 |
|
ΚΑΝΕΤΕ κλικ στον σύνδεσμο: https://www.youtube.com/watch?v=N4zaMgvqJic&t=34s |
Αποφασιστικό χαρακτήρα η αμφισβήτηση της κυρίαρχης πολιτικής, η ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων
Μήνυμα μαζικής και μαχητικής συμπόρευσης με το ΚΚΕ παντού, οργάνωσης του αγώνα για να νικήσει η ζωή, για τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες του λαού και της νεολαίας έστειλε το απόγευμα της Τρίτης η μεγάλη συγκέντρωση της ΤΟ Νοτίων Συνοικιών της ΚΟ Αττικής στην Καλλιθέα, με ομιλητή τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα και θέμα «Ο πόλεμος και τα κέρδη τους ή οι ζωές μας και οι ανάγκες μας».
Πλήθος κόσμου, εργαζόμενοι, νέοι και νέες, μέλη λαϊκών οικογενειών, γέμισαν την πλατεία Δαβάκη η οποία τραντάχτηκε από το επίκαιρο σύνθημα ενάντια και στην επιχειρούμενη καλλιέργεια στάσης αναμονής απέναντι στις εξελίξεις: Μόνο ο λαός σώζει το λαό, με ΚΚΕ πιο δυνατό, βαδίζοντας στον δρόμο της Ανατροπής.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Θοδωρής Χιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και Γραμματέας της ΚΟ Αττικής, καθώς και οι βουλευτές του ΚΚΕ στον Νότιο Τομέα, Σεμίνα Διγενή και Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ.
Μετά την ομιλία ακολουθεί συναυλία - αφιέρωμα στην Μαρία Δημητριάδη, σε ενορχήστρωση του Μανόλη Ανδρουλιδάκη.
Ακολουθεί η ομιλία του Δ. Κουτσούμπα:
«Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,
Απευθυνόμαστε στους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία και τις γυναίκες των λαϊκών συνοικιών της Καλλιθέας και ολόκληρου του Νότιου Τομέα. Σας καλούμε κι από εδώ απόψε σε συστράτευση, οργάνωση και αγώνα, σε μαχητική συμπόρευση με το ΚΚΕ. Για τις ζωές μας, για τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες μας, για ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας, για την πατρίδα μας. Αυτή είναι η απόφαση ευθύνης, που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών. Δεν υπάρχει περιθώριο για αδράνεια, για στάση αναμονής, για άλλα χαμένα χρόνια.
Τώρα, που τα αξεπέραστα αδιέξοδα του συστήματος, το αδυσώπητο κυνήγι του κέρδους, οδηγούν διαρκώς σε πολεμικές αναφλέξεις, σε αλλεπάλληλες κρίσεις, που τις πληρώνουν πάντα οι λαοί. Τώρα, δεν μπορεί κανείς να περιμένει να δει πού θα “κάτσει η μπίλια” της αναμόρφωσης του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, για να διαλέξει ανάμεσα σε διάφορους επίδοξους δήθεν σωτήρες.
Πολύ απλά, σωτήρες για τον λαό ούτε υπήρξαν ποτέ, ούτε θα υπάρξουν! Το σύνθημα παραμένει επίκαιρο: μόνο ο λαός σώζει τον λαό, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής, με ΚΚΕ πολύ πιο δυνατό!
Γιατί, όσο ο κύριος Μητσοτάκης μιλάει για την “Ελλάδα του 2030”, οι εργαζόμενοι αυτής της χώρας νιώθουν να γυρίζουν σε προηγούμενες δεκαετίες.
Όσο πανηγυρίζει για τα καινούρια εύσημα που του έδωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση -αυτή η σάπια Ένωση των λόμπι και των μονοπωλίων, που όλοι οι άλλοι λιβανίζουν- επειδή, λέει, η ελληνική οικονομία, δεν αντιμετωπίζει πια “μακροοικονομικές ανισορροπίες”, τόσο μεγαλώνουν οι ανισορροπίες στον λογαριασμό της λαϊκής οικογένειας, στην προσπάθειά της να τα φέρει βόλτα, να βγάλει τον μήνα με δυο μισθούς, ή με το εισόδημα από μια μικρή, οικογενειακή επιχείρηση.
Η καπιταλιστική κανονικότητα σε όλο της το μεγαλείο
Δεν έφτανε που οι μισθοί είναι καθηλωμένοι κάτω από τα επίπεδα του 2009, εξαιτίας των αντεργατικών νόμων που μας φόρτωσαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του Τσίπρα. Δεν έφτανε που οι συντάξεις είναι στα τάρταρα. Δεν έφτανε που ο 13ος και 14ος μισθός και σύνταξη, είναι κομμένος για δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους. Δεν έφταναν οι υπέρογκοι φόροι που ροκανίζουν το λαϊκό εισόδημα για να τη βγάζει “λάδι” το κεφάλαιο… Ήρθε και η πολεμική ακρίβεια -σαν αποτέλεσμα των εγκληματικών ενεργειών των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, του Ισραήλ, στις οποίες έχει δώσει πλήρη και έμπρακτη στήριξη η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού- για να το αποτελειώσει.
Αυτή η πολεμική ακρίβεια είναι το συμπλήρωμα των άλλων συνεπειών που έχει η πολεμική εμπλοκή της χώρας σε δύο άδικους πολέμους στην ευρύτερη περιοχή, η μετατροπή της σε “μπάτε σκύλοι αλέστε” για τους ευρωατλαντικούς συμμάχους όλων τους.
Τέτοια επικίνδυνα αποτελέσματα φέρνουν, για παράδειγμα, τα θαλάσσια drones του αχυράνθρωπου Ζελένσκι, που κόβουν βόλτες γεμάτα εκρηκτικά στις ακτές μας, έχοντας ως στόχο, ρωσικά πολεμικά πλοία. Έτσι όμως, οι θάλασσες της χώρας μας γίνονται πλέον κανονικό θέατρο πολέμου και η κυβέρνηση συνεχίζει να κάνει την ανήξερη, ενώ τα άλλα κόμματα που στήνουν μαζί της καυγά για το παραμικρό, αυτά τα προσπερνούν ως δευτερεύοντα. Τέτοιες είναι βλέπετε οι δεσμεύσεις τους και η υποταγή τους.
Κι ενώ, το νέο κύμα του πληθωρισμού έχει πέσει ήδη πάνω στη λαϊκή οικογένεια, που φοβάται να περάσει την είσοδο του σούπερ μάρκετ για να πάρει τα απαραίτητα, που βγάζει κομπιουτεράκι για να βάλει βενζίνη στο αυτοκίνητο για να πάει στη δουλειά. Την ίδια στιγμή, τα κρατικά ταμεία γεμίζουν από τους άδικους έμμεσους φόρους, που η κυβέρνηση αρνείται να καταργήσει ή έστω να τους μειώσει, όπως έχει προτείνει επανειλημμένα το ΚΚΕ στη Βουλή, όπως διεκδικούν τα εργατικά συνδικάτα, οι άλλοι φορείς του κινήματος με τις κινητοποιήσεις τους.
Να πώς βγαίνουν τα υπερπλεονάσματα… Να πώς αποπληρώνονται -και μάλιστα πρόωρα- στα κοράκια της πάλαι ποτέ Τρόικας οι δόσεις του κρατικού χρέους, που δεν δημιούργησε ο λαός…
Μήπως, όμως, έχουν δίκιο όσοι καλούν τον λαό “να κάνει λίγη υπομονή, γιατί περνάμε μια περίοδο που είναι δύσκολη για όλους”;
Αμ δε... Για κάποιους -βλέπετε- γεννούν και τα κοκόρια. Τα κέρδη των εισηγμένων εταιρειών έσπασαν για άλλη μια χρονιά ρεκόρ, ξεπερνώντας τα 12 δις ευρώ. Τραπεζίτες, εφοπλιστές, ενεργειακά μονοπώλια, βιομήχανοι του πολέμου, κατασκευαστικές και άλλοι ληστές του μόχθου του λαού, διάγουν τις καλύτερες μέρες τους.
Όλα αυτά, όσο εξωφρενικά κι αν είναι, δεν αποτελούν κανενός είδους “παρέκκλιση” από την καπιταλιστική κανονικότητα. Αντίθετα, είναι η καπιταλιστική κανονικότητα σε όλο της το μεγαλείο.
Για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο
Είναι τα αποτελέσματα του αντιλαϊκού χαρακτήρα της ανάπτυξης στην οποία όλα τα άλλα κόμματα ορκίζονται. Αυτής της ανάπτυξης που έχει για σκοπό και κίνητρό της το μέγιστο κέρδος του κάθε “επενδυτή”.
Μάλιστα, όλα αυτά έρχεται τώρα η κυβέρνηση να τα συνταγματοποιήσει κιόλας. Αφού πλέον, με βάση την πρόταση που παρουσίασε και σχεδιάζει να προχωρήσει με “fast track” διαδικασίες μέσα στο κατακαλόκαιρο, μήπως και αποφύγει τις αντιδράσεις, θα κατοχυρώνονται συνταγματικά και τα ματωμένα πλεονάσματα και η φορολογική ασυλία των “στρατηγικών επενδυτών”, εκτός από αυτή των εφοπλιστών που υπήρχε μέχρι σήμερα, με όλες τις κυβερνήσεις.
Μαζί με αυτά, βέβαια, θέλουν να μετατρέψουν -και βάσει Συντάγματος- την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε πεδίο για μπίζνες, να χτυπήσουν τις κατακτήσεις των δημοσίων υπαλλήλων, συνδέοντας τη μονιμότητα με την αντιδραστική τους δήθεν “αξιολόγηση” και άλλα πολλά ακόμα, που θα τα πούμε και αύριο στη Βουλή και θα τα αντιπαλέψουμε μέσα και έξω από αυτή, μαζί με το λαό και τη νεολαία.
Να ποιο είναι, λοιπόν, το “κράτος δικαίου” και η “νομιμότητα”, που αποτελεί και σήμα κατατεθέν και των δήθεν “νέων” κομμάτων. Είναι το κράτος της αδικίας και η νομιμότητα που κατοχυρώνει την ταξική ανισότητα, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Κι ύστερα έρχονται και λένε υποκριτικά, ότι “δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος”, για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων, ότι “δεν είναι ρεαλιστικό” να καλυφθούν οι ανάγκες του λαού και της νεολαίας στην υγεία, την παιδεία, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό, ότι “δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα” για να γίνουν τα απαραίτητα έργα που θα προστατεύσουν τη ζωή και την περιουσία του λαού, τον φυσικό μας πλούτο. Αλήθεια, πολύ επιλεκτικός είναι αυτός ο ρεαλισμός τους…
Να γιατί λέμε, ότι από τη μία βρίσκονται οι πόλεμοι και τα κέρδη τους και από την άλλη οι ζωές και οι ανάγκες μας. Να γιατί λέμε, ότι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο!
Το ΚΚΕ έχει προ πολλού διαλέξει πλευρά σε αυτό το δίλημμα. Και δεν την αλλάζουμε που να χτυπιούνται κάτω! Αντίθετα, είμαστε αποφασισμένοι να παλέψουμε ακόμα πιο αποφασιστικά, ώστε να γίνουν περισσότεροι αυτοί που διαλέγουν την ίδια πλευρά, να παλέψουμε όλοι μαζί για τις ζωές μας, μέχρι την τελική νίκη του λαού!
Η πηγή του κέρδους των λίγων είναι η πηγή των προβλημάτων των πολλών
Φίλες και φίλοι,
συντρόφισσες και σύντροφοι,
Τον αντιλαϊκό χαρακτήρα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, τον βιώνει στο πετσί του και ο λαός του Νότιου Τομέα, που έρχεται φυσικά αντιμέτωπος με όλα εκείνα που βιώνει ο λαός και στην υπόλοιπη Αττική, σε ολόκληρη τη χώρα. Εδώ, όμως, είναι ίσως πιο ορατό από αλλού το γεγονός ότι η πηγή του κέρδους των λίγων, είναι η πηγή των προβλημάτων των πολλών.
Οι “εμβληματικές επενδύσεις” στην περιοχή, αποτελούν εμβληματικό παράδειγμα για το ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν συμβαδίζει πουθενά με τις λαϊκές ανάγκες.
Εδώ που οι αναπλάσεις και τα μεγάλα έργα δουλεύουν “στο φουλ”, η λαϊκή οικογένεια αντιμετωπίζει ακόμα πιο οξυμένο πρόβλημα στέγασης. Εδώ που χιλιάδες στρέμματα παραδίδονται στο κεφάλαιο, οι κάτοικοι ασφυκτιούν σε τσιμεντένιους δήμους χωρίς πράσινο, οι ελεύθεροι χώροι δεν αξιοποιούνται με σχέδιο που να έχει στο επίκεντρό του την ανάγκη σε αναψυχή, αθλητισμό, πολιτισμό, αλλά το πολύ-πολύ σουλουπώνονται όπως-όπως, για να γίνουν “ντεκόρ” των επενδυτικών πρότζεκτ.
Στη χώρα του τουριστικού θαύματος, οι παραλίες του Νότιου Τομέα της Αθήνας έχουν μετατραπεί σε μια απροσπέλαστη, “σιδερόφραχτη” και πανάκριβη ζώνη αποκλεισμού για τα εργατικά-λαϊκά στρώματα ολόκληρης της Αττικής. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι στο πολυδιαφημισμένο έργο της Αθηναϊκής Ριβιέρας και του Ελληνικού, αποτυπώνονται οι δύο κόσμοι που συγκρούονται καθημερινά, οι δυνατότητες που υπάρχουν για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών και ο λόγος που αυτό δεν συμβαίνει.
Τώρα που διάφοροι τα έχουν “γυρίσει”, το ΚΚΕ επιμένει να λέει ότι πρόκειται για ένα βαθιά αντιλαϊκό σχέδιο, με αρνητικές επιπτώσεις για τους κατοίκους, που υπερβαίνουν κατά πολύ την αντιαισθητική εικόνα με τον ουρανοξύστη που έγινε viral πρόσφατα.
Από τη μία βρίσκεται ο κόσμος του μόχθου, που έχει ανάγκη από φθηνή, προσιτή κατοικία, από νέα και σύγχρονα σχολεία, νέα δημόσια νοσοκομεία, από χώρους πρασίνου, άθλησης και αναψυχής. Και -ξέρετε- όλα αυτά θα μπορούσαν να συμβούν, αφού σήμερα υπάρχουν όλες οι αντικειμενικές δυνατότητες, αξιοποιώντας και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής του Νότιου Τομέα. Από την άλλη φυσικά, βρίσκεται ο κόσμος του κεφαλαίου, των αρπακτικών του real estate, των κατασκευαστικών, εμπορικών και τουριστικών κολοσσών και τα αμύθητα κέρδη τους. Σε αυτούς παραδόθηκε από τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις (Σαμαρά, Τσίπρα και Μητσοτάκη) η περιουσία του λαού.
Αυτό το πραγματικό φιλέτο, για να χτίσουν μια ολόκληρη πόλη-γκέτο για VIP εκατομμυριούχους, από την οποία ο λαός της περιοχής δεν θα μπορεί να περνάει ούτε απ’ έξω. Γι’ αυτό ο ίδιος ο Λάτσης δεν παραλείπει να τους ευχαριστεί ονομαστικά και τους τρεις, που του έκαναν τη δουλειά.
Πριν από αυτό, βέβαια, φρόντισαν να δημιουργήσουν σκόπιμα το γνωστό πλαστό δίλημμα: Ξεπούλημα ή συνεχής απαξίωση; Μόνο και μόνο για να εκβιάσουν έτσι τον λαό να αποδεχθεί τις επιλογές τους.
Οι αστικοί σχεδιασμοί στο παραλιακό μέτωπο είναι μια από τις πιο τρανταχτές αποδείξεις για το γεγονός ότι το καπιταλιστικό κέρδος είναι αυτό που μπαίνει εμπόδιο στην κάλυψη των λαϊκών αναγκών και όχι οι διάφοροι “περιορισμοί” που υποκριτικά επικαλούνται κυβερνήσεις, οι περιφερειακές και δημοτικές αρχές. Γι’ αυτό άλλωστε, η “Lamda Development” ανακοίνωσε κέρδη 1,7 δισ. ευρώ από πωλήσεις κατοικιών στο Ελληνικό μέσα στο 2026 ενώ, ετοιμάζεται να “ρίξει” άλλες 300 πολυτελείς κατοικίες στην αγορά αλλά το “στεγαστικό πρόβλημα” για τον λαό οξύνεται διαρκώς. Τα ενοίκια έχουν φτάσει να ισοδυναμούν με τον μισό μισθό, οικογένειες ξεσπιτώνονται με τους πλειστηριασμούς που νομοθέτησαν όλες οι κυβερνήσεις, ενώ ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας παραμένει κατηργημένος, δεν υπάρχει κρατικό πρόγραμμα κατασκευής λαϊκής στέγης.
Γι’ αυτό, για όλα αυτά τα κουμάσια του αστικού πολιτικού συστήματος θεωρείται “ρεαλιστικό” να πιάνονται τα χρονοδιαγράμματα για τους “αγοραστές”, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα σακατεύονται και θα σκοτώνονται εργάτες στις σκαλωσιές, αλλά θεωρείται “ανέφικτο” να εξασφαλιστεί η μόνιμη και σταθερή εργασία, με συλλογικές συμβάσεις, με 7ωρο, 5ήμερο, 35ωρο, με μέτρα ασφαλείας, με δικαιώματα και μισθούς αξιοπρέπειας.
Γι’ αυτούς όλους τους ρεμπεσκέδες, είναι “εφικτό” να κατασκευάζονται νέα μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα για να προστατεύσουν τις επενδύσεις τους, να διευθετούνται ρέματα και να υπογειοποιούνται οδικές αρτηρίες, αλλά την ίδια ώρα, τα έργα που αφορούν τον λαό των Νοτίων συνοικιών, την προστασία της ζωής και της περιουσίας του, μένουν στα χαρτιά ή σέρνονται για χρόνια, με την υπερχείλιση του Ιλισού να είναι διαρκές φαινόμενο.
Γι’ αυτό μπορεί να κατασκευάζονται σε χρόνο dt ιδιωτικό πανεπιστήμιο, ιδιωτική κλινική, καζίνο, μαρίνες πολυτελών σκαφών και γήπεδα γκολφ, αλλά τα παιδιά μας να εξακολουθούν να κάνουν μάθημα σε ακατάλληλα κτήρια, από την περιοχή να λείπει ένα μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο ενώ σύλλογοι στους οποίους αθλούνται χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως νέοι, πετιούνται σαν την τρίχα από το ζυμάρι.
Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά διότι έχει σχέδιο και οργανώνει τον αγώνα για τη μόνη πραγματική διέξοδο για τον λαό
Στο σύστημά τους, οι ανάγκες των πολλών αποτελούν κόστος που πρέπει διαρκώς να συμπιέζεται, προκειμένου τα κέρδη των λίγων να ευημερούν.
Αυτά τα καπιταλιστικά κέρδη είναι που πρέπει να βγουν από τη μέση για να έρθουν επιτέλους οι ανάγκες οι δικές μας και των παιδιών μας στο προσκήνιο, για να ζήσουμε, όπως αρμόζει στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης και των μεγάλων τεχνολογικών επιτευγμάτων.
Και να πάψουν οι κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου να μας γυρίζουν συνεχώς όλο και πιο πίσω, να αμφισβητούνται πλέον ακόμα και όσα θεωρούνταν κατεκτημένα.
Το ΚΚΕ μπαίνει μπροστά σε κάθε διεκδίκηση για την ανακούφιση της εργατικής τάξης. Για να μην ξεσπιτώνονται λαϊκές οικογένειες, για να μπαίνουν εμπόδια στους αστικούς σχεδιασμούς, να καθυστερούν αρνητικές εξελίξεις.
Αυτό, όμως, μπορεί μόνο το ΚΚΕ να το κάνει, ακριβώς γιατί έχει σχέδιο και οργανώνει τον αγώνα για τη μόνη πραγματική διέξοδο και προοπτική για τον λαό μας, που έχει στο επίκεντρο την ικανοποίηση των συνδυασμένων λαϊκών αναγκών.
Γι' αυτό καλεί τον λαό να παλέψει και να στοχεύσει στην εργατική διακυβέρνηση και εξουσία, με κοινωνική ιδιοκτησία, με επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, τον μόνο ρεαλιστικό δρόμο που μπορεί να διασφαλίσει την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών στη στέγη, στην Ενέργεια, σε όλα τα υπόλοιπα κοινωνικά αγαθά και δικαιώματα, που μπορεί να εξασφαλίσει χωροταξικό σχεδιασμό στη βάση επιστημονικών ερευνών και υπολογισμού των κοινωνικών αναγκών.
Για ισόμετρη ανάπτυξη κατασκευών, σύγχρονων κατοικιών, όπου οι αναπλάσεις και οι επεκτάσεις στις πόλεις και συνολικά οι χρήσεις της γης θα γίνονται, με γνώμονα το σύνολο των πραγματικών λαϊκών αναγκών. Με σχέδια διαχείρισης υδάτινων πόρων και αποβλήτων, με πνεύμονες πρασίνου και ζώνες λαϊκού αθλητισμού, με πόλεις πραγματικά φιλικές στον άνθρωπο. Αυτή είναι η πραγματικά φιλολαϊκή προοπτική και αυτή η προοπτική είναι που χρειάζεται αποφασιστικά να ενισχυθεί το επόμενο διάστημα. Με περισσότερους εργαζόμενους ανθρώπους να πιστεύουν σε αυτή, με ΚΚΕ ακόμα πιο δυνατό παντού!
Ολη η σαπίλα του συστήματος παρελαύνει μπροστά στα μάτια μας
Φίλες και φίλοι,
Ξέρουμε ότι η κυρίαρχη εχθρική για τον λαό πολιτική που υλοποιείται από όλες τις μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, με την τελευταία να την έχει απογειώσει, επιφέρουν αρνητικές συνέπειες σε τοπικό και σε εθνικό επίπεδο.
Τα διάφορα σκάνδαλα που φυτρώνουν στο έδαφός της, οι κίνδυνοι και οι συνέπειες της πολεμικής εμπλοκής, έχουν προκαλέσει δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση σε μεγάλα τμήματα του λαού μας. Αυτή η δυσαρέσκεια, δικαίως εκφράζεται απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, που τα υλοποιεί όλα αυτά τα τελευταία 7 χρόνια.
Γι’ αυτό και το σύστημα παίρνει τα μέτρα του, αξιοποιεί όλες τις πολιτικές του εφεδρείες, για να εγκλωβίσει αυτή τη δυσαρέσκεια, πριν γίνει αυτό που πραγματικά φοβούνται. Πριν, δηλαδή, αυτή η δυσαρέσκεια συναντηθεί πιο μαζικά με την πολιτική του ΚΚΕ και πάρει συνειδητά, ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά. Πριν γίνει απειλητική για την πραγματική εξουσία, την εξουσία του μεγάλου κεφαλαίου, της ολιγαρχίας του πλούτου.
Έτσι εξηγείται όλο αυτό το αποκρουστικό σκηνικό των ημερών μας, με τα πολλά εμφανιζόμενα δήθεν νέα κόμματα, που είναι φτιαγμένα όμως με τα ίδια παλιά υλικά, που δεν υπάρχουν ούτε στη Βουλή, ούτε στην κοινωνία, που αναπαράγουν κάτι κλισέ γενικολογίες, τις οποίες μπορεί να βρει κανείς στις διακηρύξεις όλων των συστημικών κομμάτων.
Κι όμως, τα βλέπουμε να διαφημίζονται μέρα-νύχτα από τα κανάλια των καπιταλιστών, φιλοκυβερνητικά και δήθεν αντιπολιτευόμενα. Ακούμε να λένε, ότι δήθεν φέρνουν “τεκτονικές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό”, την ίδια ώρα που οι θέσεις και η πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ και φυσικά οι ίδιοι οι αγώνες του λαού μας και τα μεγάλα προβλήματά του, οι ανησυχίες του, “θάβονται” συστηματικά.
Με τους συνεχείς ανασχηματισμούς και τις μεταγραφές, με τις βουλευτικές έδρες που βγαίνουν σε πλειστηριασμό, με τα παζάρια για το “ποιος θα πάει με ποιον” μετά τις εκλογές, με κόμματα που, στηριγμένα στις δημοσκοπικές εταιρείες, αποφασίζουν να αυτοδιαλυθούν και να στηρίξουν άλλα κόμματα, μήπως και εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους κάποια ηγετικά στελέχη τους.
Όλη η σαπίλα του συστήματος, παρελαύνει μπροστά στα μάτια μας. Κι όλα αυτά, μάλιστα, τα βαφτίζουν “επιταγές και ανάγκες της κοινωνίας” αλλά όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι τους εργαζόμενους, τούς αντιμετωπίζουν απλώς σαν “κουκιά”.
Να απορριφθούν και όσοι και όσες έρχονται ξανά να προτείνουν στον λαό τον ίδιο αδιέξοδο δρόμο
Κι όλοι αυτοί οι αγύρτες, είχαν το θράσος να κουνάνε κάποτε -όχι και πολύ παλιά- το δάχτυλο στο ΚΚΕ, επειδή δήθεν “δεν αντιλαμβάνεται την ιστορική συγκυρία” και το τι σημαίνει”κοινωνικά χρήσιμη αριστερά”! Τέτοιο θράσος απύθμενο!
Τώρα, πώς γίνεται το ΚΚΕ που δεν τα αντιλαμβάνεται, όπως μας λένε, όλα αυτά να είναι εδώ, να απλώνει τη δράση του, να δίνει τις μάχες του ενωμένο και δυνατό, μαζί με χιλιάδες εργαζόμενους, νέους και νέες σε όλη τη χώρα κι αυτοί οι “χρήσιμοι” να βάζουν λουκέτο στα κόμματά τους μέσα σε μια νύχτα ή να στήνονται στην ουρά μπας και τους αξιοποιήσει το σύστημα για την αναμόρφωσή του… Ας το εξηγήσουν οι ίδιοι, πρώτα απ’ όλα σε όσους και όσες τους πίστεψαν, τους ψήφισαν και τους εμπιστεύθηκαν!
Ο εργαζόμενος ελληνικός λαός όμως, όσοι και όσες αισθάνονται προοδευτικοί και αριστεροί, όσοι έχουν μάθει να βάζουν το “εμείς” πάνω από το “εγώ”, το συλλογικό καλό πάνω από το ατομικό βόλεμα δεν έχουν κανέναν λόγο να αποδέχονται τον ρόλο του τηλεθεατή αυτής της σήψης και συνολικής κατάντιας. Αντίθετα, χρειάζεται να την απορρίψουν, αλλά κυρίως να προβληματιστούν για την αιτία της.
Εμείς λέμε απλά, ότι είναι λογικό και επόμενο, κόμματα που υπόσχονται μια δήθεν καλύτερη διαχείριση της βαρβαρότητας, που λένε ότι θα σώσουν τον λαό χωρίς να πειράξουν τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων του μεγάλου κεφαλαίου, που είναι απέναντι στο κίνημα και τους αγώνες των εργαζομένων και τους ζητούν απλά να κάνουν υπομονή μέχρι τις εκλογές για να τούς ψηφίσουν, αργά ή γρήγορα να διαψεύδονται παταγωδώς και να μετατρέπονται ξανά σε πολιτικές καρικατούρες μιας χρήσης.
Γι’ αυτό και το κρίσιμο σήμερα, φίλες και φίλοι, είναι, όχι απλά να εγκαταλειφθούν όλα αυτά τα κόμματα που έχουν ήδη εκφυλιστεί και απαξιωθεί αλλά να απορριφθούν και όσοι και όσες έρχονται ξανά να προτείνουν στον λαό τον ίδιο, αδιέξοδο δρόμο, που μας οδήγησε από το κακό στο χειρότερο.
Όλα τα παραπάνω, σε τελική ανάλυση, αποδεικνύουν ότι οι πολιτικές διαφορές όλων τους, είναι πάρα πολύ μικρές γιατί οι πολιτικές στρατηγικές συγκλίσεις τους είναι πολύ μεγάλες.
Γιατί όλοι τους ορκίζονται στον ίδιο καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, σε αυτή την αντιλαϊκή “σταθερότητα”, στις διεθνείς συμμαχίες της άρχουσας τάξης, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Είναι απολύτως δεσμευμένοι στην πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, την οποία, άλλωστε, έχουν υπηρετήσει φανατικά και από τη θέση της κυβέρνησης και από τη θέση της βολικής αντιπολίτευσης.
Στον κλονισμό του συστήματος οι δυνατότητες για να κερδίσει έδαφος η γραμμή των ριζικών ανατροπών
Ταυτόχρονα, είτε δηλώνουν “υπεύθυνες δυνάμεις” είτε “αντισυστημικοί”, μοιράζονται έναν κοινό στόχο: Να πειστεί ο κόσμος που αγανακτεί, ο κόσμος που βγήκε μαζικά στους δρόμους τα τελευταία χρόνια, ότι αυτό το βρώμικο σύστημα μπορεί να αυτοκαθαρθεί, ότι αυτό το εκ φύσεως αντιλαϊκό κράτος μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του, ότι αυτή η ΕΕ του πολέμου, της διαφθοράς και της σαπίλας, μπορεί να γίνει πραγματικό σπίτι των ευρωπαϊκών λαών.
Δεν είναι τυχαίο ότι δεν υπάρχει κανείς τους που να μην τον ακούσουμε να λέει, ότι έχει σκοπό του “να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη του λαού στους θεσμούς”! Ποιους θεσμούς; Πιο συστημική στάση από αυτή δεν υπάρχει! Αυτή είναι η πιο βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του συστήματος, όταν αυτό έχει δυσκολίες και ψάχνει πρόθυμους για να το ξελασπώσουν.
Ε, λοιπόν, εμείς δηλώνουμε απερίφραστα ότι κανέναν τέτοιο σκοπό δεν έχουμε. Δεν μας ανησυχεί και δεν μας τρομάζει ο κλονισμός της εμπιστοσύνης του λαού στους θεσμούς του συστήματος. Γιατί οι θεσμοί αυτοί φτιάχνουν τους “φραπέδες”, τις “φερράρι”, τα “πρέντατορ” και τόσα άλλα φυντάνια, “δεξιά”, “κεντρώα” και γιαλατζί “αριστερά”.
Εμείς, σε αυτόν τον κλονισμό του συστήματος, βλέπουμε δυνατότητες για να βγάλει ο λαός συμπεράσματα για τον πραγματικό χαρακτήρα αυτών των θεσμών, για να κερδίσει έδαφος η γραμμή των ριζικών ανατροπών που έχουμε ανάγκη σήμερα και γι’ αυτό εργαζόμαστε.
Γι’ αυτό και λέμε ότι μαζί με τον Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του, πρέπει να αποτελέσει παρελθόν και η πολιτική του στο σύνολό της και όχι να έρθει ένας άλλος “Μητσοτάκης”, με άλλο όνομα, είτε από τη ΝΔ, είτε από άλλο κόμμα, είτε κάποιος “τεχνοκράτης” και να συνεχίσει τα ίδια.
Το ΚΚΕ είναι ο βράχος της σταθερής και έντιμης υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων
Γι’ αυτό, στην κινούμενη άμμο του αστικού πολιτικού συστήματος, το ΚΚΕ είναι ο βράχος της σταθερής και έντιμης υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων.
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση της ΝΔ είχε πραγματικό αντίπαλο όλα αυτά τα χρόνια. Και αυτός ήταν το ΚΚΕ και οι λαϊκοί αγώνες, που τη στρίμωξαν πραγματικά. Αυτός ο πραγματικός αντίπαλος των διεφθαρμένων κυβερνήσεων, πρέπει να δυναμώσει πολύ περισσότερο, στους καθημερινούς αγώνες, αλλά και στις εκλογές, είτε αυτές γίνουν το Φθινόπωρο, είτε λίγο αργότερα.
Στις εκλογές κρίνεται ποιον από τους δύο δρόμους θα ενισχύσει ο λαός με την επιλογή του. Τον δρόμο της διαχείρισης αυτού του σάπιου συστήματος, ή τον δρόμο για την ανατροπή του.
Κρίνεται αν θα δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής με την ψήφο στο ΚΚΕ ενάντια σε κάθε παγίδα αστικής κυβερνητικής εναλλαγής, για να πάρει πιο ορμητικό, πιο αποφασιστικό χαρακτήρα η ρήξη με το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.
Κρίνεται αν θα έχει ισχυρό αντίπαλο η επόμενη κυβέρνηση, που θα είναι από χέρι αντιλαϊκή, αν θα νιώθει καυτή την ανάσα του λαού σε κάθε της βήμα. Άλλωστε και μέχρι σήμερα, ό,τι κερδήθηκε, δεν το χάρισε καμία κυβέρνηση, το επέβαλαν οι εργαζόμενοι με την πάλη τους και με το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή. Αυτή η κατεύθυνση χρειάζεται να ενισχυθεί και όχι να κοιτάζουμε προς τα πίσω, σε δοκιμασμένες και αποτυχημένες επιλογές, σε αυταπάτες που δεν μας πάνε πουθενά.
Τώρα που το σύστημα ζορίζεται γιατί βρίσκεται αντιμέτωπο με τα αδιέξοδά του, τώρα που “καίει” τα χαρτιά του προσπαθώντας να εξασφαλίσει τη λαϊκή συναίνεση. Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει η αμφισβήτηση απέναντί του, οι ρωγμές να γίνουν ρήγματα, να μπουν επιτέλους μπροστά οι ανάγκες του ελληνικού λαού. Για να ανοίξουμε όλοι μαζί έναν νέο, ελπιδοφόρο δρόμο για εμάς και τα παιδιά μας, για την πατρίδα μας.
Η φωνή της Μ.Δημητριάδη υπενθύμιση ότι «τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις ζήσαμε ακόμα»
Φίλες και φίλοι,
συντρόφισσες και σύντροφοι,
Στην πάλη για τις όμορφες μέρες που αγωνιζόμαστε για να ‘ρθουν, η Τέχνη και ο Πολιτισμός είναι ένα σπουδαίο όπλο. Για αυτό και το ΚΚΕ παίρνει πολιτιστικές πρωτοβουλίες ανοιχτές για το λαό.
Γιατί η Τέχνη δεν είναι πολυτέλεια, ούτε εμπόρευμα για να “καταναλώνεται” ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του καθενός.
Η πρόσβαση στην κοινωνικά χρήσιμη Τέχνη και τον Πολιτισμό είναι δικαίωμα του λαού και ανθρώπινη κοινωνική ανάγκη. Άλλωστε ο σεβασμός και το γνήσιο ενδιαφέρον του ΚΚΕ για τον πολιτισμό αποτυπώνεται στο ότι κορυφαίοι δημιουργοί και καλλιτέχνες σε όλα τα είδη της τέχνης βγήκαν από τα σπλάχνα του, συμπορεύτηκαν και συμπορεύονται μαζί του.
Μία τέτοια ήταν και η Μαρία Δημητριάδη που, μεγαλωμένη στην εργατούπολη του Ταύρου, παρέμεινε σε όλη της τη ζωή αγωνίστρια, έγινε η “λέαινα” του πολιτικού τραγουδιού, του τραγουδιού που αφουγκράζεται τις αγωνίες των καταπιεσμένων και έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο που αταλάντευτα παλεύει ενάντια στην αδικία και στην καταπίεση. Είναι για αυτό που, ακόμα και σήμερα 17 χρόνια από το φευγιό της, τα τραγούδια της παραμένουν επίκαιρα. Τα τραγουδάμε ακόμα στις παρέες, στις διαδηλώσεις, για να τιμήσουμε την ιστορία μας.
Η Μαρία Δημητριάδη ήταν μία άψογη τραγουδίστρια με μεγάλη καλλιτεχνική προσφορά, υψηλό ήθος και στάση ζωής. Την τίμησαν με το ρεπερτόριό τους οι πιο σπουδαίοι συνθέτες της χώρας.
Φυσικά, υπήρξε η πιο εμβληματική ερμηνεύτρια του αγαπημένου μας Θάνου Μικρούτσικου ερμηνεύοντας ορισμένα από τα πιο σημαντικά του έργα. Μαζί δισκογράφησαν και ξαναζωντάνεψαν “Τα Αντάρτικα”, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διάδοσή τους.
Όλες οι επόμενες γενιές από εκεί και πέρα, όταν ακούνε τον Ύμνο του ΕΛΑΣ, όταν ακούνε “τους ήρωες” έχουν στο νου τους τη φωνή της Μαρίας Δημητριάδη, τους “ήρωες στα άπαρτα βουνά” και όχι βέβαια τους παρακεντέδες της αστικής εξουσίας που μαγαρίζουν κάθε γνήσια αγωνιστικό.
Η ικανότητά της Μαίρης Δημητριάδη να φτάνει σε μεγάλα ερμηνευτικά βάθη, η δραματικότητά της, την κατέταξε οριστικά σε μία από τις σημαντικότερες Ελληνίδες ερμηνεύτριες. Για την Μαρία Δημητριάδη η μουσική ήταν πάντα συνδεδεμένη με τους αγώνες.
Όταν συμμετείχε στις εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 80 χρόνων του Κόμματός μας είχε δηλώσει: “Το να τραγουδήσω… είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για το Κόμμα που στηρίζει τους αγώνες του λαού μας. Το Κόμμα της εργατικής τάξης, των αγροτικών διεκδικήσεων, της πρωτοπορίας στην Τέχνη και τα Γράμματα. Το Κόμμα του καπνεργάτη που δολοφονημένος καταμεσής του δρόμου ξεψύχησε στην αγκαλιά της μάνας του. Ας στηρίξουμε το ΚΚΕ για εκείνους που αγωνίστηκαν και έδωσαν τις ζωές τους, για τους τωρινούς και τους επόμενους”.
Η φωνή της, είναι μία υπενθύμιση ότι “τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις ζήσαμε ακόμα”. Μα είναι συνάμα και η έκφραση της βεβαιότητας ότι η “γη θα γίνει κόκκινη” γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο μεγάλο από “έναν άνθρωπο που τον μποδίζουν να βαδίσει”.
Κι εμείς είμαστε εδώ για το τώρα, για κάθε μέρα, μέχρι που μαζί θα σπάσουμε αυτά τα δεσμά και “θα ‘ρθει στιγμή που τ’ όνειρο θα χει πάρει ζωή”, στη νέα κοινωνία, τη σοσιαλιστική.
Ας είναι και η αποψινή συναυλία-αφιέρωμα και μια απάντηση στις κατάπτυστες δηλώσεις του υφ. Πολιτισμού ενάντια στο ΚΚΕ, στον οποίο απάντησαν με τις υπογραφές τους εκατοντάδες καλλιτέχνες της χώρας μας, στηρίζοντας το ΚΚΕ που στηρίζει τον Πολιτισμό, την Τέχνη, την αλήθεια, τον Άνθρωπο, με άλφα κεφαλαίο.
Καλή δύναμη και υγεία σε όλους και όλες! Καλούς αγώνες!».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου