| Φωτογραφία αρχείου. |
Πολλή πλάκα, πολύς σαρκασμός, πολλή
σάτιρα, πολύς χαβαλές ξέσπασε με την αναγγελία της καθόδου του Σταύρου
Θεοδωράκη στην πολιτική. Λίγο το εφετζίδικο του πράγματος -το
Ποτάμι!!!-, λίγο το τηλεοπτικό βιογραφικό του δράστη, λίγο η
εκσυγχρονιστική του κοψιά, ώθησαν πολλούς να αντιμετωπίσουν την
πρωτοβουλία με όρους ιλαρότητας. Σε στιλ ο κόσμος καίγεται κι ο Σταύρος
χτενίζεται.
Το πρώτο λοιπόν καθήκον που "η ζωή" βάζει μπροστά στον νεόκοπο πολιτικό είναι να πείσει όχι να τον ψηφίσουν, αλλά να τον πάρουν στα σοβαρά. Να καταλάβουν ότι είναι έτοιμος όχι για άλλη μια εκπομπή, αλλά για προτάσεις, για δράση, για πρωτοβουλίες και -γιατί όχι;- για θυσίες εν ονόματι όσων προτίθεται να αντιπροσωπεύσει. Διότι διαφορετικά, και μόνο με το μισό χαμόγελο της τηλεοπτικής περσόνας δεν πρόκειται φυσικά να πάει μακριά.
Το πρώτο λοιπόν καθήκον που "η ζωή" βάζει μπροστά στον νεόκοπο πολιτικό είναι να πείσει όχι να τον ψηφίσουν, αλλά να τον πάρουν στα σοβαρά. Να καταλάβουν ότι είναι έτοιμος όχι για άλλη μια εκπομπή, αλλά για προτάσεις, για δράση, για πρωτοβουλίες και -γιατί όχι;- για θυσίες εν ονόματι όσων προτίθεται να αντιπροσωπεύσει. Διότι διαφορετικά, και μόνο με το μισό χαμόγελο της τηλεοπτικής περσόνας δεν πρόκειται φυσικά να πάει μακριά.








