Ενώ με τον ένα ή τον άλλο
τρόπο οι δρόμοι της Ευρώπης οδηγούν στην χώρα μας
Το Ευρωβαρόμετρο, η Ελλάδα, η οικονομική κρίση, οι μετανάστες, η κρίση στην
Ελλάδα, το ελληνικό χρέος, είναι τα ερωτήματα που απασχολούν την ιταλική κοινή
γνώμη και ο αρθρογράφος της repubblica αναφέρει, πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο,
όλοι δρόμοι της Ευρώπης οδηγούν στην Ελλάδα.
Του MAURIZIO RICCI
Όλοι οι δρόμοι της Ευρώπης οδηγούν όλο
και περισσότερο στη μετάβαση προς την Ελλάδα. Είδαμε αυτό, όταν
ήρθε η κρίση του ευρώ. Στη
συνέχεια, η μεταναστευτική κρίση. Και
θα έρθει, όταν εκ νέου υλοποιηθεί η κρίση του ευρώ που είναι πίσω από τα
παρασκήνια. Είναι
θέμα εβδομάδων, το πολύ, έως τον Ιούνιο. Ήταν
η επιβεβαίωση με την υποκλοπή των συνομιλιών μεταξύ εκπροσώπων του ΔΝΤ στην
τρόικα για την επίβλεψη της διάσωσης της Ελλάδα. Όμως
αυτές οι συνομιλίες θα πρέπει να τοποθετηθούν στο σωστό πλαίσιο, διαφορετικά,
στην κωμωδία των λαθών που ανέκαθεν συνόδευε τις αντιξοότητες της Αθήνας, δεν
μπορείτε να κρίνετε που είναι οι καλοί και που οι κακοί, μεταξύ της κυβέρνησης,
του Βερολίνου, του ΔΝΤ και του Αλ. Τσίπρα. Το
οποίο δεν είναι αυτό που θα έβλεπε κανείς με την πρώτη ματιά.
Η συμφωνία του Ιουλίου 2015, προβλέπει ότι στην Ελλάδα οι αφίξεις το 2018 θα παρουσιάσουν τον κύριο λογαριασμό με πλεόνασμα 3,5 τοις εκατό του ΑΕΠ. Σύμφωνα με την Επιτροπή, μπορεί να το κάνει, με τα μέτρα που λαμβάνονται και τις υποσχέσεις που δίνονται. Έτσι η εξοικονόμηση χρημάτων μπορεί να εκταμιευθεί. Και «τι θέλει ο Α.Τσίπρας ο οποίος, επίσης, μπορεί προχωρήσει λίγο περισσότερο». Και το Βερολίνο, που επιβλέπει, επιβράβευσε την αρχή: ίσες μεταρρυθμίσεις σωτηρίας. Για να χαλάσει το πάρτι, όμως, έρχεται το ΔΝΤ, οι υπολογισμοί του οποίου είναι διαφορετικοί από εκείνους της Επιτροπής. Και ακόμη αναλύονται.
Η τελευταία Economic Outlook που προέρχεται από την Ουάσιγκτον περιλαμβάνει ένα κεφάλαιο στο οποίο λέγεται ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι ωραίες, αλλά λειτουργούν μόνο μεσοπρόθεσμα. Και, εν ολίγοις, θα έχουν αποτελέσματα
μόνο σε μια επέκταση οικονομικού πλαισίου, ακόμα καλύτερα αν τροφοδοτείται από μια δημοσιονομική ώθηση. Από τη σκοπιά του το Βερολίνο, το οποίο ζήτησε την εμπλοκή του ΔΝΤ στην ελληνική υπόθεση, για να έχει ένα σύμμαχο στο πρόσωπο της λιτότητας, θεωρεί πως πρόκειται για μια αυθεντική προδοσία. Και στην Ελλάδα είναι η πρώτη φορά που η προδοσία τίθεται σε ισχύ. Κι αυτό επειδή το ΔΝΤ δεν πιστεύει καθόλου, λόγω των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να διεξαχθούν σε πλήρη ύφεση, με τους λογαριασμούς της Επιτροπής.
Η συμφωνία του Ιουλίου 2015, προβλέπει ότι στην Ελλάδα οι αφίξεις το 2018 θα παρουσιάσουν τον κύριο λογαριασμό με πλεόνασμα 3,5 τοις εκατό του ΑΕΠ. Σύμφωνα με την Επιτροπή, μπορεί να το κάνει, με τα μέτρα που λαμβάνονται και τις υποσχέσεις που δίνονται. Έτσι η εξοικονόμηση χρημάτων μπορεί να εκταμιευθεί. Και «τι θέλει ο Α.Τσίπρας ο οποίος, επίσης, μπορεί προχωρήσει λίγο περισσότερο». Και το Βερολίνο, που επιβλέπει, επιβράβευσε την αρχή: ίσες μεταρρυθμίσεις σωτηρίας. Για να χαλάσει το πάρτι, όμως, έρχεται το ΔΝΤ, οι υπολογισμοί του οποίου είναι διαφορετικοί από εκείνους της Επιτροπής. Και ακόμη αναλύονται.
Η τελευταία Economic Outlook που προέρχεται από την Ουάσιγκτον περιλαμβάνει ένα κεφάλαιο στο οποίο λέγεται ότι οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις είναι ωραίες, αλλά λειτουργούν μόνο μεσοπρόθεσμα. Και, εν ολίγοις, θα έχουν αποτελέσματα
μόνο σε μια επέκταση οικονομικού πλαισίου, ακόμα καλύτερα αν τροφοδοτείται από μια δημοσιονομική ώθηση. Από τη σκοπιά του το Βερολίνο, το οποίο ζήτησε την εμπλοκή του ΔΝΤ στην ελληνική υπόθεση, για να έχει ένα σύμμαχο στο πρόσωπο της λιτότητας, θεωρεί πως πρόκειται για μια αυθεντική προδοσία. Και στην Ελλάδα είναι η πρώτη φορά που η προδοσία τίθεται σε ισχύ. Κι αυτό επειδή το ΔΝΤ δεν πιστεύει καθόλου, λόγω των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να διεξαχθούν σε πλήρη ύφεση, με τους λογαριασμούς της Επιτροπής.
Το ΑΕΠ πέφτει. Στο
τέλος του 2015, οι βιομηχανικές πωλήσεις μειώθηκαν κατά 13,5 τοις εκατό. Η
κατανάλωση μειώθηκε σχεδόν κατά 4 τοις εκατό, η ανεργία έχει αυξηθεί περισσότερο
από 24 τοις εκατό. Καμία
χώρα, πόσο μάλλον Ελλάδα σήμερα, δεν μπορεί
να πιστέψει, σε αυτή την κατάσταση, δηλαδή να πετύχει ένα δημοσιονομικό
πλεόνασμα του 3,5 τοις εκατό.
Και τι έγινε; Και τότε, σύμφωνα με το ΔΝΤ, ή θα μαλακώσει τις μεταρρυθμίσεις, επιτρέποντας στην οικονομία να ανακάμψει και να μειωθεί το βάρος του χρέους. Ή θα μειώσει δραστικά το χρέος, εξαλείφοντας ένα βαρύ φορτίο προσαρμογής, όπως αυτό που προβλέπεται. Και «τι ο Τσίπρας ζήτησε από την κυβέρνηση πριν από ένα χρόνο. Επειδή τώρα η Αθήνα δεν θα ακολουθήσει τη μόδα του ΔΝΤ; Επειδή ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι πεπεισμένος ότι το Βερολίνο δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε αυτές τις δύο επιλογές, και φοβάται ότι με αυτό το μπλοκ τα χρήματα που η ΕΕ θα πρέπει να πληρώσει τον Ιούνιο δεν θα πληρωθούν. Αλλά, χωρίς τη μία ή την άλλη επιλογή, το ΔΝΤ θα πρέπει να αναβάλλει, πεπεισμένο - όπως οι περισσότεροι οικονομολόγοι - ότι αν δεν μειωθούν οι περικοπές ή το χρέος του προϋπολογισμού, η εξοικονόμηση του Ιουνίου θα αποτύχει και το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει. Ωστόσο, χωρίς το ΔΝΤ, το Βερολίνο είναι έτοιμο να εμποδίσει ακόμη και την τρέχουσα οικονομική πραγματικότητα.
Και «ο φαύλος κύκλος σπιράλ, στον οποίο απειλεί να βυθίσει την Ελλάδα, είναι παρών. Ο κόμβος είναι η ρητορική με την οποία, στο Βερολίνο, η Μέρκελ και, πάνω απ 'όλα, ο Σόιμπλε έχουν αναδεύει πολιτικούς και κοινή γνώμη ενάντια στις αμαρτίες της περιφέρειας της Ευρώπης. Το αποτέλεσμα είναι ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν μπορεί να δεχθεί να χάσει χρήματα με τη μείωση του ελληνικού χρέους, αλλά ούτε για να μαλακώσουν οι συνταγές λιτότητας, αξίζει να αρνηθεί τον εαυτό του. Η Bundestag boccerebbe είναι το ένα και το άλλο στην υπόθεση. Αλλά δεν μπορεί να κάνει ακόμη και χωρίς το ΔΝΤ, το οποίο επηρεάζει την ομιλία του στη μία ή την άλλη επιλογή. Η Bundestag boccerebbe επίσης φεν θέλει διάσωσης χωρίς το ΔΝΤ, το οποίο πάντα παρουσιάζεται ως εγγυητής της συναλλαγής. Για την Μέρκελ η στροφή σε μία ή άλλη κατεύθυνση είναι, εν ολίγοις, ένα απαγορευτικό σχέδιο εργασίας. Και η ελληνική κρίση απειλεί να εκραγεί και πάλι.
Και τι έγινε; Και τότε, σύμφωνα με το ΔΝΤ, ή θα μαλακώσει τις μεταρρυθμίσεις, επιτρέποντας στην οικονομία να ανακάμψει και να μειωθεί το βάρος του χρέους. Ή θα μειώσει δραστικά το χρέος, εξαλείφοντας ένα βαρύ φορτίο προσαρμογής, όπως αυτό που προβλέπεται. Και «τι ο Τσίπρας ζήτησε από την κυβέρνηση πριν από ένα χρόνο. Επειδή τώρα η Αθήνα δεν θα ακολουθήσει τη μόδα του ΔΝΤ; Επειδή ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι πεπεισμένος ότι το Βερολίνο δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε αυτές τις δύο επιλογές, και φοβάται ότι με αυτό το μπλοκ τα χρήματα που η ΕΕ θα πρέπει να πληρώσει τον Ιούνιο δεν θα πληρωθούν. Αλλά, χωρίς τη μία ή την άλλη επιλογή, το ΔΝΤ θα πρέπει να αναβάλλει, πεπεισμένο - όπως οι περισσότεροι οικονομολόγοι - ότι αν δεν μειωθούν οι περικοπές ή το χρέος του προϋπολογισμού, η εξοικονόμηση του Ιουνίου θα αποτύχει και το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει. Ωστόσο, χωρίς το ΔΝΤ, το Βερολίνο είναι έτοιμο να εμποδίσει ακόμη και την τρέχουσα οικονομική πραγματικότητα.
Και «ο φαύλος κύκλος σπιράλ, στον οποίο απειλεί να βυθίσει την Ελλάδα, είναι παρών. Ο κόμβος είναι η ρητορική με την οποία, στο Βερολίνο, η Μέρκελ και, πάνω απ 'όλα, ο Σόιμπλε έχουν αναδεύει πολιτικούς και κοινή γνώμη ενάντια στις αμαρτίες της περιφέρειας της Ευρώπης. Το αποτέλεσμα είναι ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν μπορεί να δεχθεί να χάσει χρήματα με τη μείωση του ελληνικού χρέους, αλλά ούτε για να μαλακώσουν οι συνταγές λιτότητας, αξίζει να αρνηθεί τον εαυτό του. Η Bundestag boccerebbe είναι το ένα και το άλλο στην υπόθεση. Αλλά δεν μπορεί να κάνει ακόμη και χωρίς το ΔΝΤ, το οποίο επηρεάζει την ομιλία του στη μία ή την άλλη επιλογή. Η Bundestag boccerebbe επίσης φεν θέλει διάσωσης χωρίς το ΔΝΤ, το οποίο πάντα παρουσιάζεται ως εγγυητής της συναλλαγής. Για την Μέρκελ η στροφή σε μία ή άλλη κατεύθυνση είναι, εν ολίγοις, ένα απαγορευτικό σχέδιο εργασίας. Και η ελληνική κρίση απειλεί να εκραγεί και πάλι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου