Κατηγόρησε ευθέως Δημαρά και Πελετίδη, ιδίως τον δεύτερο που κρατούσε κλειδωμένη επί τρία χρόνια στο συρτάρι μελέτη του Υπουργείου για αποκατάστασης των μνημείων
Η αίθουσα του Εμπορικού Συλλόγου Πατρών ήταν κατάμεστη κόσμου πολύ ενωρίτερα από την καθορισμένη ώρα έναρξης της εκδήλωσης παρουσίασης του νέου βιβλίου του Νίκου Τζανάκου για τα «Σιντριβάνια των Φιλιατρών» των εκδόσεων ΔΟΝΤΙ, ίσως γιαυτό και ξεκίνησε άμεσα με χαιρετισμό από τον πρώτον ομιλητή τον πρόεδρο του ΕΕΣ Πατρών, που αναφέρθηκε στην αξία του νερού και στην γνωριμία του με τον συγγραφέα.
Ακολούθησε η Ολυμπία Λόη, πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Αχαΐας, που μίλησε για την σημασία στην τεχνική των σιντριβανιών κια στην σημασία του νερού στην ζωή μας.
Κι έπειτα τον λόγο έλαβε ο Ιωάννης Μόσχος, αρχαιολόγος-επιμελητής Αρχαιολογικού Μουσείου Πατρών, ο οποίος σε μία μακροσκελέστατη ομιλία του μίλησε γι τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό των σιντριβανιών.
Ενώ η Πηνελόπη Ν. Λαμπούση, φιλόλογος, ιστορικός τέχνης, ΜSc στην ειδική αγωγή και εκπαίδευση, πρόεδρος Παμμεσσσηνιακού Συνδέσμου Πατρών «Ο Παπαφλέσσας» έκλεισε τον κύκλο των ομιλητών με αναφορά στο υγρά στοιχείο.
Και ακολούθησε ο Νίκος Τζανάκος, που αν και συγγραφέας του βιβλίου συνειδητά προτίμησε να αναφερθεί στα ζητήματα πολιτισμού που προκύπτουν για την πόλη των Πατρέων, όταν αποδέχονται αδιαμαρτύρητα να ρυπαίνονται τα ύδατα των σιντριβανιών της πόλης και να ομοιάζουν βούρκος ανυπόφορος, ενώ στηλίτευσε κιόλας το σύνολο των δημοτικών αρχών της Πάτρας, που αδιαφόρησαν ακόμη κι όταν τα μνημεία, πλ. Γεωργίου, κατασκευής του 1875 υπέκυπταν στην φθορά του χρόνου, με τις βάσεις τους έτοιμες να υποχωρήσουν με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει.
Κατηγόρησε ευθέως τις δημοτικές αρχές Δημαρά και Πελετίδη, ιδίως του δεύτερου που κρατούσε κλειδωμένη επί τρία χρόνια στο συρτάρι μελέτη του Υπουργείου Πολιτισμού αποκατάστασης των μνημείων.
Επίσης τόνισε πως αυτό δεν είναι πρόβλημα του Δήμου, αλλά των πολιτών που το ανέχονται, όπως και το γεγονός πως πλέον οι πολιτικές διαφορές λαβαίνουν προσωπικό χαρακτήρα και ακολουθεί η διαπόμπευση αυτού που επισημαίνει τα λανθασμένα.
Νωρίτερα απηύθυνε εύσημα σε δημοτικές προσωπικότητες με τις οποίες έχει κατά καιρούς έρθει σε αντιπαράθεση, αλλά έρχονται να ακούσουν τον λόγο του συγγραφέα, διαχωρίζοντας την πολιτική αντιδικία από την καθημερινότητα.
Δήλωσε δε, από του βήματος του ομιλητή την ευχαρίστησή του που ανάμεσα στους ακροατές υπήρξαν και άτομα με τα οποία έχει συγκρουστεί πολιτικά στο παρελθόν. Κι αυτό -τόνισε- αποτελεί μέγα σημείο πολιτισμού!
Παρών στην εκδήλωση έδωσαν προσωπικότητες του πολιτικού, αυτοδιοικητικού και κοινωνικού χώρου, όπως ο βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρ. Παναγιωτόπουλος, ο πρ. περιφερειάρχης Απόστολος Κατσιφάρας, ο πρώην Δήμαρχος Πατρέων κ. Φλωράτος κ.α.
Ο Παναγιώτης Γιαλένιος για την απουσία του
Ο Panagiotis Gialenios γράφει σχετικά για το πόνημα του Νίκου Τζανάκου: ·
«Λόγοι πέραν της θέλησης και του προγραμματισμού μου δεν μου επέτρεψαν να είμαι στην χθεσινή παρουσίαση του νέου βιβλίου του φίλου Νίκου Τζανάκου. Αυτό όμως δεν μειώνει τη χαρά και την εκτίμησή μου για μια ακόμη κατάθεση οράματος, μνήμης και εξαντλητικής έρευνας.
Ο Νίκος έχει μια σπάνια ικανότητα: να παίρνει κάτι που μοιάζει μικρό, τοπικό ή επιφανειακό και να το αναγάγει στη μεγάλη εικόνα. Στο νέο του βιβλίο, τα σιντριβάνια δεν είναι απλώς στολίδια μιας πλατείας. Γίνονται σημεία σύνδεσης: ενώνουν τα Φιλιατρά με την Πάτρα, την Αθήνα με τις πέντε ηπείρους, τη σταφίδα με την αστική πρόοδο, τον μύθο με την τέχνη της χύτευσης, το χθες με το σήμερα.
Την ουσιαστική αποτίμηση του βιβλίου την κρατώ για μετά την ανάγνωσή του. Όμως το δίλημμα που θέτει, «Φιλότης ή Νείκος;», είναι ήδη αρκετό για σκέψη. Στον Εμπεδοκλή, η Φιλότης είναι η δύναμη που ενώνει, το Νείκος εκείνη που διασπά και φθείρει.
Και μια πόλη πάντα διαλέγει.
Οι φωτογραφίες της εκδήλωσης δείχνουν ότι ο Τζανάκος συγκεντρώνει ανθρώπους από πολλές πλευρές, πέρα από συμφωνίες και διαφωνίες. Ίσως γιατί, όσο οξύς είναι στην υπεράσπιση των επιχειρημάτων του, άλλο τόσο ξέρει να αναζητά συνθέσεις με όσους έχουν διάθεση διαλόγου. Κι αυτό, σε μια εποχή εύκολων διαχωρισμών, έχει τη δική του αξία.
Τα οράματα, άλλωστε, έχουν συχνά μοναχικό δρόμο για όσους τα υπηρετούν σθεναρά».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου