του βαθμού εξάπλωσης των βίαιων αυτών σχεδίων οδήγησε στην τρίτη πτυχή της πολύπλευρης κρίσης, την κρίση ασφαλείας που γενικεύεται.

Το Ισλαμικό Κράτος και οι σύμμαχοί του, εκτός από τις συμβατικές συρράξεις στη Συρία, το Ιράκ και τη Λιβύη και άλλες χώρες της περιοχής, απαντούν στους αντιπάλους τους με τρομοκρατικά χτυπήματα εναντίον αμάχων σε πρωτεύουσες και μητροπόλεις, όπως οι πρόσφατες φρικιαστικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες, ενισχύοντας έτσι την ισλαμοφοβία στην Ευρώπη και προσφέροντας το τέλειο άλλοθι για την εδραίωση των μηχανισμών επιτήρησης και καταστολής, που συντελείται στο όνομα της ασφάλειας.

Η μέχρι σήμερα διαχείριση των κρίσεων αυτών από το ευρωπαϊκό πολιτικό κατεστημένο, επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους μας για την προοπτική της ενωμένης Ευρώπης.

Η πολιτική πλειοψηφία και ηγεσία της ΕΕ φέρει ακέραια την ευθύνη για την απουσία μιας γνήσιας, προοδευτικής ευρωπαϊκής πολιτικής αλληλεγγύης και συνευθύνης, έχοντας επιτρέψει σε μια σειρά από ακραία συντηρητικές κυβερνήσεις, και εθνικιστικές δυνάμεις να καταπατούν κάθε έννοια διεθνών συνθηκών και ευρωπαϊκών συμφωνιών. Οι ίδιες κυβερνήσεις πρωταγωνίστησαν το προηγούμενο διάστημα στην άνευ προηγουμένου επίθεση προς την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό  για δήθεν «μη τήρηση» των συμφωνηθέντων για τα δημοσιονομικά.

Έχουμε, ασφαλώς, επίγνωση, τόσο των συσχετισμών δυνάμεων στο πλαίσιο της Ε.Ε., όσο και των πολλαπλών πιέσεων που δέχεται η χώρα μας και η κυβέρνηση, ως προς τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης.

Το αποτύπωμα αυτών των δυσμενών συσχετισμών δύναμης είναι, άλλωστε, ευκρινές στην πρόσφατη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας της οποίας η εφαρμογή συναντά δυσκολίες λόγω της άρνησης κρατών μελών της Ε.Ε. να αναλάβουν το μέρος της ευθύνης που τους αναλογεί στην μετεγκατάσταση προσφύγων.

Δεν τρέφουμε αυταπάτες. Υπογράψαμε μια πρόταση που θα την στηρίξουμε  δεδομένων των συνθηκών. Για πρώτη φορά δημιουργείται ένα νόμιμος δρόμος για τους πρόσφυγες. Μικρός, έστω, αλλά πάντως νόμιμος δρόμος για να έρθουν στην Ευρώπη.

Η συμφωνία τηρεί τις διεθνείς διαδικασίες, προσπαθεί να είναι σύμφωνη με τις διεθνείς διαδικασίες και τη Συνθήκη της Γενεύης, βελτιώνει τις συνθήκες για τους πρόσφυγες στις χώρες πρώτη υποδοχής και τέλος χτυπά τους διακινητές. Δεν τους διαλύει – αυτό ποτέ δεν μπορεί να γίνει – αλλά τους χτυπάει.

Κομβικό ζήτημα για εμάς παραμένει η δυνατότητα μιας ενιαίας αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης και της οργανωμένης επανεγκατάστασης προσφύγων από την Τουρκία και παράλληλα η μετεγκατάσταση τους από την Ελλάδα σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Προκειμένου να γίνει αυτό κατορθωτό χρειάζεται να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δικαιώματα των προσφύγων όπως αυτά προβλέπονται από τις διεθνείς συμβάσεις τη συνθήκη της Γενεύης και το προσφυγικό δίκαιο.

Σήμερα είναι η πρώτη ημέρα της εφαρμογής επανεισδοχών στην Τουρκία. Είναι σημαντικό να αρχίσει να εφαρμόζεται στην πράξη η Συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας και είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι η μεταφορά στην Τουρκία δεν αφορά όσους βρίσκονται σε διαδικασία ασύλου ούτε όσους έφτασαν στην Ελλάδα πριν από την έναρξη ισχύος της Συμφωνίας, στις 20 Μαρτίου.

Στον ΣΥΡΙΖΑ θα παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της εφαρμογής της διαδικασίας και θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε το ευρωπαϊκό κεκτημένο και να ερχόμαστε σε πλήρη αντίθεση με την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη λογική της Ευρώπης-φρούριο. Γιατί, ήδη, ένα συμπέρασμα είναι βέβαιο: η Ευρώπη δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι.

Είναι πλέον επείγον να αλλάξει ρότα και να ακολουθήσει διαφορετική κατεύθυνση.

Δεν είναι δυνατόν στην ευρωπαϊκή οικογένεια να παραμένουν ανοικτά τα σύνορα στη λιτότητα, αλλά κλειστά στους ανθρώπους, που κατατρεγμένοι από τον πόλεμο ψάχνουν να βρουν ελπίδα και ένα αύριο μακριά από βομβαρδισμένα ερείπια. Η αντίφαση αυτή απειλεί τον πυρήνα της συνοχής της Ευρώπης και οι κυρίαρχες πολιτικές δυστυχώς την ενισχύουν και την αναπαράγουν.

Η Ευρώπη ή θα επανιδρυθεί στη βάση των ιδρυτικών αρχών της – των αρχών του ανθρωπισμού, της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της συνοχής, αλλά και της πολιτικής ισοτιμίας των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης- ή δεν θα προχωρήσει για πολύ ενωμένη.

Ή, με κοινές πολιτικές δημοσιονομικής αλληλεγγύης και αναδιανομής, αλλά και με πολιτικές που εμπεδώνουν την κοινωνική Ευρώπη, θα άρουμε τις πολλαπλές εσωτερικές, ταξικές και πολιτικές διαιρέσεις της, ή θα συνεργήσουμε στον εκφυλισμό της ως συλλογικού εγχειρήματος, σε βάρος των λαών της και προς όφελος δυστυχώς των δυνάμεων της εθνικιστικής αναδίπλωσης.

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

Η οικονομική και κοινωνική κρίση των τελευταίων χρόνων, η πρώτη πτυχή της κρίσης που ανέφερα προηγουμένως, δημιούργησε γόνιμο έδαφος για την ηγεμονία των οικονομικά πιο συντηρητικών δυνάμεων, επιβάλλοντας μια οικονομική πολιτική που λεηλάτησε τις χώρες του Νότου, μη διστάζοντας μάλιστα να διακινδυνεύσουν ακόμα και τις εσωτερικές ισορροπίες της Ε.Ε. με την απειλή του Grexit.

Πολλοί κάνουν ότι δεν βλέπουν αυτήν την κατάσταση. Και επιμένουν ότι εχθρός της Ελλάδας και της Ευρώπης είναι η Αριστερά. Ας αναλογιστούν που μπορεί να οδηγήσει μια τέτοια ρητορική τις κοινωνίες μας και ας αναλογιστούν, όταν χρησιμοποιούν αλόγιστα μία εύκολη και διχαστική ρητορική, αν είναι η Αριστερά το πρόβλημα ή η λύση. Ή, μάλλον, ας αναρωτηθούν αν πρέπει ή όχι να αναζητηθούν οι συναινέσεις με την Αριστερά για ένα σύνολο θεμελιωδών ζητημάτων της κοινωνίας μας.

Γνωρίζουμε στον ΣΥΡΙΖΑ καλά, ότι ούτε οι μάχες έχουν κριθεί, ούτε οι επιθέσεις εναντίον μας θα τελειώσουν. Ξέρουμε ότι απέναντί μας βρίσκουμε και θα βρίσκουμε τις δυνάμεις που θέλουν την αποτυχία αυτής της κυβέρνησης, και μαζί της την αποτυχία του πολιτικού σχεδίου για τον ριζικό μετασχηματισμό της Ελλάδας και την αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας. Δεν σκοπεύουμε να σταματήσουμε να δίνουμε μάχες για την υπεράσπιση των αδυνάτων και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής της χώρας, στα πλαίσια μιας συμφωνίας δύσκολης, που όμως έχει προοπτική διεξόδου, δίνει δυνατότητες άσκησης πολιτικής που θα αμβλύνει τις συνέπειες.

Αυτή τη συμφωνία έχουμε ήδη δεσμευτεί ότι θα την τηρήσουμε. Ταυτόχρονα όμως, έχουμε ξεκαθαρίσει σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να υποκύψουμε σε απαιτήσεις εκτός αυτής, πόσο μάλλον όταν αυτές είναι εξωφρενικές όπως διατυπώνονται από τον κύριο Τόμσεν, εκπρόσωπο του ΔΝΤ. Προκαλούν λοιπόν πολιτική οργή τα όσα αποκαλύφθηκαν προχθές σχετικά με τα σχέδια του Ταμείου για πρόκληση πιστωτικού γεγονότος στην Ελλάδα και γενικής πολιτικής αποσταθεροποίησης στην Ευρώπη. Τηρούμε τα συμφωνηθέντα και δεν πρόκειται να αφήσουμε κανένα να παίξει με τη χώρα και την κοινωνία για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους.

Αλγεινή δε εντύπωση προκαλεί, δυστυχώς, η στάση του αρχηγού της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος λίγες ώρες μετά τον αρχικό αιφνιδιασμό για την αποκάλυψη των σχεδίων του Ταμείου, αποφάσισε να ακολουθήσει την πάγια και εν πολλοίς αναμενόμενη τακτική του, τη στήριξη δηλαδή του ΔΝΤ ενάντια στο όφελος της χώρας του.

Από τη μεριά μας, θα συνεχίσουμε να λέμε αυτό που από την πρώτη στιγμή της δύσκολης συμφωνίας του περασμένου Ιουλίου ισχυριστήκαμε: Ότι, δηλαδή, δεν θεωρούμε αναγκαία τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, εφόσον μάλιστα εμμένει με αυτό τον προκλητικό τρόπο στις ακραίες θέσεις του. Σε κάθε περίπτωση, η όλη συζήτηση δεν θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει την προτεραιότητά μας, που δεν είναι άλλη από την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας μέχρι το τέλος Απριλίου. Διαφαίνεται ήδη πως έχει υπάρξει συμφωνία με τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς για το πακέτο των μέτρων και αυτό που πρέπει να γίνει τώρα είναι επισημοποίηση της επιτυχούς αξιολόγησης από τα αρμόδια όργανα.

Δεν παραγνωρίζουμε προφανώς ότι σε αυτό το πακέτο υπάρχουν δύσκολα μέτρα, αλλά αν θέλουμε την ανακούφιση όσων έχουν υποφέρει όλα αυτά τα χρόνια, αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την τήρηση της συμφωνίας. Άλλωστε, ορισμένα από αυτά τα μέτρα μπορεί να μη χρειαστούν καν, φέτος για παράδειγμα πήγαμε καλύτερα στα έσοδα. Η ελληνική οικονομία τα πήγε καλύτερα το 2015. Εκτιμάται ότι θα έχουμε επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης από το β’ εξάμηνο του 2016.  

Προτεραιότητά μας μετά την αξιολόγηση είναι η ελάφρυνση του χρέους, η συζήτηση για την οποία αναμένεται πλέον πολύ σύντομα. Ταυτόχρονα, μέσα σε πάρα πολύ αντίξοες συνθήκες, συνεχίζουμε την προσπάθεια για την εφαρμογή του σχεδίου μας, για την ανόρθωση της κοινωνίας, τη θεσμική αναδιοργάνωση του κράτους και του πολιτικού συστήματος και την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους σε νέες βάσεις.

Έχουμε λάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις απέναντι στα κοινωνικά στρώματα που μας στήριξαν και που στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουμε να εκπροσωπήσουμε. Και είναι οι νομοθετικές και οι πολιτικές παρεμβάσεις που σε μεγάλο βαθμό προσδιορίζουν  και θα κρίνουν εντέλει το κοινωνικό και ταξικό πρόσημο της πολιτικής μας. Αυτή η όψη του στρατηγικού μας σχεδίου θα είναι και η Λυδία Λίθος της κυβέρνησής μας. Εκεί θα κριθούμε ως κυβέρνηση, γι` αυτό δεν την υποτιμάμε, δεν την ξεχνάμε και δεν την αναβάλουμε.

Η Κυβέρνηση προχωράει σε νομοθετικές ρυθμίσεις σε συνθήκες ακραίας κρίσης, σε μία κοινωνία που έχει απολέσει την έννοια της κανονικότητας. Δεν υπάρχει, όμως, άλλος τρόπος: όλοι μας, οι πολίτες, η κοινωνία, και τα πολιτικά κόμματα θα πορευθούμε μέσα από αυτές τις ιστορικά πρωτόγνωρες συνθήκες, με μοναδικό κριτήριο να επαναφέρουμε τη χώρα σε μία κανονικότητα. Μέσα σε αυτές τις ασφυκτικές συνθήκες, οι επιπτώσεις των οποίων δεν έχουν ακόμη πλήρως συνειδητοποιηθεί, η Κυβέρνηση επιδιώκει να προχωρήσει σε διάφορες ρυθμίσεις που θα ανακουφίσουν τα φτωχά στρώματα και να αφήσει το αξιακό της αποτύπωμα.

Έχουν ήδη πραγματοποιηθεί ή έχουν δρομολογηθεί τους τελευταίους μήνες παρεμβάσεις σε κομβικές πτυχές της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, πρωτοβουλίες που πιθανόν να ξεχνιούνται γρήγορα σε επίπεδο δημοσιότητας εντούτοις είναι υπαρκτές και οι συνέπειες της εφαρμογής τους προσφέρουν λύσεις. Ενδεικτικά μπορώ να αναφέρω τι έχει ήδη γίνει από την κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά:

• Ο νόμος για τις 100 δόσεις, που έχει δημιουργήσει συνθήκες ανακούφισης, ελάφρυνσης ενός αβάσταχτου βάρους για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
• Το πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, το οποίο παρατείνεται και επεκτείνεται μέσα στο 2016.
• Η προστασία της λαϊκής κατοικίας από τους πλειστηριασμούς.
• Η διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του ΑΔΜΗΕ. Η διατήρηση των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας σε δημόσιο έλεγχο.
• Η δημιουργία δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας με την αξιοποίηση αντίστοιχων προγραμμάτων, που οδηγεί σε μια σχετική, μεν, αλλά ελπιδοφόρα μείωση της απαράδεκτα υψηλής ανεργίας.
• Το δωρεάν δεκατιανό στα σχολεία. Αρχικά, σε περίπου 11.000 μαθητές και μαθήτριες 64 δημοτικών σχολείων και νηπιαγωγείων, πιλοτικά στην Αθήνα. Στόχος για τη σχολική χρονιά 2016-2017 είναι η επέκταση και διεύρυνση της Δράσης με την ένταξη συνολικά 200.000 μαθητών, από τους περίπου 600.000 που φοιτούν στη χώρα. Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα των γευμάτων, που βασίζεται στις αρχές τις μεσογειακής διατροφής και παράγεται με εποχικά προϊόντα, αλλά και η αξιολόγηση του προγράμματος γίνεται από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο.
• Με τον προϋπολογισμό του 2016 αυξάνεται, για πρώτη φορά από το 2008, το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων κατά 350 εκατομμύρια, που ανέρχεται στα 6,75 δις ευρώ.
• Αναδιανομή πόρων για τη στήριξη των οικονομικά αδύνατων, αλλά και τη στήριξη  των κοινωνικών πολιτικών, με την ενίσχυση του προϋπολογισμού για την Υγεία και την αύξηση των πιστώσεων για τα νοσοκομεία, κατά 300 εκατομμύρια ευρώ.
• Ο νόμος-τομή για τη ριζική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης που ψηφίστηκε πρόσφατα και προβλέπει νέο σύστημα αξιολόγησης, νέο σύστημα επιλογής προϊσταμένων και νέο πλαίσιο για την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων, δίνοντας ένα τέλος στην κομματοκρατία που για χρόνια βασάνισε τον Δημόσιο τομέα.
• Η δωρέαν νοσοκομειακή περίθαλψη όλων των πολιτών, ασφαλισμένων και ανασφάλιστων, με την ύπαρξη μόνο ΑΜΚΑ.
• Η ρύθμιση επιτέλους του άναρχου τηλεοπτικού τοπίου με τη ψήφιση του νόμου για τις άδειες των καναλιών.
• Παρά το όργιο παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, μείωση του κόστους των μετακλητών υπαλλήλων της κυβέρνησης. Το 2014 το κόστος στο Δημόσιο από τους μετακλητούς υπαλλήλους επί κυβερνήσεως Σαμαρά ήταν 15.196.000 ευρώ. Τώρα είναι 10.850.000 ευρώ. Μείωση ετήσιου κόστους κατά 28,6%.

Ακόμη, για το άμεσο προσεχές μέλλον προγραμματίζονται:

Ø  Ο νέος αναπτυξιακός νόμος που θα επιδοτεί κατά προτεραιότητα την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με αιχμή στην καινοτομία.

Ø  Σειρά νομοσχεδίων για την έρευνα και την τεχνολογία, με τα οποία προωθείται ο εκδημοκρατισμός της λειτουργίας των Ερευνητικών Κέντρων και ευνοείται η συμμετοχή των νέων επιστημόνων και ερευνητών, αναβαθμίζονται οι εργασιακές συνθήκες με την εδραίωση συνθηκών αξιοκρατίας και διαφάνειας και συνολικά στηρίζεται η ερευνητική παραγωγή με θωράκιση του ερευνητικού ιστού και έμπρακτη εμπιστοσύνη στο εξαίρετο ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας. Φιλοδοξία μας είναι να τεθούν επιτέλους οι προϋποθέσεις για την ανάσχεση και την αντιστροφή της δραματικής τάσης «διαρροής» επιστημόνων και ερευνητών προς το εξωτερικό, την οποία τροφοδότησαν οι υφεσιακές πολιτικές των προηγούμενων χρόνων.

Καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής:

Δεν πρόκειται απλά για ένα κομματικό στόχο, για μια υπόσχεση μόνο που έχουμε δώσει στην κομματική μας βάση. Η κάθαρση πρέπει να είναι εθνικός στόχος, με ορίζοντα προφανώς το παρόν, αλλά και το μέλλον και με μια διαδικασία η οποία θα βαθαίνει τη δημοκρατία μας στο περιεχόμενο της και στη θεσμική της ολοκλήρωση. Η πάταξη της διαπλοκής θα προσφέρει την ευκαιρία στην οικονομία μας να απαλλαγεί από τα βαρίδια τα οποία, μεταξύ άλλων παθογενειών, την οδήγησαν πριν από έξι χρόνια ουσιαστικά σε χρεοκοπία και τα οποία αποτελούν σημαντικό ανασχετικό παράγοντα για να βγει η χώρα στην ανάπτυξη, αφήνοντας πίσω την ύφεση.

Θα βρούμε απέναντι τις πολιτικές δυνάμεις του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και τις δυνάμεις του ελληνικού χρεοκοπημένου πολιτικού οικονομικού συστήματος εξουσίας, τις δυνάμεις της διαφθοράς και των πελατειακών σχέσεων.

Όλοι αυτοί συγκροτούν ένα ισχυρό παράκεντρο εξουσίας και είναι υπεύθυνοι για τη διάρρηξη των σχέσεων εμπιστοσύνης των πολιτών με την Δικαιοσύνη αλλά και με το πολιτικό σύστημα. Αυτήν την σχέση εμπιστοσύνης έχουμε σκοπό και σχέδιο να αποκαταστήσουμε.

Θα είμαστε αμείλικτοι με οτιδήποτε υπονομεύει την δημοκρατική λειτουργία των θεσμών, και την χειραγώγηση των λαϊκών στρωμάτων από μεγαλοεπιχειρηματίες που θεωρούν αναφαίρετο δικαίωμα τους να κάνουν ότι θέλουν, να χρωστάν όσα θέλουν και να εκβιάζουν όποιον θέλουν».